این شکل بشر ز مشکلاتست
ممکن چو تو کِی ز ممکناتست؟!
این جمله صفات کبریائی
تفسیر بیان حُسن ذاتست
حاشا که بهجز خط تو باشد
بر تَنگشِکر اگر نباتست
پیش گل روی تو گلستان
چون نقشِ بر آبْ بیثباتست
کِی ذات تو را صفت توان کرد؟!
کاوصاف تو برتر از صفاتست
بر دیدهٔ ما بران سفینه
کاین دجله و آن دگر فراتست
در بتکده رو که بشکنی بت
کِی چون تو صنم به سومناتست؟!
صبحست قفایِ شام هجران
در ظلمتْ چشمهٔ حیاتست
هر چیز بُوَد، جهت پذیرد
جز عشق که خارج از جهاتست
در بازیِ عشقْ خسرو عقل
شاه است ولی اسیر و ماتست
آشفتهٔ میفروش نوح است
میخانه سفینهٔ نجاتست
از خاک نجف تو رو مگردان
کاین خانه پناه کایناتست
در وصف علیست عقلْ حیران
نه واجب و نه ز ممکناتست


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی صفات و ویژگیهای الهی و انسانی میپردازد و بیانگر عشق و نیاز به الوهیت است. شاعر به زیبایی خداوند و مقام علی (ع) اشاره میکند و تأکید دارد که صفات الهی فراتر از توصیفهای انسانی است. او همچنین بر تنگی و ناپایداری جهان مادی و نقش عشق در زندگی تأکید میکند. در نهایت، شاعر عشق را خارج از محدودیتهای وجودی میداند و بر اهمیت حضور و توجه به علی (ع) بهعنوان پناهی برای موجودات تأکید میکند.
هوش مصنوعی: این تصویر انسان، از مشکلات و چالشها شکل گرفته است. آیا تو نیز مانند دیگران از این نوع مشکلات به دور هستی؟
هوش مصنوعی: این عبارت به نوعی اشاره دارد به اینکه ویژگیهای بزرگ و متعالی خداوند، نشاندهنده و تفسیر کننده زیبایی و حسن ذات او هستند. به عبارت دیگر، صفات خداوند، خود گواهی بر زیبایی و کمال اوست.
هوش مصنوعی: به هیچ وجه جز خط تو بر روی تنگ شکر نیست، حتی اگر شکر به صورت نبات باشد.
هوش مصنوعی: چهره زیبای تو آنقدر درخشان و جذاب است که زیبایی گلستان در برابر آن هیچ است و مانند تصویری بر روی آب، ناپایدار به نظر میرسد.
هوش مصنوعی: هیچکس نمیتواند به درستی تو را توصیف کند، زیرا ویژگیهای تو فراتر از هر توصیفی است که ممکن است انجام شود.
هوش مصنوعی: به یاد داشته باش که در نگاه ما، این دجله چیزی است که از آن عبور میکنیم، در حالی که درواقع، آنچه تجربه میکنیم همان فرات است.
هوش مصنوعی: اگر به بتکده بروی و بتها را بشکنی، دیگر چه کسی میتواند مانند تو زیبا و جذاب باشد؟
هوش مصنوعی: صبح است و پس از شب طولانی هجران، در تاریکی، چشمهای از حیات و زندگی در حال شکلگیری است.
هوش مصنوعی: هر چیزی برای خود یک سمت و سوی مشخص دارد، اما عشق از این قوانین پیروی نمیکند و فراتر از این دستهبندیهاست.
هوش مصنوعی: در عشق، عقل به عنوان فرمانروای بازی محسوب میشود، اما خود نیز در این بازی به دام افتاده و تسلیم شده است.
هوش مصنوعی: شرابفروشی شبیه نوح است که در میخانه، کشتی نجات انسانها محسوب میشود.
هوش مصنوعی: از خاک نجف تو را دور نکن، زیرا این مکان پناهگاه عالم هستی است.
هوش مصنوعی: عقل در توصیف علی سرگردان است؛ او نه در زمره موجودات ضروری قرار میگیرد و نه در دسته ممکنات.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
رخسار تو شمع کایناتست
وز قند تو شور در نباتست
ریحان خط سیاه شیرین
پیرامن شکّرت نباتست
خضرست مگر که سرنوشتش
[...]
آئینهٔ ذات عین ذاتست
دانست که مجمع صفاتست
بی جود وجود حضرت او
عالم به تمام فانیاتست
می نوش مدام دُردی درد
[...]
لعل تو که معدن حیاتست
از حسرت آن حیات ماتست
هر جلوه ز روی بی نظیرت
منظور جمیع ممکناتست
قائم بوجودت ار نباشد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.