گنجور

غزل شمارهٔ ۹۰

 
حافظ
حافظ » غزلیات
 

ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت

بنگر که از کجا به کجا می‌فرستمت

حیف است طایری چو تو در خاکدان غم

زین جا به آشیان وفا می‌فرستمت

در راه عشق مرحله قرب و بعد نیست

می‌بینمت عیان و دعا می‌فرستمت

هر صبح و شام قافله‌ای از دعای خیر

در صحبت شمال و صبا می‌فرستمت

تا لشکر غمت نکند ملک دل خراب

جان عزیز خود به نوا می‌فرستمت

ای غایب از نظر که شدی همنشین دل

می‌گویمت دعا و ثنا می‌فرستمت

در روی خود تفرج صنع خدای کن

کآیینهٔ خدای نما می‌فرستمت

تا مطربان ز شوق منت آگهی دهند

قول و غزل به ساز و نوا می‌فرستمت

ساقی بیا که هاتف غیبم به مژده گفت

با درد صبر کن که دوا می‌فرستمت

حافظ سرود مجلس ما ذکر خیر توست

بشتاب هان که اسب و قبا می‌فرستمت

 

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۱۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

سارا مومنی نوشته:

در روی خود تفرج صنع خدای کن

کیینه خدای نما می‌فرستمت

مصرع دوم ” کیینه” غلط است و باید ” کآیینه ی” باشد مخفف ” که آیینه ی ”


پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

علیرضا نوشته:

خوب است مفهوم اشعار را هم مصراع به مصراع بنویسید

امین کیخا نوشته:

قبا کباک است

حسین آذرنیا نوشته:

بسیار عالی و زیبا است . من از این سایت چند بار استفاده کرده ام .
ممنون .

محمدحسین نوشته:

سلام
اجرتون با خدا من تا به حال این جور سایت توی عمرم ندیده بودم
کارت بیست

فرهاد نوشته:

سلام
فوق العادست این سایت
هزاران درود

فرهاد نوشته:

درود بر شما
این سایت فوق لادس

حسین نوشته:

نرم افزار بسیار خوبی است ممنون از شما

ناشناس نوشته:

ای هد هد صبا یعنی ای مرغ تو را مانند باد به سرزمین سبا که در عربستان قدیم شهری بوده که پادشاه انم بلقیس نام داشته ولی حالا این شهر در یمن امروزی است.این شعر از کمال الدین بهزاد میباشد.

بابک نوشته:

ناشناس جان،
فرمودى این شعر از کمال الدین بهزاد نگاره گر (نقاش) شهیر دربار سلطان حسین بایقرا (آخرین شاه تیمورى) و یار او و وزیرش امیر على شیر نوایى است؟
در زندگى نامه بهزاد چه آنزمان که در هرات بود و چه بعد که به تبریز پایتخت شاه اسماعیل صفوى آورده شد، نخوانده بودم که اهل سرودن شعر بوده على الخصوص این غزل حافظ را.

شمس شیرازی نوشته:

بابک جان،
شاید منظور کمال الدین اصفهانی بوده است
۰( کمال، جمال الدین عبدالرزاق اصفهانی)

بابک نوشته:

شمس شیرازى عزیز،
آهان، گرفتم!
ولى این غزل عجیب عطر حافظ دارد.
بارى صحبت از اصفهان شد و خاطره اى،
چندین سال پیشتر که سفرى رفته بودیم نصف جهان، در مسجد شاه (عباس) آقایى مشغول قرائت کتیبه على رضا عباسى بود و بنده هم به اصرار همرهمان از ایشان خواستم که شهر و آثار تاریخى را به ما نشان دهد، به خصوص که کارشناس میراث فرهنگى و فرمود که فوق لیسانس ( یادم نیست تاریخ بود یا باستانشناسى) است.
سر نهار و ضمن صحبت به ایشان گفتم :”…مى دونى که قبل از صفویه چه سلسله اى حکومت مى کرد دیگه؟…”
گفت:” آره ….هخامنشیان”

بابک نوشته:

سرت شاد حذف شد!

نادر.. نوشته:

در راه عشق، مرحله قرب و بعد نیست..

کانال رسمی گنجور در تلگرام