هر که را داد ایزدش توفیق

صبر و شکرش بود همیشه رفیق

جهد بر تست و بر خدا توفیق

زانکه توفیق جهد راست رفیق

باد چوب شکنجه را توفیق

تا دو ساق تو را کند تلفیق

من و او چون برادران شفیق

روز و شب همنشین و یار و رفیق

شیخ گفت او را مپندار ای رفیق

که ندارم رحم و مهر و دل شفیق

این مثل از خود نگفتم ای رفیق

سرسری مشنو چو اهلی و مفیق

وگر بر رفیقان نباشی شفیق

به فرسنگ بگریزد از تو رفیق

زمانی بر آشفت و گفت ای رفیق

به کار آید امروز یار شفیق

تا شوید از طریق عشق مفیق

گشته ‌ ام با شما ز لطف رفیق

هر دو گشتند اندر آن راهم رفیق

هر سه با هم همزبان یار شفیق

یک دعایی گر کند شیخ شفیق

بهتر از صد ساله طاعت ای رفیق

گر نماید مساعدت توفیق

اِنّهُ خیرُ صاحبٍ و رفیق

چندی به هوس شدم بهر قوم رفیق

افسوس نشد دوچار یک یار شفیق

اکنون من و هم‌نشینی تنهایی

توفیق ببخش یا اولی‌التوفیق

بودم ازیشان یکی اکنون رفیق

جان به فدایش، چه رفیقی شفیق!

جهد بر تست و بر خدا توفیق

زانکه توفیق و جهد هست رفیق

رفیقی ندیدم که باشد شفیق

ز اکسیر نایاب تر شد رفیق

نامه‌ای ساخت پس به خط رفیق

به‌ سوی خویش کای رفیق شفیق

پیرشد با جوان رفیق شفیق

که‌ به حبس اندرون خوشست رفیق

گفت کجا‌ آمده‌ئی ای رفیق

گفت بدیدار تو یار شفیق