ای آسمان مُسَخّر حکمِ روانِ تو
کیوانِ پیر بندهٔ بخت جوان تو
خورشید عالمی که به هنگام بزم و رزم
گه زین و گاه تخت بود آسمان تو
گر در زمان مهدی ایمن شود جهان
امروز ایمن است جهان در زمان تو
هر روز بامداد همی دولت بلند
بندد به دست خویش کمر بر میان تو
هر چند وحی نیست پس از عهد مصطفی
وحی است هر سخن که رود بر زبان تو!
از بهر آنکه هست گمان تو چون یقین
هرگز مرا غلط نرود در گمان تو
ایزد به آشکار و نهان یار توست از آنک
با آشکار توست برابر نهان تو
پشت ولایت است و پناه شریعت است
شمشیر تیز و بازوی کشورستان تو
جایی نماند در همه عالم به شرق و غرب
کانجا نشد به مردی نام و نشان تو
خاک است و باد بر سر و برکف عَدوت را
زان آب رنگ خنجر آتش فشان تو
گویی خلیفهٔ دم عیسی مریم است
در بارگاه و مجلس کلک و بنان تو
گویی ز حَربهٔ ملک الموت نایب است
در کارزار و معرکه تیغ و سنان تو
سَعدست هرکجا که گران شد رکاب تو
فتح است هر کجا که سبک شد عنان تو
بس دشمن سبک سر با لشکر گران
کاخر سبک شکست زگرزِگران تو
جان پرورد کسی که بنوشد شراب تو
فخر آورد کسیکه نشیند بهخوان تو
وان را که هست بر سر خوان مدحخوان هزار
خواهد که روز رزم بود مدح خوان تو
هستند امتی همه از اعتقاد دل
بعد از خدای عزوجل در ضمان تو
چون حاجتی بود ز تو خواهیم و از خدای
زیرا که بندگان خداییم و آن تو
با طبع جود پرور تو سازگار باد
هرمی که از پیاله شود در دهان تو
پیوسته باد گنج طرب زیر مهر تو
همواره باد اسب ظفر زیر ران تو
بادا طراز دولت و رخسار خسروان
دایم بر آستین تو و آستان تو
از روزگار باد تو را صد هزار شکر
ای صد هزار جان همه پیوند جان تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده مدحی است در ستایش فرمانروایی که نامش در متن نیامده است. شاعر فرمانبرداری آسمان و بخت از او، امنیت جهان در روزگارش، راستی سخن و یکسانی ظاهر و باطنش، و دلاوری و کشورگشاییاش را با تشبیه به دم عیسی و سلاح ملکالموت میستاید. پس از وصف بخشش و پناهدهی ممدوح، قصیده با دعای همیشگی شادی، پیروزی و دولت برای او پایان مییابد.
هوش مصنوعی: ای کسی که آسمان فرمانبردار حکم روان و نافذ توست و کیوانِ (زحل) پیر بندهٔ بخت جوان تو است.
هوش مصنوعی: تو خورشید جهانی و آسمانِ تو که در آن میتابی، گاه در هنگام جنگ زین اسب است و گاه در هنگام بزم تخت شاهی.
هوش مصنوعی: اگر جهان در روزگار مهدی موعود در امان خواهد بود، امروز در روزگار تو جهان در امان است.
هوش مصنوعی: هر بامداد دولت و اقبال بلند با دست خود کمر خدمت بر میان تو میبندد؛ یعنی بخت هر روز در خدمت توست.
هوش مصنوعی: گرچه پس از روزگار پیامبر وحی نازل نمیشود، هر سخنی که بر زبان تو جاری شود همچون وحی درست و راست است؛ این مبالغهای ستایشی است.
هوش مصنوعی: چون گمان تو مانند یقین درست است، من هرگز دربارهٔ گمان تو به خطا نمیافتم و آن را نادرست نمیپندارم.
هوش مصنوعی: خداوند در آشکار و پنهان یار توست، زیرا باطن تو با ظاهرت یکسان است و دورویی نداری.
