ای وزیر عالم و عادل ، ضیاء الدین عراق
نیست مانند تو در صدر خراسان و عراق
عاقبت ملک عراق را آید بزیر کلک تو
خود بدین معنی نهادستند نام تو عراق
خانه ملت بتأیید تو مرفوع العماد
طارم دولت باقبال تو ممدود الرواق
وقت کوشیدن بسان آسمانی بی ملال
روز بخشیدن بسان آفتابی بی نفاق
با ستم طبعت مخالف ، چیست بهتر زین خلاف ؟
با کرم دستت موافق ، چیست خوشتر زین وفاق ؟
فضل را کرده دل دانش فزای تو لگام
بخل را دل گوهر فشان تو طلاق
تو چو تابان آفتابی بر سپهر مملکت
و ز تو دشمن چون عطارد مانده اندر احتراق
نیست بنیاد هنر را جز بسعی تو علو
نیست بازار سخن را جز بلفظ تو سباق
روضه ای دیده ولی از لطف تو رب النعیم
شربتی خورده عدوو از عنف تو مزالمذاق
سال و مه با خدمت تو جسته اقبال اجتماع
روز و شب با طاعت تو کرده گردون اتفاق
نیست از نشر ثناهای تو فارغ یک زبان
نیست از فرش عطاهای تو خالی یک رواق
سرو را ، گر بوده ام غایب ز صدر فرخت
لحظه ای فارغ نبود دستم ز رنج اشتیاق
تیره روزم در فراق طلعت میمون تو
همچو شب تیره بود بی حضرتت روز فراق
کرده با لذات جود تو مرا امروز جفت
کرده از آفات جاه تو مرا امروز طاق
منت ایزد را ، که دیدم طلعت میمون تو
همچو شمس بی زوال و همچو ماه بی محاق
تا طباع خلق را هست انقباض و انبساط
تا نجوم چرخ را هست اجتماع و افتراق
باد اعلام معلی را بعونت ارتفاع
باد اسباب مساعی را بجاهت اتساق
مجلس میمونت بادا روز و شب سوق الوفور
حضرت والات بادا سال و مه بادی الرفاق



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده ستایش ضیاءالدین عراق، وزیر، است؛ شاعر با بازی بر نام او پیشبینی میکند که سرزمین عراق زیر فرمان قلمش درآید و دادگری، بخشندگی، دانش و چیرگی او بر دشمن را با تشبیه به خورشید و آسمان میستاید. در بخش پایانی از دوری خود از درگاه وزیر و رنج اشتیاق میگوید و از دیدار دوبارهاش خدا را سپاس میگزارد، و قصیده را با دعای دوام بزرگی و آبادانی مجلس او به پایان میبرد.
هوش مصنوعی: ای وزیر دانا و دادگر، ضیاءالدین عراق، در صدر و مقام بزرگان خراسان و عراق کسی همانند تو نیست.
هوش مصنوعی: سرانجام سرزمین عراق زیر فرمان قلم تو درخواهد آمد و گویی برای همین معنا نام تو را عراق نهادهاند.
هوش مصنوعی: خانهٔ دین به پشتیبانی تو ستونهایی برافراشته دارد و ایوان دولت به بخت و اقبال تو گسترده و پهناور است.
هوش مصنوعی: هنگام کوشش مانند آسمانی هستی که هرگز خسته نمیشود و هنگام بخشش مانند خورشیدی که بیدورویی بر همه یکسان میتابد.
هوش مصنوعی: سرشت تو با ستم ناسازگار است و چه ناسازگاریای بهتر از این؟ و دستت با بخشندگی سازگار است و چه سازگاریای خوشتر از این؟
هوش مصنوعی: دل دانشافزای تو فضل و هنر را در اختیار و مهار خود گرفته و دل گوهربخش تو بخل را طلاق داده و از خود رانده است.
هوش مصنوعی: تو مانند خورشید تابان بر آسمان کشوری و دشمنت در برابر تو مانند عطارد است که در نزدیکی خورشید میسوزد و ناپیدا میشود.
هوش مصنوعی: بنیاد هنر جز با کوشش تو بلندی نمییابد و در بازار سخن جز سخن تو کسی پیشی و برتری ندارد.
هوش مصنوعی: دوست از لطف تو باغی پرنعمت دیده و دشمن از سختگیری تو شربتی تلخ و ترشمزه نوشیده است.
هوش مصنوعی: بخت و اقبال در همهٔ سال و ماه خواستار پیوستن به خدمت تو بوده و آسمان شب و روز با فرمانبرداری از تو همداستان شده است.
هوش مصنوعی: هیچ زبانی نیست که از پراکندن ستایش تو آسوده باشد و هیچ ایوانی نیست که از فرش بخششهای تو خالی بماند.
هوش مصنوعی: ای سرور، اگر از پیشگاه فرخندهٔ تو دور بودهام، دستم یک لحظه از رنج اشتیاق تو آسوده نبود.
هوش مصنوعی: در دوری از چهرهٔ مبارک تو روزگارم تیره بود؛ روز جدایی بی حضور تو مانند شب تاریک بود.
هوش مصنوعی: امروز بخشندگی تو مرا با لذتها همراه و جفت کرده و جاه و مقام تو مرا از آفتها جدا و تنها ساخته است.
هوش مصنوعی: خدا را سپاس که چهرهٔ فرخندهٔ تو را دیدم که مانند خورشیدی بیغروب و ماهی بیکاستی است.
هوش مصنوعی: تا زمانی که طبع مردمان گرفتگی و گشادگی دارد و ستارگان آسمان به هم میرسند و از هم جدا میشوند،
هوش مصنوعی: پرچمهای بلند به یاری تو برافراشته باد و اسباب کوششها به جاه و مقام تو سامان و نظم یابد.
هوش مصنوعی: مجلس فرخندهٔ تو شب و روز بازار فراوانی و نعمت باشد و درگاه بلندت در همهٔ سال و ماه آشکارا پر از همراهان و آیندگان باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای خداوند خراسان و شهنشاه عراق
ای به مردی و به شاهی برده از شاهان سباق
ای سپاهت را سپاهان رایتت را ری مکان
ای ز ایران تا به توران بندگانت را وثاق
ای جهان را تازه کرده رسم و آیین پدر
[...]
گر نبودی ماه را بر آسمان هر مه محاق
ماه خواندندی تو را خلق زمین بر اتفاق
آسمان از دیده من در حسد باشد که هست
از جمال تو مراد در دیده ماه بی محاق
ماه اگر بر آسمان باشد من اینک بر زمین
[...]
مدتی گردون دونم خسته و آزرده داشت
از فراق افضل آفاق و یار اشتیاق
آفتاب ملک و ملت آنکه تا باشد جهان
جفت او ننشیند اندر سایه این سبز طاق
فخر آل مصطفی سید علاء الملک آنک
[...]
میرود در خاک خواری آب نالان از فراق
بر سر آتش همیگردد سپهر از اشتیاق
ما چو ابر از دیده میرانیم سیل و تو چو اشک
میجهی از ما و همچون برق میرانی بُراق
اتفاقاً صحبت حاضر که غایب شد ز چشم
[...]
میل شکل ابرویت دارم درین فیروزه طاق
با قد خم گشته طاقم زیر این نیلی رواق
هر قدح کز ساقی دورم رسد دور از لب
گرچه شهد ناب باشد زهرم آید در مذاق
برقی از سرمنزل لیلی درخشیدن گرفت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.