دیده در هجر تو شرمندهٔ احسانم کرد
بس که شبها گهر اشک به دامانم کرد
عاشقان دوش ز گیسوی تو دیوانه شدند
حال آشفتهٔ آن جمع پریشانم کرد
تا که ویران شدم آمد به کفم گنج مراد
خانهٔ سیل غم آباد که ویرانم کرد
شمّهای از گل روی تو به بلبل گفتم
آن تُنُک حوصله رسوای گلستانم کرد
داستان شب هجران تو گفتم با شمع
آنقدر سوخت که از گفته پشیمانم کرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از رنج شبهای جدایی میگوید: اشکهایی که چون گوهر به دامنش ریخته، پریشانیای که از گیسوی یار به عاشقان رسیده و ویرانیای که آن را مایهٔ یافتن گنج مراد میداند. در دو بیت پایانی، هر بار که راز عشق را با دیگری در میان میگذارد زیان میبیند؛ بلبل او را رسوا میکند و شمع چنان از قصهٔ هجر میسوزد که عاشق از گفتنش پشیمان میشود.
هوش مصنوعی: چشمم در دوری تو آنقدر شبها مروارید اشک به دامنم ریخت که مرا شرمندهٔ بخشش خود کرد. اشکهای فراق را به گوهری مانند کرده که چشم به او بخشیده است.
هوش مصنوعی: دیشب عاشقان از دیدن گیسوی تو دیوانه و آشفته شدند و حال پریشان آن جمع، مرا هم پریشان کرد. «پریشان» با گیسوی پریشان نیز تناسب دارد.
هوش مصنوعی: همین که ویران شدم، گنج آرزویم به دستم آمد؛ پس خانهٔ سیل غم که مرا ویران کرد آباد باد. اشاره به این باور است که گنج در ویرانه پیدا میشود و ویرانی دل به سبب غم عشق مایهٔ رسیدن به مراد است.
هوش مصنوعی: اندکی از زیبایی چهرهٔ گلمانند تو را به بلبل گفتم؛ آن پرندهٔ کمطاقت راز را نگه نداشت و با نالههایش مرا در گلستان رسوا کرد.
هوش مصنوعی: ماجرای شب جدایی از تو را برای شمع گفتم؛ شمع آنقدر از غم آن سوخت که از گفتنش پشیمان شدم. سوختن شمع هم به معنای آب شدن آن است و هم به معنای سوختن از اندوه.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یاد روی تو همآغوش گلستانم کرد
لذت درد تو آسوده ز درمانم کرد
کفر و دین باختم از نیمنظر بر رخ دوست
دیده رسواشده گبر و مسلمانم کرد
نفسی بی تو گر از سینه تنگم سر زد
[...]
غم هجر تو چه گویم که چه با جانم کرد
این غم آخر به اجل دست و گریبانم کرد
پرده برداشت ز روی تو به وجه احسن
باد شرمندهٔ این لطف نمایانم کرد
دوش از سادگی آیینه به دستت دادم
[...]
رخنه ها از مژه آن ترک در ایمانم کرد
چه بگویم که چه کاری به دل و جانم کرد
عزم کرده است همانا که کندتعمیرم
ورنه از ریشه سبب چیست که ویرانم کرد
نه من از گردش ایام پریشان شده ام
[...]
غمت آن روز که جا در دل ویرانم کرد
سیر از سیر و صفای گل و بستانم کرد
گرچه زُنار پرستی همه کفر است ولیک
زلفِ زُناروَشَت خوب مسلمانم کرد
چه بلایی به سر زلف تو خفته است که باز
[...]
کفر زلف تو دگر باره مسلمانم کرد
کافری راهنمائی سوی ایمانم کرد
گبرکی بودم بهروز لقب، نور رسول
تافت از روزن دل حضرت سلمانم کرد
مکن انکار که از همت مردان چه عجب
[...]
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.