عبدالمعروف کوشا صمدی در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۷:۰۳ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۸:

عمریست مرا تیره و کاریست نه راست
محنت همه افزوده و راحت کم و کاست
شکر ایزد را که آنچه اسباب بلاست
ما را ز کس دگر نمیباید خواست
در مصراع اول هدف خیام از تیره گی روز گار است که چرخ گردون با همه کج است، در مصراع دوم شکایت از روز گار است که خلاف آرزو ها در محنت و رنج میگذرد، در مصراع سوم و چهارم سپاس گذاری از خداوند کرده اینکه میگوید خدای شکر هرچه است تو برای من میدهی، چه غم و یا چه خوشی باشد، اما سپاس اینکه مرا مدیون کس دیگر نیمسازی. " عبدالمعروف کوشا صمدی کابل"

عبدالمعروف کوشا صمدی در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۶:۴۲ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۴:

من این رباعی را چنین شرح میدهم:
گاویست در آسمان که نامش پروین ( منظور خیام از ستاره بنام پروین است) یک گاو دیگر نهفته در زیر زمین (به احترام به اعتقادات مردم راجع به گاوی زیر زیمن است) چشم خردت باز من از روی یقین ( اشاره به عقل و بینش است، یعنی اینکه اگر آن دو گاو باشند و یاهم نباشند اما تو باید به این عقیده باشی که با چشم خرد ببینی که: زیر و زبر دو گاو مشتی خر بین (اشاره به کره زمین است کره زمین و نابسامانی های زمین را به مشت خر تشبیح کرده است)

M.R.A در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۵۷ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱ - یکشب با قمر:

امیدوارم طوری که شما می فرمایید باشد، ولی ایشان علنی به استاد شهریار توهین کرده بود و اشعار ایشان را هم می گفت که ارزش ندارد وقتمان را با این اشعار تلف کنیم . تعصب ایشان را هم از آنجا می گویم گفته بودند امکان ملاقات شهریار و ایرج میرزا اصلا وجود نداشته و با هم ملاقات نداشته اند که یکی از کاربران گفته بود شهریار و ایرج میرزا با هم معاصر و همشهری بودند پس امکان ملاقات با هم داشتند که ایشان در جواب گفته بود حتما من هم تبریزی بودم و خودم خبر نداشتم ، این یعنی چه ؟ معنی این جمله این نیست که ایرج میرزا تبریزی نبوده است ؟
این آقا شهریار را بخاطر شعر تهران و تهرانی بنیان گذار نژاد پرستی و توهین به اقوام معرفی می کنند ، هر بچه ای هم شعر را خوانده باشد می فهمد که این شعر در مخالفت به توهین به اقوام و تشویق به اتحاد اقوام است . ایشان یا از شعر چیزی نمی فهمند یا شعر را نخوانده اند، اگر شعر را نخوانده باشند و این حرف را زده باشند این عمل ایشان حکایت از تعصب کور و حسادت ایشان نیست ؟
من از شما می پرسم : مگر بزرگانی که اسم بردم شهریار را حافظ ثانی معرفی نکرده و اشعار و خود ایشان را تکریم نمی کردند ؟

حسن در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۱۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۷:

گنجور: این حاشیه به دلیل لحن توهین آمیز نسبت به کتاب آسمانی مسلمانان قرآن حذف شد.

ملک پور......l در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۱:۰۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۰:

برشکست دراینجا به معنی این است که صبا زلفش را رها کرد -از زلفش روگردان شد....به نقل از استاد هاشم جاوید

ملک پورl در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۰:۴۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۹:

به یاد زنده یاد استاد حیدرعلی طالب پوربروجنی که در شناخت حافظ ازاو مد گرفتم

ملک پورl در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۰:۲۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۹:

این غزل را حافظ در بازگشت شاه شجاع از کرمان سروده و در آن شاه را به مدارا وعدم کین خواهی از مردم شیراز دعوت کرده است لازم به ذکر است که درسال765 شاه محمود به شیراز دست یافت وشاه شجاع رابه کمک امرای جلایری وعده ای از مردم از شیراز بیرون کرد شاه در سال 767 دوباره به شیراز دست یافت ودر بدو ورود حافظ این غزل را برای شاه خواند تا جلو خونریزی را بگیرد

ناشناس در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۹:۴۱ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۵:

دلی دارم خریدار محبت

آشتیانی در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۹:۰۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۸۷:

با سلام و ادب
در بیت دهم مصرع دوم:
لاف خدایی کجا دردهدی آن عنود
واژه "دردهدی" تا جاییکه بنده مطالعه کردم فاقد معنا می باشد. همینطور واژه "دهدی" .
واژه های "هدی" و نیز واژه "دهی" هم بنظرم معنای مرتبطی با این بیت ندارند.
مگر آنکه واژه "دهن" صحیح باشد:
لاف خدایی کجا در دهن آن عنود
متشکرم

دکتر ترابی در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۵:۱۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶:

مهربانی ز من آموز و گرم عمر نماند
بر سر تربت سعدی بطلب مهر گیا را
من هر بار که به زیارت حرم سعدی رفته ام این بیت و بیت نوشته بر دروازه‌ی حرم : زخاک سعدی شیراز بوی عشق آید
هزار سال پس از مرگ او گرش بویی
را تا بن جان حس کرده ام

دکتر ترابی در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۵:۰۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴:

تنها عبدالله طاهر نبوده است، از این کاسه های داغتر ازآش بسیار داشته ایم و شوربختانه داریم می گویند صاحب عباد در آیینه نمی نگریست مبادا روی عجمی ببیند!!

