وفای عهد راجاوید اگر مانم نگه دارم
ولی دانم که ز اقسام جفا جبران کند یارم
غرور و قهر وی چندان قصور و عجز ما چندین
هلاکم گیر اگر الطاف او ناید مددکارم
به خام زلف بندی هر دلی کز غمزه بربایی
عجب از پخته کای های آن سرمست هشیارم
چو نی نالان و زرد و زار و خشک و لاغرم کردی
که درکوی غمت چون گاه بینی رو به دیوارم
کند سیر توام غافل ز رنج زخم خوردن ها
بفرمای اندکی تعجیل تا سرگرم دیدارم
به سودای دگر سودایت از سر نفکنم حاشا
خود از روی یقین هر چند خوانی اهل پندارم
به عهد ترک مستت فتنه ها بیدار شد آری
مگر در خواب بیند این زین پس چشم بیدارم
به صبرم بر ستیز باغبانان خنده کمتر کن
که دیدی بردمد روزی گل امید از این خارم
ندانستم صفایی با همه حزم آن سیه جادو
چه لعبی باخت کز یک نظره چون خود ساخت بیمارم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از وفاداری همیشگی خود و جفای پیوستهٔ یار سخن میگوید و تنها امیدش را لطف معشوق میداند. او نزاری و درماندگیاش را در کوی غم یار وصف میکند، تعجیل در دیدار را میخواهد و سوگند میخورد که عشق او را با عشق دیگری عوض نکند. با وجود ریشخند رقیبان امیدوار است روزی از خار صبرش گل امید بروید، و در پایان میگوید که چشم جادوی یار با یک نگاه او را بیمار کرد.
هوش مصنوعی: اگر زنده بمانم، تا ابد به پیمان وفاداری پایبند میمانم؛ ولی میدانم که یارم وفای مرا با انواع ستم پاسخ میدهد.
هوش مصنوعی: غرور و خشم او اینقدر زیاد است و کوتاهی و ناتوانی ما اینقدر؛ اگر لطف او به یاریام نیاید، مرا نابودشده بدان.
هوش مصنوعی: هر دلی را که با ناز چشم میربایی، با زلف خود به بند میکشی؛ شگفتا از کارهای پختهٔ آن مستِ هشیار که دلم را چنین گرفتار کرده است.
هوش مصنوعی: مرا مانند نی، نالان و زرد و نزار و خشک و لاغر کردهای؛ چنانکه در کوی غم تو گاهوبیگاه مرا روی به دیوار میبینی، یعنی درمانده و ناامیدم.
هوش مصنوعی: تماشای تو مرا از درد زخمهایی که خوردهام غافل میکند؛ پس اندکی شتاب کن و زودتر بیا تا سرگرم دیدارت شوم.
هوش مصنوعی: هرگز عشق تو را به خاطر عشق دیگری از سر بیرون نمیکنم؛ هرچند تو مرا اهل خیال و گمان بخوانی، من از سر یقین سخن میگویم.
هوش مصنوعی: در روزگار فرمانروایی چشم مست تو، فتنهها بیدار شد؛ از این پس چشم بیدار من تنها در خواب آرامش را خواهد دید.
هوش مصنوعی: به شکیبایی من در برابر ستیز باغبانان (رقیبان و نگهبانان) اینقدر نخند؛ خواهی دید که روزی از همین خار، گل امید من خواهد رویید.
هوش مصنوعی: صفایی، با همهٔ احتیاطی که داشتم ندانستم آن جادوگر سیهچشم چه بازی و نیرنگی به کار برد که با یک نگاه مرا مانند چشم بیمار خودش بیمار کرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دلا باز آی تا با تو غم دیرینه بگسارم
حدیثی از تو بنیوشم نصیبی از تو بردارم
دلا گرمن به آسانی ترا روزی به چنگ آرم
چو جان دارم ترا زیرا که بی تو خوارم وزارم
دلا تا تو زمن دوری نه درخوابم نه بیدارم
[...]
به خواب مرگ خواهم شد مکن ای بخت بیدارم
که من دور از درش امشب ز عمر خویش بیزارم
خلافست اینکه میگویند باشد آرزو در دل
مرا در دل بود بد خوی و چندین آرزو دارم
نه آخر عاشقان باری ز خوبان رحمتی بینند؟
[...]
خر خمخانه را ناسور پیدا گشت و بیطارم
بنیش از سقبه آن ناسور در یکهفته بردارم
چو خر شاعر بود بیشک که بیطاری کند شاعر
چه داند آن خر شاعر که من شاعر نه بیطارم
ز تسعیر خر شاعر بسازم خمره مرهم
[...]
نصیحت میکنم دل را که دامن درکش از یارم
چو با دل بر نمیآیم به رنج دل سزاوارم
اگر معزولم از وصلش ندارم غم بحمدالله
که در دیوان هجرانش منم تنها که بر کارم
من از وی بر خورم گویی کس این هرگز نیندیشد
[...]
چو من عادت چنین دارم که غم را شادی انگارم
به بیماری چنان کآمد تو هم میدار تیمارم
به درد تازه هر ساعت مرا مشغول خود میکن
از این بیکار کم داری دمی بیکار مگذارم
به یک غم ابلهی باشد که از عشق تو بگریزم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.