صید دلم که باشد ازو خون روان هنوز
خوش آنکه هست سر غمت را نشان هنوز
بر دل بسی نهفته ام اما نیامدست
حرف شکایت تو مرا بر زبان هنوز
قدر وفا نگر تو که از قحط مشتری
ماندست این متاع از آن کاروان هنوز
هر چند سرگرانیش از حد گذشته است
بستن بیار عهد وفای توان هنوز
عمرم بسر رسید و دلم گرم ناله باز
پایان منزلست و جرس در فغان هنوز
گل در چمن شکفت و دریغا که عندلیب
خاری نمی کشد ز پی آشیان هنوز
منعم ز گریه روز وداعش چه می کنی؟
محمل نگشته است ز چشمم نهان هنوز
کامم نداده کشت بتیغ ستم طبیب
از من تهی نگشته دل آسمان هنوز



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل شکوهٔ عاشقی است که دلش زخمی است، اما هرگز زبان به گلایه از یار نگشوده و بر وفای خود پایدار مانده است. شاعر از بیخریداریِ وفا در روزگار خود مینالد و میگوید با وجود بیاعتنایی یار، هنوز میتوان با او پیمان بست. عمرش به پایان رسیده، ولی نالهاش همچنان ادامه دارد. در پایان میگوید که آسمانِ ستمگر او را ناکام کشته و هنوز هم از کینه با او دست برنداشته است.
هوش مصنوعی: دلم مانند شکاری زخمی است که هنوز از آن خون جاری است. خوشا که هنوز نشانی از غم تو (یا راز غم تو) در آن باقی است.
هوش مصنوعی: گلایههای بسیاری از تو در دل پنهان کردهام، اما تا امروز هیچ حرفی از شکایت تو بر زبانم نیامده است.
هوش مصنوعی: ببین وفا چه ارزشی دارد: چون خریداری ندارد، این کالا از آن کاروان هنوز فروشنرفته باقی مانده است. یعنی در این روزگار کسی قدر وفا را نمیداند.
هوش مصنوعی: هرچند بیاعتنایی و سنگینیِ یار از حد گذشته است، هنوز میتوان با او پیمان وفا بست.
هوش مصنوعی: عمرم به پایان رسید ولی دلم همچنان گرم ناله است؛ مانند کاروانی که به آخر منزل رسیده، اما زنگش هنوز فریاد میکند.
هوش مصنوعی: گل در باغ شکفته است، اما افسوس که بلبل هنوز حتی خاری برای ساختن آشیانهاش نمیآورد. یعنی فرصت وصال فرا رسیده ولی عاشق هنوز بیسامان و بیآشیانه مانده است.
هوش مصنوعی: چرا مرا از گریستن در روز وداع یار بازمیداری؟ هنوز کجاوهٔ او از برابر چشمانم پنهان نشده است.
هوش مصنوعی: طبیب، بیآنکه کامی به من بدهد، مرا با تیغ ستم کشت؛ با این همه، دل آسمان هنوز از کینهٔ من خالی نشده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
رفتیم ما و عشق تو اندر میان هنوز
ساکن نگشت عربده عاشقان هنوز
هر برگ گل که باد صبا از چمن ربود
مرغان ز رنگ و بوی تو اندر فغان هنوز
چندین هزار سال حدیث تو گفتهاند
[...]
تن پیر گشت و آرزوی دل جوان هنوز
دل خون شد و حدیث بتان بر زبان هنوز
عمرم به آخر آمد و روزم به شب رسید
مستی و بت پرستی من همچنان هنوز
آهنگ کرده سوی بتان جان کمترین
[...]
از تو هزار فتنه شود در جهان هنوز
نشکفته است یک گلت از گلستان هنوز
دستی نبردهام چو کمر با تو در میان
کامی ندیدهام چو قدح زان دهان هنوز
تا چون خیال در نظر آمد میان تو
[...]
جان رفت و سینه تیر غمت را نشان هنوز
دل شاهباز عشق ترا آشیان هنوز
در زیر خاک، دل به همین خوش کنم که هست
از خون من نشانه بر آن آستان هنوز
دانستهای که مهر تو با جان نمیرود
[...]
جان رفت و سوزد از تو دل ناتوان هنوز
شد خاک دیدهٔ مژه ام خون فشان هنوز
ای عالم فراغ، مروت، که هست زان
جان های زخم خورده ز پی دوان هنوز
خاکم به باد رفت سراسیمه هر طرف
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.