دکتر ترابی در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۴:۵۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵:

باز هم سلام جناب صابر
در باره‌ی فهم زبان حافظ ، حقیر سر رشته ای ندارد اما میداند که پر از اشارات قرآنی است. پر از آنچه حکمت خسروانی خوانده میشود و ردپای مهر و مانی و....... اما فهم برخی سخنان خواجه مانند :
من دوستدار روی خوش و موی دلکشم
مدهوش چشم مست و می صاف بی غشم
و... حتا بر من نیز آسان است.

دکتر ترابی در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۴:۳۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵:

جناب صابر
مراد این کمترین از واژه‌ی ترک در این بیت تنها و تنها زیبایی بوده است و بس . زیبایی طبعا با جوانی همراه است و میدانیم حتا معاشرت ساده با زیبارویان جوان زندگی بخش است.

علی شیخ پور در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۲۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۸:

زهره‌ی چنگی صحیح است

اردشیر در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۱۱ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۳:۲۸ دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » درد زندگی [۲۵-۱۶] » رباعی ۲۰:

این رباعی تفسیر نیاز ندارد مراد از ارمیده باشی همه عمر بدین مضمون است که اگر عمر خویش را به خوشی گذرانده باشی هم باز مرگ در پیش است به عبارتی شتر مرگ درب خانه هر انسانی خواهد خوابید خواه عمر را با خوشی و به بزرگی گذرانده باشی و خواه با سختی , خواری و پستی
اینجاست که باید نام نیک از مردم بماند و انسان از کوچکترین هنگامه در طول مدت زندگی باید استفاده نماید
خود خیام در جای دیگر می گوید که چون عمر بسر رسد چه شیرین و چه تلخ و......خوش باش که بعد از من و تو ماه بسی از ......
بله ادمی بهتر است از زندگی به خوبی و خوشی استفاده نماید و هر گاه نام نیک نیز از او بماند وجدان انسان نیز اسوده خواهد بود و شوند رنج ازار او نخواهد شد پس خویش را به خرد خویش بسپارید , بدرستی اگر خرد اهنگ انجام کاری را روا داشت همان اقدام بهترین خواهد بود و وجدان ادمی نیز به اسانی رخصت به اجرای ان کار را خواهد داد
بله به درستی عمر در حال گذار است و فرصت کوتاه حافظ می گوید :
صبح است ساقیا قدح پر شراب کن
دور فلک درنگ ندارد شتاب کن

م. طاهر در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۱۱ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۰:۰۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰:

یا لطیف
بهتر آنست که زبان حافظ را از غزلیات خود حافظ بجوییم. صرف نظر از تعاریف متفاوتی که ارائه شده است به این بیت توجه بفرمائید:
شست و شویی کن و آن گه به خرابات خرام
تا نگردد ز تو این دیر خراب آلوده
شاد و سربلند باشید
م. طاهر

علی در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۱۱ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۸:۵۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷:

بیت یار مرا غار مرا... رو بنیامین بهادری تو آهنگش به نام خط سوم خونده بچه ها عزیزان اگر خودتون شاعرید باید بدونید که یه شاعر با احساسش شعر میگه نه فکرش پس با فکر کردن درباره ی شعر نظر ندیم شعر مال شاعرشه فقط فقط فقط نگید اینجاش مشکل داشت مثلا باید این کار رو بکنه، تو شعر هیچ بایدی در کار نیست. سلطان، عشقه عشق

علی در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۱۱ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۸:۳۳ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳ - گوهرفروش:

ای که از کوچه ی معشوقه ی ما می گذری" بگذر،کوچه ی معشوقه ی ما بن بست است

علی در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۱۱ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۸:۳۱ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳ - گوهرفروش:

آقا مرتضی همسر به معنای اصلی آن به کار رفته و سر به معنای مجازی آن مثل فکر، هوش، گرو بود سرم یعنی فکر و هوشم در گرو (دیگری) بود زیاد نباید در ظاهر شعر بمانیم

M.R.A در ‫۱۲ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۱۱ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۵۷ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۹ - حالا چرا:

آقایان محترم شعر تهران و تهرانی را استاد شهریاری در مخالفت با نژاد پرستی و توهین به اقوام ایرانی توسط بعضی از نژادپرستان فارس صورت می گیرد که آغاز گر آن هم رضاشاه بود . سروده است و در شعر تشویق به همبستگی اقوام شده است . بواقعا کوته بینی است که شهریار را آغازگر نژادپرستی در ایران بدانید . از این حرف مرغ پخته شده هم خنده اش می گیرد . اگر این شعر را نژادپرستی و شهریار را نژاد پرست می دانید پس به فردوسی بزرگتان چه می گویید که شاهنامه اش مملو از اشعار شئونیسمی و نژادپرستانه است