دایه، کِت در مهد زر ای سیمتن میپرورد
دشمن جانی برای جان من میپرورد
دلبری دارم که باشد تلخکامی قسمتم
زان حلاوتها که در کنج دهن میپرورد
مهرپرور یوسفی دارم، که در کنعان حسن
یوسفی، هر روز در چاه ذقن میپرورد
آن شه ترکان که دارد قد چو سرو و تن چو گل
سرو در خفتان و، گل در پیرهن میپرورد!
آسمانم گر کند هم بزم جانان، دور نیست
خار و گل را باغبان در یک چمن میپرورد
بیتَذَرْو و بلبل است این باغ، کاین دهقان پیر
سرو و گل بهر دل زاغ و زغن میپرورد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از معشوق زیبایی مینالد که از کودکی برای جان او دشمن پرورده شده و از شیرینی لبش جز تلخی به او نمیرسد. سپس زیبایی معشوق را با تصویر یوسف و چاه زنخدان و سرو و گل وصف میکند. در پایان، روزگار را به باغبانی پیر مانند میکند که خار و گل را کنار هم میپروراند، اما گل و سرو را برای زاغ و زغن، یعنی فرومایگان، نگه میدارد و بلبلان عاشق از آن بیبهره میمانند.
هوش مصنوعی: ای معشوق سیماندام، دایهای که تو را در گهوارهٔ زرین پرورش میدهد، در حقیقت دشمنی برای جان من بزرگ میکند؛ چون زیبایی تو جان مرا خواهد گرفت.
هوش مصنوعی: دلبری دارم که از همهٔ شیرینیهایی که در گوشهٔ دهانش نگه میدارد، سهم من فقط تلخکامی و ناکامی است.
هوش مصنوعی: معشوقی یوسفوار و مهرپرور دارم که در سرزمین زیبایی، هر روز در چاه زنخدانش یوسفی دیگر میپروراند؛ یعنی دل عاشقان را در چاه زنخدان خود گرفتار میکند.
هوش مصنوعی: آن پادشاه زیبارویان ترک که قامتش چون سرو و تنش چون گل است، گویی سرو را در جامهٔ جنگ و گل را در پیراهن نگه میدارد؛ یعنی قامت سروگونش در خفتان و تن لطیفش در پیراهن است.
هوش مصنوعی: اگر روزگار مرا با معشوق همنشین کند، عجیب نیست؛ چنانکه باغبان خار و گل را در یک باغ پرورش میدهد.
هوش مصنوعی: این باغ از تذرو و بلبل خالی است، چون این باغبان پیر (روزگار) سرو و گل را برای خوشایند زاغ و زغن میپروراند؛ یعنی زیبایان نصیب فرومایگان میشوند، نه عاشقان شایسته.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سرو من در سایهٔ سنبل سمن میپرورد
سبزهٔ تر در کنار نسترن میپرورد
باغبان گر بیند آن رخسار و خط ماند خجل
زان گل و ریحان که بر طرف چمن میپرورد
مایهبخش اشک غمّاز آمد از خونابه دل
[...]
بهتر است از هرچه دهقان در چمن میپرورد
آن چه آن نازک بدن در پیرهن میپرورد
زان دو زلف و عارضم پیوسته در حیرت کنون
بیضهٔ خورشید را زاغ و زغن میپرورد
نافه دارد بوئی از زلفت که بهر احترام
[...]
غیر را در بزم خاص آن سیمتن میپرورد
یوسف ما گرگ را در پیرهن میپرورد
خون چو گردد مشک هیهات است ماند در وطن
نافه را بیهوده آهوی ختن میپرورد
آن حریف خار زخمم من که صحرای جنون
[...]
به هر کام غیر آن شیرینسخن میپرورد
از سخن شهدی که در کنج دهن میپرورد
به هر آغوش رقیب آن سیمتن میپرورد
سیم خامی کاندرون پیرهن میپرورد
ریزد از هم آشیانها را چمن پرا چرا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.