هوش مصنوعی: شمشیر تیز و بازوی کشورگشای تو پشتیبان حکومت و پناه دین و شریعت است.
هوش مصنوعی: در سراسر جهان، از شرق تا غرب، جایی نمانده که آوازهٔ دلاوری تو به آنجا نرسیده باشد.
هوش مصنوعی: از درخشش خنجر آبدار و آتشافشان تو، دشمنت خاک بر سر و باد در دست دارد؛ یعنی خوار و تهیدست میشود.
هوش مصنوعی: گویی قلم و سرانگشتان تو در بارگاه و مجلس جانشین دم زندهکنندهٔ عیسی پسر مریم است و سخن و نوشتهات جان میبخشد.
هوش مصنوعی: گویی شمشیر و نیزهٔ تو در میدان جنگ جانشین سلاح ملکالموت است و جان دشمنان را میگیرد.
هوش مصنوعی: هر جا رکاب تو سنگین شود، یعنی درنگ کنی، نیکبختی است و هر جا عنانت را سبک کنی و بتازی، پیروزی است.
هوش مصنوعی: بسا دشمن نادان با سپاه انبوه که سرانجام بهسرعت از گرز سنگین تو شکست خورد.
هوش مصنوعی: هر که از شراب تو بنوشد جانش پرورده میشود و هر که بر سفرهٔ تو بنشیند به آن افتخار میکند.
هوش مصنوعی: حتی کسی که هزار ستایشگر بر سر سفرهاش دارد، آرزو میکند روز جنگ ستایشگر تو باشد.
هوش مصنوعی: مردمی بسیار از روی باور قلبی، پس از خداوند بزرگ، در پناه و ضمانت تو هستند.
هوش مصنوعی: هرگاه نیازی داشته باشیم آن را از خدا و از تو میخواهیم، زیرا بندگان خدا و از آنِ تو هستیم.
هوش مصنوعی: دعا میکند هر جرعه شرابی که از پیاله به دهان تو میرسد با طبع بخشندهٔ تو سازگار و گوارا باشد.
هوش مصنوعی: آرزو میکند گنج شادی همواره زیر مُهر و فرمان تو باشد و اسب پیروزی همیشه زیر ران تو.
هوش مصنوعی: آرزو میکند نقش و زینت دولت همیشه بر آستین تو باشد و چهرهٔ شاهان همیشه بر آستانهٔ درگاهت به نشانهٔ فرمانبرداری سوده شود.
هوش مصنوعی: آرزو میکند صد هزار بار از روزگار شکرگزار باشی؛ ای کسی که صد هزار جان به جان تو بسته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای گشته ملک ساکن ز امر روان تو
کرده جوان جهان را بخت جوان تو
نام تو و خطاب تو از سعد و از علوست
با سعد و با علوست همیشه قران تو
گردنده آسمانی و عدل آفتاب تو
[...]
ای برده عقل ما اجل ناگهان تو
وی در نقاب غیب نهان گشته جان تو
ای شاخ نو شکفته ناگه ز چشم بد
تابوت شوم روی شده بوستان تو
محروم گشته از گهر عقل جان تو
[...]
ای فخر کرده دین خدای از مکان تو
وی پشت ملک و روی جهان آستان تو
ای کرده ملک را متمکن مکان تو
وی مقصد زمین و زمان آستان تو
ای چرخ پست از بر رای رفیع تو
[...]
ای لعل فتنه بر لب چون ناردان تو
اشکم ز حسرت تو چو در دهان تو
از فربهی و لاغری رنج و صبر من
نسبت همی کنند سرین و میان تو
بیگانه وار می کنی از مهر من کنار
[...]
آمد خیال آن رخ چون گلستان تو
و آورد قصههای شکر از لبان تو
گفتم بدو چه باخبری از ضمیر جان
جان و جهان چه بیخبرند از جهان تو
آخر چه بودهای و چه بودهست اصل تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.