ندانمش که به گردون چگونه بگذارم
دلی که برد نهانی ز کف پری دارم
مرا که از دو جهان نیست غیر جان و تنی
بدین بضاعت اندک ترا طلبکارم
من گدا که به کف جز غمیم وافر نیست
هوای صحبت شاهی عجب به سر دارم
ز غم گذشته متاعی جز اشتیاقم چیست
که بی بها من مسکین ترا خریدارم
به یمن عشق به دوشم ز تست منت ها
که از غم دو جهان ساختی سبکبارم
ز آشیان و قفس فارغم بحمدالله
به قید حلقه ی این دام تا گرفتارم
مجال گفتن رازت که بازگویم کو
ببست نطق تو محکم زبان گفتارم
شکنجه ذقن و زلف و چشم و چهر تو برد
خیال عاقل و مجنون و مست و هشیارم
مرا به خواب هم امکان دیدن تو نماند
که راه خواب ببستی ز چشم بیدارم
تو خود به کار صفایی عنایتی فرمای
که رفت کار من ازدست و دست از کارم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشقی تهیدست که جز جان و تن و غم و اشتیاق سرمایهای ندارد، خود را خریدار و خواهان معشوقی شاهگونه میداند. او گرفتاری در دام زلف یار را مایهٔ رهایی از غم دو جهان میشمارد، اما از بیزبانی و بیخوابی و از دست رفتن هوش خود مینالد. در پایان صفایی از معشوق میخواهد که خود به کارش رسیدگی کند، چون دیگر از او کاری برنمیآید.
هوش مصنوعی: نمیدانم دلی را که پریرویی پنهانی از دستم ربوده، چگونه به دست روزگار بسپارم و رهایش کنم. یعنی دلم در اختیار معشوق است و نمیتوانم از آن دل بکنم.
هوش مصنوعی: من که از همهٔ دنیا و آخرت جز جان و تنی ندارم، با همین سرمایهٔ اندک خواهان و جویای تو هستم.
هوش مصنوعی: من گدا که در دستم جز غم فراوان چیزی نیست، عجب آرزوی همنشینی با پادشاهی را در سر دارم.
هوش مصنوعی: جز غم، سرمایهای جز اشتیاق ندارم؛ پس من بیچاره بی آنکه بهایی داشته باشم خریدار تو شدهام.
هوش مصنوعی: به برکت عشق، منتهای بسیاری از تو بر دوش دارم، زیرا مرا از غم دو جهان آزاد و سبکبار کردی.
هوش مصنوعی: خدا را شکر تا وقتی در بند حلقهٔ دام تو (زلفت) گرفتارم، از اندیشهٔ آشیانه و قفس آسودهام.
هوش مصنوعی: کجا فرصتی هست که راز تو را بازگو کنم؟ سخن و جذبهٔ تو زبانم را محکم بسته و مرا خاموش کرده است.
هوش مصنوعی: آزار و گرفتاری در چانه و زلف و چشم و چهرهٔ تو، اندیشه و هوش مرا، چه در حال عقل و چه دیوانگی، چه مستی و چه هشیاری، ربوده است.
هوش مصنوعی: دیگر حتی در خواب هم امکان دیدن تو را ندارم، چون خواب را از چشم بیدار من گرفتی و بیخوابم کردی.
هوش مصنوعی: صفایی از معشوق میخواهد که خود به کارش لطف و توجهی کند، زیرا کارش از دست رفته و خودش نیز توان هیچ کاری ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ایا بفضل و کرم یاد کرده از کارم
زیاد کرد تو بسیار شکرها دارم
خصایل تو سزاوار مدحتند همه
بجلوه کردن آن من رهی سزاوارم
چنان کنم بسعادت که تا کم از یکسال
[...]
نظامی ارچه نمرد است مرده انگارم
به نظم مرثیتش حق طبع بگزارم
چه گر نمیرد و آنگاه مرثیت گویم
چو نشنود که چه گویم چه سود گفتارم
لطیف مرثیتی پیش او فرو گویم
[...]
خدایگانا سالی مقیم بنشستم
به بوی آنکه مگر به شود ز تو کارم
همی نیاید نقشی به خیره چه خروشم
همی نگردد کارم نفیر چون دارم
نه ماه دولتم از چرخ میدهد نورم
[...]
از آن قبل که سر عالم بقا دارم
بدین سرای فنا سر فرو نمیآرم
نشاط من همه زی آشیان نه فلک است
اگرچه در قفس پنج حس گرفتارم
نه آن کسم که درین دامگاه دیو و ستور
[...]
نیَم ز کار تو فارغ، همیشه در کارم
که لحظه لحظه تو را من عزیزتر دارم
به ذات پاک من و آفتاب سلطنتم
که من تو را نگذارم، به لطف بردارم
رخ تو را ز شعاعات خویش نور دهم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.