تا کی ز غمت ناله و فریاد توان کرد
ز افتاده به کُنج قفسی یاد توان کرد
آغوش و کنار از تو نداریم توقع
از نیم نگاهی دل ما شاد توان کرد
رخش ستم این قدر نباید که بتازی
گیرم که بما این همه بیداد توان کرد
زاهد چه دهی پند که ما از می لعلش
نی همچو خرابیم که آباد توان کرد
ای آن که بدست تو سررشتهٔ خلقی است
یک رشته به پا طایری آزاد توان کرد
ای نور خدا گویم اگر سوء ادب نیست
دیگر ز کجا مثل تو ایجاد توان کرد
جانی و دلی روح روانی همه آنی
از مشت گلی این همه بنیاد توان کرد
آورد هجومی به سرَم ، خیلِ غُمومی،
ساقی به یکی ساغرم امداد توان کرد
یک ره ننمودی نظر اسرار حزین را
گم کرده رهی رابره ارشاد توان کرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشقی که خود را پرندهای اسیر در کنج قفس میبیند، از معشوق فقط نیمنگاهی میخواهد و از زیادهروی او در ستم گله میکند. در میانهٔ غزل پند زاهد را رد میکند، چون ویرانیِ مستی از لب معشوق را درمانپذیر نمیداند، و معشوق را نور خدا و بیمانند میستاید. در پایان از ساقی برای دفع لشکر غم جامی میطلبد و با تخلص «اسرار» از بیاعتنایی معشوق به خود شکایت میکند و راهنمایی او را میخواهد.
هوش مصنوعی: تا کی میتوان از غم تو ناله و فریاد کرد؟ آیا نمیشود از کسی که در گوشهٔ قفس افتاده و گرفتار است، یادی کرد؟ عاشق خود را پرندهای اسیر میبیند و از معشوق توجه میخواهد.
هوش مصنوعی: ما از تو انتظار در آغوش گرفتن و وصال نداریم. با نیمنگاهی هم میتوان دل ما را شاد کرد.
هوش مصنوعی: گیرم که بتوان این همه ستم بر ما روا داشت، باز هم نباید اسب ستم را اینقدر تند بتازی و در بیداد زیادهروی کنی.
هوش مصنوعی: ای زاهد، چرا ما را پند میدهی؟ ما از شراب لب لعلگون معشوق چنان ویران و مست شدهایم که دیگر نمیتوان ما را آباد و اصلاح کرد.
هوش مصنوعی: ای کسی که سررشتهٔ کار مردمان در دست توست، آیا نمیشود پرندهای را که بندی بر پا دارد آزاد کرد؟ عاشق خود را آن پرندهٔ بستهپا میداند و رهایی میخواهد.
هوش مصنوعی: ای نور خدا، اگر بیادبی نباشد میگویم: دیگر از کجا میتوان کسی مانند تو آفرید؟ یعنی تو بیهمتایی.
هوش مصنوعی: تو جان و دل و روح روانی و همهٔ لطف و زیبایی در توست. شگفتا که از مشتی گل چنین وجودی ساخته شده است.
هوش مصنوعی: لشکری از غمها بر سرم هجوم آورده است. ای ساقی، آیا نمیشود با یک جام شراب به یاریام بیایی؟
هوش مصنوعی: یک بار هم به اسرارِ اندوهگین (خود شاعر) نگاه نکردی. آیا نمیتوان کسی را که راه را گم کرده است به راه راست هدایت کرد؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دل را چه خیال است به می شاد توان کرد
این غمکده ای نیست که آباد توان کرد
گر دامن وحشت ادب عشق نگیرد
خون در دل بیرحمی صیاد توان کرد
معذور بود هر که فراموش کند از من
[...]
گفتی دل نا شاد تو را شاد توان کرد
آری چو یکی بوسه توان داد توان کرد
دیگر نکنم فکر دل خویش که چندان
ویران نشد این خانه که آباد توان کرد
یک بار در آن بزم مرا راه توان داد
[...]
از راه وفا گاه ز ما یاد توان کرد
گاهی به نگاهی دل ما شاد توان کرد
صید دل من لایق تیغ تو اگر نیست
از بهر خدا آخرش آزاد توان کرد
عالم مگر از ناله به رحم آورم ای دل
[...]
در بتکده گر خانه ای آباد توان کرد
از کعبه مسلمانم اگر یاد توان کرد
آهن دلش از ناله نشد نرم چه حاصل
کز سینه من کوره حداد توان کرد
انصاف که تا سینه توان کند به ناخن
[...]
تا کی ز غمت ناله و فریاد توان کرد
ز افتاده به کنج قفسی یاد توان کرد
آغوش و کنار از تو نداریم توقع
از نیم نگاهی دل ما شاد توان کرد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.