هر چند بر آن عارض گلگون نگرد کس
دل میکشدش باز که افزون نگرد کس
کو طاقت نظاره بزمی که بود یار
همصبحت اغیار و ز بیرون نگرد کس
خسرو نگران بر رخ شیرین و ز غیرت
فرهاد نخواهد که به گلگون نگرد کس
زین پیش چه حاصل که به حالم نظرت بود
باید که به این خستهدل اکنون نگرد کس
هیهات که بر سرو روان دیده گشاید
در جلوه گر آن قامت موزون نگرد کس
از حسرت دیدار تو گر جان بسپارد
بر روی تو از شرم دگر چون نگرد کس
آنجا که سخن میرود از سر محبت
تا چند ترا گوش به افسون نگرد کس
داغ دلش از آه جگرسوز طبیب است
هر لاله که بر دامن هامون نگرد کس



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه دربارهٔ نگاه کردن به معشوق است: از سیریناپذیری دیدار چهرهٔ یار و رنج دیدن او در کنار بیگانگان سخن میگوید. شاعر با یاد خسرو و شیرین و فرهاد، غیرت عاشق را نشان میدهد و قامت یار را برتر از سرو میشمارد. سپس از بیاعتنایی کنونی معشوق شکوه میکند و در پایان، داغ لالههای دشت را اثر آه سوزان خود، طبیب، میداند.
هوش مصنوعی: هر چه کسی به آن چهرهٔ سرخ و گلرنگ نگاه کند، باز هم دلش او را میکشد که بیشتر نگاه کند و هیچگاه سیر نمیشود.
هوش مصنوعی: چه کسی تاب دیدن مجلسی را دارد که یار در آن همنشین بیگانگان باشد و عاشق فقط از بیرون نگاهش کند؟
هوش مصنوعی: خسرو به روی شیرین چشم دوخته است، و فرهاد از سر غیرت نمیخواهد که کسی حتی به گلگون، اسب شیرین، نگاه کند. «گلگون» به چهرهٔ سرخ معشوق هم ایهام دارد.
هوش مصنوعی: اینکه پیش از این به حال من توجه داشتی چه سودی دارد؟ اکنون باید کسی به این دلخسته نگاهی بیندازد.
هوش مصنوعی: دور از انتظار است که کسی که قامت موزون یار را در حال خرامیدن دیده باشد، دیگر چشم به سرو روان بگشاید؛ قد یار از سرو زیباتر است.
هوش مصنوعی: اگر کسی از حسرت دیدار تو جان بدهد، آنگاه دیگر چگونه از شرم میتواند به روی تو نگاه کند؟
هوش مصنوعی: جایی که سخن از راز محبت در میان است، تا کی باید دید که گوش تو به افسون و فریب دیگران سپرده است؟
هوش مصنوعی: هر لالهای که کسی در دامن دشت ببیند، داغ سیاه دلش از آه سوزان طبیب است؛ یعنی سوز عشق شاعر حتی به لالههای صحرا رسیده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سوی قد سرو و رخ گل چون نگرد کس
چون آن قد زیبا رخ گلگون نگرد کس
صیاد به گلشن ننهادی قفسم را
گرداشت شکافی که به بیرون نگرد کس
با خلق جفائی تو ستم پیشه نکردی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.