رهنمایی چون کنم در دیدن او دیده را؟
حاجت تعلیم نبود مردم فهمیده را
هر کسی بیرون نمی آرد سری از زلف او
شانه داند معنی این مصرع پیچیده را
گفتم از اشکم مگر گردون بپرهیزد، ولی
نیست بیم از گریه ام این گرگ باران دیده را
در زمان طالع ما تیره روزان بس نشد
فتنه زاییدن شب گیسو به خون غلتیده را
التفات و مهربانی را عبث ضایع مکن
مشکل است اصلاح کردن خاطر رنجیده را
دیده را از دیدن رویت تسلی ساختم
چون دهم تسکین نمی دانم دل نادیده را؟
عیب شاکر کی شود ظاهر سلیم از شعر فهم؟
با محک نشناخت هرگز کس زر دزدیده را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به احساس عمیق و درد ناشی از دیدار یار میپردازد و اشاره میکند که برای درک زیبایی او نیازی به آموزش نیست، چرا که فهم این موضوع فطرتی است. او بیان میکند که هر کس به راحتی نمیتواند از پیچیدگیهای عشق و زیباییهای یار بکاهد. شاعر از اشک و گریهاش میگوید و نگران نیست که درد و اندوهش او را تضعیف کند. همچنین، او بر اهمیت محبت و توجه به دلهای رنجیده تأکید میکند و میفهمد که هیچ کس نمیتواند به درستی درک کند که یک روح حساس چگونه به آسیبها واکنش نشان میدهد. نهایتاً، او به دشواری شناخت واقعیتها اشاره میکند و میگوید که شناسایی حقیقت به آسانی ممکن نیست.
هوش مصنوعی: چگونه میتوانم در دیدن او چشمم را راهنمایی کنم؟ نیازی به آموزش نیست برای افرادی که درک درستی دارند.
هوش مصنوعی: هر کسی نمیتواند بهراحتی از زلف او گیسوی خود را باز کند. این جمله به این معناست که درک و فهم برخی مسائل یا روابط نیاز به مهارت و تجربه دارد و همه نمیتوانند بهسادگی به عمق آنها پی ببرند.
هوش مصنوعی: گفتم شاید اشک من باعث شود خداوند از من دوری کند، ولی به دلیلی از گریهام نمیترسم، چون این گرگ خسته از باران بیتوجه است.
هوش مصنوعی: در زمان ما، روزهایی پر از بدبختی و ناراحتی بود. دیگر بس نیست که شبها با موهایی که به خون آغشتهاند، آشوب و فتنه بوجود بیاید.
هوش مصنوعی: مهربانی و توجه را بیفایده هدر نده، چرا که جبران کردن دلخوری و آسیب دیدهای کار دشواری است.
هوش مصنوعی: چشمم را به تماشای چهرهات عادت دادهام، اما وقتی که تو را نبینم، نمیتوانم دل ناآشناس خود را آرام کنم.
هوش مصنوعی: هیچکس نمیتواند بهراحتی عیوب شاکر را بفهمد، چرا که برای درک شعر، باید معیار و محک درستی داشته باشیم. هیچکس نمیتواند طلا را از زر دزدیده تشخیص دهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بر سر خود میکند ویران سرای دیده را
پختگی حاصل نشد اشک جهان گردیده را
کی توانی ترک ما کردن که با هم الفتی است
طالع برگشته و مژگان برگردیده را
دستگاه ما کجا شایستهٔ تاراج اوست
[...]
کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده را
پایکوبی آب شد این سبزه خوابیده را
می شود ظاهر عیار فقر بعد از سلطنت
توتیای چشم باشد خاک، طوفان دیده را
تن به هر تشریف ناقص کی دهد نفس شریف؟
[...]
نیست باکی ز آتش سودا دل شوریده را
کی هراس از برق باشد کشت آفت دیده را
تهمتآلود علایق چون شود عزلت گزین؟
گرد ره کی مینشیند دامن برچیده را؟
حلقههای دود آهم می شود قلاب دل
[...]
در غم دل چون ز خون رنگین کنم این دیده را
سرخ پوشیدن مناسب نیست ماتمدیده را
خنده صرف دردمندانِ دگر کن گو لبش
نیست حاجت با نمک داغ من شوریده را
از سفر کی پخته گردد هر که باشد خام طبع
[...]
از پس عمری که بگشود آن جفا جو دیده را
روی ما بیدار کرد آن فتنه خوابیده را
نرم کن یا رب دلش را کز جدایی بگذارد
جز دعا نتوان نمودن دلبر رنجیده را
شیوه بلبل بود فریاد از روز نخست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.