همیشه نرگس مست تو را بیمار میبینم
ولی در عین بیماریش مردمدار میبینم
جهان میگردد از سودا، سیه بر چشم من هر دم
که چشم نازنینت را چنان بیمار میبینم
ز شربتخانه لطفت دوایی ده که با دردت
دل سست ضعیفم را قوی افکار میبینم
ز باد ار میوزد بر من نسیم دوست مییابم
به آب ار میرسم در وی خیال یار میبینم
نشان طاق ابروی تو را پیوسته میپرسم
خیال سرو بالای تو را بسیار میبینم
ز باغ حسن خود بر خور که من در سایه سروت
جهانی را ز باغ عمر برخوردار میبینم
رخت آیینه حسن است و حسنت صورت و معنی
من این صورت که میبینم در آن رخسار میبینم
حدیث سوزناک دل از آن با شمع میگویم
که بر بالین خود او را به شب بیدار میبینم
درون روشن سلمان که هست آیینه عشقت
بحمدالله که این آیینه بیزنگار میبینم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل چشم خمار معشوق را بیمار و در همان حال مردمنواز وصف میکند و از غمی میگوید که این بیماری بر جانش مینشاند. سپس از لطف او دارو میخواهد و میگوید در باد و آب و هر صورتی نشان و خیال یار را مییابد. شبها تنها شمعِ بیدار همدم اوست و در پایان دل روشن خود را آینهٔ پاک و بیزنگار عشق معشوق میخواند.
هوش مصنوعی: چشم مست و خمار تو را همیشه بیمار (نیمخفته و ناتوان) میبینم، اما با همین بیماری «مردمدار» است؛ یعنی هم مردمک دارد و هم با مردم مهربان است و دلها را نگه میدارد.
هوش مصنوعی: چون چشم نازنینت را چنین بیمار میبینم، از غم و سودا هر لحظه جهان پیش چشمم تیره و سیاه میشود و سرم به دوار میافتد.
هوش مصنوعی: از شربتخانهٔ لطف خود دارویی به من بده، زیرا دل سست و ناتوانم را از درد عشق تو گرفتار اندیشههای سنگین و فراوان میبینم.
هوش مصنوعی: اگر باد بر من بوزد، بوی دوست را در آن مییابم و اگر به آب برسم، تصویر خیال یار را در آن میبینم؛ یعنی همهجا او را مییابم.
هوش مصنوعی: همواره نشانی طاق ابروی تو را از این و آن میپرسم و خیال قامت سروگونهات را بسیار پیش چشم دارم.
هوش مصنوعی: از باغ زیبایی خود بهره ببر، که من میبینم جهانی در سایهٔ قامت سروگونهٔ تو از باغ عمر بهرهمند و کامیاب است.
هوش مصنوعی: چهرهات آینهٔ زیبایی است و زیبایی تو هم ظاهر است و هم باطن؛ هر صورت زیبایی که میبینم، آن را در رخسار تو میبینم.
هوش مصنوعی: سخن سوزناک دلم را با شمع میگویم، زیرا تنها اوست که شبها بر بالینم بیدار میماند و مانند من میسوزد.
هوش مصنوعی: دل روشن سلمان آینهٔ عشق توست و خدا را شکر که این آینه را بیزنگار و پاک میبینم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
منم یا رب در این دولت که روی یار میبینم
فراز سرو سیمینش گلی بر بار میبینم
مگر طوبی برآمد در سرابستان جان من
که بر هر شعبهای مرغی شکرگفتار میبینم
مگر دنیا سر آمد کاین چنین آزاد در جنت
[...]
به عشق چشم بیمارت دلم بیمار میبینم
ولی از نوش سیراب لبت تیمار میبینم
همیشه چشم سرمست تو را مخمور مییابم
ولی در عین سرمستی خوش و هشیار میبینم
لب لعلت چو میبوسم حدیثی بازمیگویم
[...]
بهر جا چشم بگشایم جمال یار می بینم
تو گویی صورت یار از در و دیوار می بینم
جهانی عاشق رویش ولیکن رخ ز من تابد
که من در عین بیتابی درو بسیار می بینم
مگر درمان درد من شکیبایی کند ورنه
[...]
فروغ مهر در پیشانی دیوار میبینم
صفای طلعت آیینه از زنگار میبینم
اگر در چاه، اگر در گوشه زندان بود یوسف
ز چشم دوربین من بر سر بازار میبینم
نمیگردد حجاب بینش من پرده ظاهر
[...]
نپندارم که دیگر در جهان اغیار میبینم
که در آیینهٔ دل طلعت دلدار میبینم
ز شوق چشم مستانت بر قصد برهمن با شیخ
نه مست عشقم ار یک تن به جا هشیار میبینم
مکن خون در دل مسکین بده ساقی می رنگین
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.