هادی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۲۱ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۳۶ دربارهٔ وحشی بافقی » ناظر و منظور » حکایت ناقل این مقاله و شکایت قایل این رساله در بیوفایی یاران ریایی و دلایل بر فضیلت گوشهٔ تنهایی:
بیت سوم صدسال اشتباه تایپ شده
ناشناس در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۲۱ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۰۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۰:
برای دانلود آهنگ جان جهان با صدای سالار عقیلی به این آدرس مراجعه کنید :
www.taksong.ir/takdl/92-mehr/Salar%20Aghili%20-%20Jaane%20Jahan.mp3
وصال در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۱۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۱۵:
نوار اموزشی استاد شجریان که دوستان از ان یاد کرده اند مربوط به اموزش همایون شجریان توسط استاد میباشد
فرهود در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۱۰ دربارهٔ اوحدی مراغهای » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۱۶:
در لَخت نخست از بیت اول کژی است. آن را درست کنید:
این دل پر هوش ما با همه فرزانگی ....
دکتر فریبا علومی یزدی Faribaolumi@gmail.com در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۳۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۹:
بعد از بیت دوم در نسخه انجوی شیرازی
به یک ذو قطره که ایثار کردی ای دیده
بسا که بر رخ دولت کنی کرشمه و ناز
احسان در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۰۳ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۴۶:
در بیت آخر خانش بهتری دست میده اگه این تصحیح رو در نظر بگیریم: تسلیم عشق را به رعونت چه حاجت است/
حمید گیوه چی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۵۹ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۵۱ - جواب گفتن آن قاضی صوفی را:
مولوی:
بل حقیقت در حقیقت غرقه شد / زین سبب هفتاد بل صد فرقه شد.
حافظ:
جنگ هفتاد و دو ملت همه را ارج بنه / چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند.
حضرت مولانا در حقیقت در باره موضوع حقیقت حرفی برای گفتن دارد اما جناب حافظ خود انسان برای او موضوعییت دارد.
حمید گیوه چی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۲۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۵۱ - جواب گفتن آن قاضی صوفی را:
مولوی:
بل حقیقت در حقیقت غرقه شد / زین سبب هفتاد بل صد فرقه شد.
حافظ:
جنگ هفتاد و دو ملت همه را ارج بنه / چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند.
حضرت مولانا میگویند که اصولا حقیقت تو در تو است و پیچیده اما حضرت حافظ حقیقت را برای بعضیها قابل فهم میداند.
رضا در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۱۷:۰۱ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۳۲ - در رثای ابوالحسن مرادی:
اگه فرض بگیریم که این شعر از رودکی ست، منظور از رومی چه کسی ست؟
منظور از رازی، زکریای رازی ست؟ یا مثلا منظور از مروزی، کسایی مروزی ست؟
ممنون می شم اگه کسی اطلاعی داره جواب بده.
سینا فرهمند در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۳۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۳:
سلام.به نظر میرسه این نسخه صحیح تر باشه:
درآن نفس که بمیرم درآرزوی توباشم / بدان امیددهم جان که خاک کوی توباشم
به وقت صبح قیامت که سرزخاک برارم / به گفت وگوی تو خیزم به جست وجوی توباشم
به مجمعی که درآیندشاهدان دوعالم / نظربه سوی تودارم ،غلام روی توباشم
حدیث روضه نگویم ،گل بهشت نبویم / جمال حورنجویم ، دوان به سوی توباشم
به خوابگاه عدم گرهزارسال بخسبم / به خواب عافیت آنگه به بوی موی توباشم
می بهشت ننوشم زجام ساقی رضوان / مرابه باده چه حاجت ، که مست بوی توباشم
هزاربادیه سهل است با وجودتورفتن / اگرخلاف کنم سعدیا به سوی توباشم
لینک منبع با توضبح و معنی:
پیوند به وبگاه بیرونی
محمد در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۱۹ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷:
تصحیح می کنم که {شایان} به جای {دیرین}در حاشیه ی درج شده مناسبتر است
محمد در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۰۶ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷:
ضمن سلام باید بگویم که با توجه به دسترسی نداشتن اینجانب به سایر نسخ مرحوم فروغی اشکالی به جهت وزنی و معنی در مطلع این غزل شاهدم که چنانچه مرحوم فروغی هم به این نکته توجه نکرده باشد صحیحش چنین باشد {باعث مردن بلای عشق دیرین شد مرا}
بهرام مشهور در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۵۴ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی بهرام اورمزد » بخش ۲:
چنان رو که پرسند روز شمار
نپیچی سر از شرم پروردگار
این بیت چه زیبا نشان از آن دارد که اعتقاد به معاد پیش از ورود اسلام به ایران کاملاً وجود داشته است
شرح سرخی بر حافظ در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۴۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۶:
ببخشید دامن از دست برفت
شرح سرخی بر حافظ در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۴۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۶:
در مورد ساعد ، هر چند که واج آرایی زیبایی به نظر می رسد ولی حافظانه نیست و حافظ هیچ وقت چنین نمی نویسد . زیرا کاربرد امثال جای خود دارد . دست به دامن شدن اصطلاح است . و هیچ وقت نمی گویند دست به ساعد شدن . دست و دامن در راستای یکدیگرند .
سعدی در دیباچه می فرماید :
دست از دامنم برفت و یا
دست من بود دلا دامن تو ...
بنابراین دامن حافظانه است و ساعد را ناسخانی ضبط کرده اند که از ظرایف شعری بی اطاع بوده امند .
شبرو در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۱۰:۳۷ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۹ - حالا چرا:
درود بر محمد امین عزیز و گرامی. فدایتان شوم، قابل اینقدر لطف و محبت شما نبودم. شرمسارم کردید
فرازخراسانی در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۵۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۲۷:
سلام و درود
حرکت پسندیده ی محسن چاوشی باعث شد اغلب کسانی که با این دست اشعار از مشاهیرمون آشنایی نداشتند رویکردشون نسبت به این موضوع عوض بشه
نمیدونم چرا برخی از عزیزان میخوان این حرکت بسیار عالی از دیدِ من ِ کمترین رو عملی تقبیح شده جلوه بدن !
به نظر شما بهتر نیست دست از این حرکاتی که اصولا نشات گرفته از حسادت (و ابرازِ وجود) هست ، برداریم ؟
کبوترحرم در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۰۵:۲۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۳:
باسلام خدمت دوستان بنده سوادزیادی ندارم ازشعرهم درحدروخوانی ,صاحب معرفت وکمال هم نیستم فقط یه چیزهروقت این شعرزیباروقبل ازنمازصبح میخونم احساسم بهم میگه خود مولاهمونجابراحافظ خونده بهش گفته توفقط کتابت کن.میخام عاشقام بدونن که مولاشون چقدرمتواضعانه عاشق بوده.چه باصفا.
المنة ال..که درمیکده بازاست
Feza در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، پنجشنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۳۱ دربارهٔ فخرالدین اسعد گرگانی » ویس و رامین » بخش ۸ - آغاز داستان ویس و رامین:
سلام بر همۀ دوستان
اولا برای نادانی ام عذر خواهی می کنم بعدا می خواهم از استادان گرامی بپرسم که در بیت نهم عبارۀ "هشتم چرخ" وجود دارد, چرا? این خطا است یا نه?
بدرود
کورش ایرانی اصل در ۱۱ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۲۱ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۰۸ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۶: