دارد قرابتی دل من با دهان تو
دارد شباهتی تن من با میان تو
گویی که این دو بده یکی نقطه از ازل
یک نیمه شد دل من و نیمی دهان تو
و آندم که نقشبند قدر جسم من کشید
گوئی که چشم داشت بموی میان تو
وقتی کمر ببستی و گفتی حکایتی
ورنه خبر که داشت زسر نهان تو
با ابروی کمانکش تو قوتم نماند
رستم کجا کشیده بقوت کمان تو
عالم فروگرفته و بیرون زعالمی
ای بی نشان زکه جویم نشان تو
با آنکه کس زسر دهانت نشان نیافت
آیا که ساخت این سخنان از زبان تو
بی جان تو مباد جهان را بجسم و جان
زیرا که زنده اند جهانی بجان تو
طوبی و سرو و سد ره ندارند جلوه ای
در آن چمن که سر بکشد ارغوان تو
آشفته گر مسافر کعبه شدی منال
کردند خار راه حرم پرنیان تو
مقصود تو نه کعبه خانه خدای اوست
باشد حرم بسایه پیر مغان تو
از هول حشر ایمن و آسوده خوش بخواب
خاک نجف شد است چو دارالامان تو
ای دست حق مرا گنه از حد بدر بود
تو غیرت الله و منم اندر ضمان تو
تو یکه تاز عرصه حشر و من آن غبار
هر جا که میروی نگذارم عنان تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل با وصف معشوق آغاز میشود و تن نزار و دل تنگ عاشق را به کمر باریک و دهان کوچک یار مانند میکند. سپس معشوق بینشانی میشود که جهان را فرا گرفته و جهانیان به جان او زندهاند. در پایان شاعر رو به سفر حرم میآورد و مقصود خود را نه کعبه، که آستان امیرالمؤمنین علی در نجف میداند و با امید به شفاعت او خود را از هول قیامت ایمن میشمارد.
هوش مصنوعی: دل من با دهان کوچک تو خویشاوندی دارد و تن لاغر من به کمر باریک تو شبیه است؛ یعنی دل من تنگ است مانند دهان تو و تنم نحیف است مانند میان تو.
هوش مصنوعی: گویی این دو از ازل یک نقطه بودهاند که دو نیم شد: یک نیمه دل تنگ من شد و نیمهٔ دیگر دهان کوچک تو.
هوش مصنوعی: و آن لحظه که نقاش تقدیر پیکر مرا میکشید، گویی به کمر باریک چون موی تو نگاه میکرد و تن مرا از روی آن لاغر کشید.
هوش مصنوعی: آنگاه که کمر بستی و سخنی گفتی، معلوم شد که کمر و دهان داری؛ وگرنه کسی از راز پنهان تو، یعنی کمر و دهان ناپیدایت، خبر نداشت.
هوش مصنوعی: در برابر ابروی کمانمانند تو نیرویی برایم نماند؛ حتی رستم با همهٔ زورش نتوانسته است کمان تو را بکشد.
هوش مصنوعی: ای که همهٔ جهان را فرا گرفتهای و با این حال بیرون از جهانی، ای بینشان، نشان تو را از چه کسی بجویم؟
هوش مصنوعی: با آنکه کسی از راز دهان تو نشانی نیافت، پس این سخنان را چه کسی از زبان تو ساخته است؟ یعنی سخن گفتنت گواه آن است که دهان داری.
هوش مصنوعی: هرگز جهان بی جان تو نماند و تن و جانش بی تو مباد، زیرا جهانی به جان تو زنده است.
هوش مصنوعی: در باغی که قامت ارغوانی و زیبای تو سر برآورد، درخت طوبی و سرو و سدره هیچ جلوهای ندارند.
هوش مصنوعی: ای آشفته، اگر رهسپار کعبه شدهای از سختی راه ننال، که خارهای راه حرم را برای تو همچون پرنیان نرم کردهاند.
هوش مصنوعی: مقصود تو کعبه نیست، که آن خانهٔ خداست؛ حرم تو سایهٔ پیر مغان، یعنی مرشد و مولای تو، است.
هوش مصنوعی: از هراس روز قیامت آسوده باش و آرام بخواب، زیرا خاک نجف برای تو پناهگاه امن شده است.
هوش مصنوعی: ای دست خدا، یعنی علی، گناه من از اندازه بیرون بود؛ تو غیرت خدایی و من در پناه و ضمانت توام.
هوش مصنوعی: تو سوار یکهتاز میدان قیامتی و من آن گرد و غبار پشت سر تو؛ هر جا بروی از رکاب و عنانت جدا نمیشوم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای گشته ملک ساکن ز امر روان تو
کرده جوان جهان را بخت جوان تو
نام تو و خطاب تو از سعد و از علوست
با سعد و با علوست همیشه قران تو
گردنده آسمانی و عدل آفتاب تو
[...]
ای آسمان مُسَخّر حکمِ روانِ تو
کیوانِ پیر بندهٔ بخت جوان تو
خورشید عالمی که به هنگام بزم و رزم
گه زین و گاه تخت بود آسمان تو
گر در زمان مهدی ایمن شود جهان
[...]
ای برده عقل ما اجل ناگهان تو
وی در نقاب غیب نهان گشته جان تو
ای شاخ نو شکفته ناگه ز چشم بد
تابوت شوم روی شده بوستان تو
محروم گشته از گهر عقل جان تو
[...]
ای فخر کرده دین خدای از مکان تو
وی پشت ملک و روی جهان آستان تو
ای کرده ملک را متمکن مکان تو
وی مقصد زمین و زمان آستان تو
ای چرخ پست از بر رای رفیع تو
[...]
ای لعل فتنه بر لب چون ناردان تو
اشکم ز حسرت تو چو در دهان تو
از فربهی و لاغری رنج و صبر من
نسبت همی کنند سرین و میان تو
بیگانه وار می کنی از مهر من کنار
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.