تار گیسوی تو برگردن دل سلسله دارم
کی تن اندر پی هر سلسله مویی یله دارم
روزگاری است که در رهگذر صدق و ارادت
جان و تن بهر نثار قدمت یکدله دارم
سعی سودی نکند ورنه من از راه امانی
پای دل در طلب دوست پر از آبله دارم
وعده ی وصل به تأخیر مینداز خدا را
تاب کو صبرکجا من چو تو کی حوصله دارم
پاس پیمان وفای تو مرا بند زبان شد
ورنه از دست جفای تو هزاران گله دارم
بی رخت روز مرا تیره تر از طره ی خود بین
گرچه شب ز آتش دل مصطبه پر مشعله دارم
از میانت که نشد هیچ کس آگه به حقیقت
با تو باریک تر از موی بسی مسئله دارم
از کجا گوش کنم موعظه پیر خرد را
منکه چون عشق جوان بخت یکی عاقله دارم
تا چه حاصل بود آخر سفر عشق بتان را
منکه زادم همه خوف است و رجا راحله دارم
بوکز آن یار سفر کرده رسد پیک و پیامی
چشم حسرت گه و بی گه به ره قافله دارم
خامه ی خویش به زرگیرم از این چامه صفایی
بوسه ای گر ز دو لعل شکرینش صله دارم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از دلبستگی انحصاری به گیسوی یار و آمادگی برای فدا کردن جان در راه او سخن میگوید. او از تأخیر وصال، ستم یار و بیتابی خود شکایت میکند، اما میگوید وفاداری زبانش را بسته است. سپس نصیحت عقل را رد میکند و سفر عشق را سفری میان ترس و امید میداند. در پایان چشمانتظار پیغام یار سفرکرده است و بوسهای از او را بهترین پاداش این شعر میشمارد.
هوش مصنوعی: رشتهٔ گیسوی تو را مانند زنجیری بر گردن دلم بستهام؛ پس چگونه ممکن است خود را رها کنم و دنبال هر زیبای پیچیدهمویی بروم؟ یعنی تنها در بند تو هستم.
هوش مصنوعی: مدتهاست که در راه صداقت و ارادت، جان و تنم را یکدلانه آماده کردهام تا پیش پای تو نثار کنم.
هوش مصنوعی: کوشش سودی ندارد؛ وگرنه من در راه آرزوها و در جستوجوی دوست آنقدر رفتهام که پای دلم پر از تاول شده است.
هوش مصنوعی: تو را به خدا وعدهٔ وصال را به تأخیر نینداز؛ من نه تاب دارم و نه صبر، و مانند تو حوصلهٔ انتظار ندارم.
هوش مصنوعی: نگهداشتن پیمان وفاداری با تو زبانم را بسته است؛ وگرنه از ستمهای تو هزاران شکایت دارم.
هوش مصنوعی: بیروی تو روزم را از گیسوی سیاهت تاریکتر ببین؛ هرچند شبها از آتش دلم میکدهام پر از مشعل و روشنایی است.
هوش مصنوعی: دربارهٔ کمر باریک تو که هیچکس از حقیقت آن آگاه نشد، با تو مسئلههای بسیار باریکتر از مو دارم. شاعر با «باریک» هم به کمر نازک یار و هم به دقیق و ظریف بودن مسئلهها اشاره دارد.
هوش مصنوعی: من چگونه به اندرز پیر خرد گوش بدهم، وقتی خرد و عقلم مانند عشق، جوان و بختیار است؟ یعنی عاشق جواندل نصیحت عقل پیر را نمیپذیرد.
هوش مصنوعی: نمیدانم سرانجام سفر عشق خوبرویان چه حاصلی خواهد داشت؛ من که توشهٔ راهم همه ترس است و مرکبم امید.
هوش مصنوعی: به امید اینکه از آن یار سفرکرده پیک و پیغامی برسد، همیشه، بهوقت و بیوقت، چشم حسرتم به راه کاروان است.
هوش مصنوعی: صفایی، اگر از دو لب لعلگون و شیرین یار بوسهای پاداش این شعر بگیرم، قلمم را به پاس این غزل در طلا میگیرم؛ یعنی آن بوسه برایم بزرگترین صله است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.