به یزدان همی گفت زنهار من

سپردم تو را ای جهاندار من

گرت هیچ یادست کردار من

یکی رنجه کن دل به تیمار من

پسندش نیامد همی کار من

بکوشد به رنج و به آزار من

اگر تیره‌تان شد دل از کار من

بپیچید سرتان ز گفتار من

تو دانسته‌ای درد و تیمار من

ز بهر تو با شاه پیگار من

کنون شهریارا تو در کار من

نگه کن به کردار و آزار من

هنر بیش بینی ز گفتار من

مجوی اندرین کار تیمار من

همی خوار داری تو گفتار من

به خیره بجویی تو آزار من

چو او بشنود خوب گفتار من

نه اندیشد از رنگ و بازار من

ز زربفت چینی سزاوار من

کسی کو بپیچد ز تیمار من

که امروز تیزست بازار من

نبینی پس از مرگ آثار من

که گر سرنپیچی ز گفتار من

براندیشی از رنج و تیمار من

حسد کرد بدگوی در کار من

تبه شد بر شاه بازار من

شما خوار دارید گفتار من

مترسید یک سر ز آزار من

همه گوش دارید گفتار من

نبیند کسی نیز دیدار من

به ژرفی نگه‌دار گفتار من

مبادا که خوار آیدت کار من

سزد گر بپیچد ز گفتار من

گراید بتندی ز کردار من

ولیکن بدین رای هشیار من

یکی بنگرد ژرف سالار من

گرت رنج ناید ز گفتار من

سخن گسترانی ز کردار من

بدو گفت شاه ای سپهدار من

همی بگسلی بند و زنهار من