چه شد نایی که اندر نی تو را راه فغان گم شد
زدم سردی حدیث اشتیاقت در دهان گم شد
نمیدانم اسیر زلف شد یا کشته غمزه
همیدانم که مرغ دل ز سینه پرزنان گم شد
ز اشک و آه یعقوب و زلیخا اندرین وادی
در ابر تیره و باران بشیر و کاروان گم شد
مرا شد پای فرسوده تویی ای کعبه آسوده
ترحم کن که بس ممل درین ریگ روان گم شد
هما خواندم تو را ای عشق وزان بر تو تو را منزل
که اندر جستجویت طایر وهم و گمان گم شد
بگفتم در میان آرم مگر موی میانش را
بگفتا رو که بس فکر دقیقم در میان گم شد
چه خاصیت بود در غمزه جادوی چشمانت
که تیرش تارها شد از کمان اندر نشان گم شد
تو را من ای بلابالا سراپا فتنه میدانم
که در دوران چشمت فتنه آخر زمان گم شد
ببر نامش تو در خیل سگان خویش ای مولا
که از گمنامی آشفته میان همرهان گم شد
تویی شاهنشه امکان به ظاهر خفتهای در طوس
وجودت گوهری یکتا که در این خاکدان گم شد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «گم شد» از گمشدن دل، ناله، خیال و اندیشه در راه عشق و در برابر زیبایی یار سخن میگوید و به داستان یعقوب و زلیخا و تصویر کعبه و ریگ روان اشاره میکند. در بیتهای پایانی، غزل عاشقانه به مدح میرسد: شاعر از مولای خود میخواهد نامش را در شمار سگان درگاه بیاورد و او را شاهنشاه هستی میخواند که در طوس آرمیده و گوهری است پنهان در این خاکدان.
هوش مصنوعی: ای نینواز، چه شد که ناله در نی تو راهش را گم کرد و خاموش شد؟ من هم از آه سرد، سخن شوق تو را در دهان گم کردم و نتوانستم بگویم.
هوش مصنوعی: نمیدانم دلم گرفتار زلف یار شد یا با ناز چشم او کشته شد. همینقدر میدانم که پرنده دل بالزنان از سینهام پرید و گم شد.
هوش مصنوعی: در این وادی عشق، آه یعقوب و زلیخا چون ابری تیره و اشکشان چون باران شد، چنانکه مژدهرسان و کاروانی که خبر یوسف را میآورد در آن گم شدند.
هوش مصنوعی: پای من از راه فرسوده شده و تو ای کعبه مقصود آسوده نشستهای. رحم کن، زیرا کجاوهها و مسافران بسیاری در این ریگ روان بیابان گم شدند.
هوش مصنوعی: ای عشق، تو را هما نامیدم، اما جایگاه تو از آن هم برتر است، زیرا پرنده خیال و گمان در جستوجوی تو راه را گم کرد.
هوش مصنوعی: گفتم شاید بتوانم از کمر باریک یار که مانند مویی است سخن بگویم یا آن را به دست آورم. پاسخ آمد: برو، که اندیشههای باریکبین بسیاری در این کمر گم شدهاند. یعنی کمر یار چنان باریک است که به اندیشه هم درنمیآید.
هوش مصنوعی: نگاه جادویی چشمان تو چه خاصیتی دارد که تیرش از کمان جدا میشود و چنان در هدف فرومیرود که ناپدید میگردد؟
هوش مصنوعی: ای بلای بلندبالا، تو را سراسر فتنه میدانم، زیرا در روزگار چشم تو حتی فتنه آخرالزمان هم در برابرش ناچیز و گم شد.
هوش مصنوعی: ای مولا، نام آشفته را در میان سگان درگاهت بیاور و او را از آنان بشمار، زیرا او از بینامی در میان همراهان گم شده است.
هوش مصنوعی: تو پادشاه همه هستی هستی که به ظاهر در طوس آرمیدهای. وجود تو گوهری بیهمتاست که در این جهان خاکی پنهان شده است. این بیت در ستایش امام رضا است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سخن می گفتم از لبهاش در کامم زبان گم شد
گرفتم ناگهان نامش حدیثم در دهان گم شد
دل گم گشته را در هر خم زلفش همی جستم
که ناگه چشم بد خویش سوی جان رفت و جان گم شد
ندانم دی کی آمد، کی ز پیشم رفت، کان ساعت
[...]
ز بیداد تو حرف مهر را نام و نشان گم شد
کتاب حسن را جزو محبت از میان گم شد
ز جوش بوالهوس گرد دلت عاشق نمی گردد
طفیلی جمع شد چندان که جای میهمان گم شد
سحر بیتی مغنی می سرود از تو به یاد آمد
[...]
غبار غم ز ابر نوبهاری در جهان گم شد
قدح را بر زمین مگذار ساقی کآسمان گم شد
در آن زلف از ضعیفی می دهد آهم نشان از دل
که سوزن می شود پیدا چو شب با ریسمان گم شد
علاج داغ دل کردیم اما درد پنهان را
[...]
برافکندی ز رخ تا پرده ظلمت از جهان گم شد
نمودی چهره تا خورشید را نام و نشان گم شد
به هنگام جواب ار ببینم خاموش معذورم
که چون گفتی سخن در کامم از حسرت زبان گم شد
نمیدانم دلم را خط به غارت برده یا خالش
[...]
درآمد عشق از عقل را نام و نشان گم شد
چه دزد است اینکه تا گردیده پیدا پاسبان گم شد
کند ذوق حدیثت گنگ را گویا زهی قسمت
تو از من حال پرسیدی زبانم در دهان گم شد
ز دل نامد خبر تا سوی زلفت باز شد راهی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.