مرا دمی نفسی لحظه ای و آنی نیست
که با جفا و وفا از تو امتحانی نیست
بجز مشاهدهٔ آن جمالبی کم و کیف
در آن جهان که منم ماه و آسمانی نیست
شهید عشق تو را بهتر از دم شمشیر
میان معرکه امروز ترجمانی نیست
کم است از قدح خشک و کاسهٔ تنبور
هر آن سری که در او شورش و فغانی نیست
همای روح شود صید آن چنان جسمی
که در شکنجهٔ یک مشت استخوانی نیست
قسم به شیشه و پیمانه بینوایان را
که به ز پیر خرابات مهربانی نیست
من از ته دل و جان عندلیب آن با غم
که در قفای بهاران او خزانی نیست
هر آن که سر ز دو عالم کشیده می بینم
که جز در تو پناهی ز آستانی نیست
ز گفتگو چه کند غنچه لال اگر نشود
که در ادای سخن های دل زبانی نیست
خوش است حال سعیدا به یمن همت عشق
که در تدارک برگی و آشیانی نیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه و عرفانی از حال عاشقی میگوید که پیوسته با جفا و وفای معشوق آزموده میشود و جز جمال او چیزی نمیبیند. شاعر سر بیشور را بیارزش میداند، پیر خرابات را مهربانترین پناه بینوایان میشمارد و درگاه معشوق را تنها پناه رهاشدگان از دو جهان میخواند. در پایان، ناتوانی زبان از بیان راز دل را یادآور میشود و خوشی حال خود را از برکت عشق و رهایی از اندیشهٔ برگ و آشیانه میداند.
هوش مصنوعی: هیچ دم و لحظهای بر من نمیگذرد که از سوی تو با جفا یا وفا آزموده نشوم؛ معشوق پیوسته عاشق را میآزماید.
هوش مصنوعی: در آن جهانی که من در آنم، جز دیدار آن جمال بیچون و بیچند چیزی نیست؛ نه ماهی هست و نه آسمانی. یعنی همه چیز جز جلوهٔ معشوق در نظرم محو شده است.
هوش مصنوعی: برای کشتهٔ عشق تو، امروز در میدان نبرد هیچ زبان و بیانکنندهای بهتر از لبهٔ شمشیر نیست؛ زخم شمشیر حال او را بهتر از هر سخنی بازگو میکند.
هوش مصنوعی: هر سری که در آن شور و فریاد عشق نباشد، از جام خالی و کاسهٔ تهی تنبور هم کمتر است؛ زیرا کاسهٔ تنبور دستکم بانگ و نوا دارد.
هوش مصنوعی: همای روح تنها شکار جسمی میشود که در بند و شکنجهٔ مشتی استخوان گرفتار نباشد؛ یعنی جسمی که از قید تن رها شده باشد.
هوش مصنوعی: به شیشه و پیمانهٔ شراب سوگند که برای بینوایان هیچ مهربانی بهتر از پیر خرابات نیست.
هوش مصنوعی: من از ته دل و جان بلبل آن باغی هستم که پس از بهارش هیچ خزانی نمیآید؛ یعنی دل به زیبایی همیشگی و زوالناپذیر بستهام.
هوش مصنوعی: هر کس را که از هر دو جهان روی گردانده میبینم، میبینم که جز درگاه تو پناه و آستانی ندارد.
هوش مصنوعی: غنچه اگر لال و خاموش نشود با گفتگو چه کند؟ چون برای بیان سخنهای دل هیچ زبانی کافی نیست.
هوش مصنوعی: حال سعیدا به برکت همت عشق خوش است، زیرا دیگر در فکر فراهم کردن برگ و ساز و آشیانه نیست و از تعلقات دنیوی آزاد است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مرا که هیچ نصیبی ز شادمانی نیست
بسی تفاوتم از مرگ و زندگانی نیست
بروزگار جوانی اگر ترا رنگیست
مرا بجز سیبی رنگی از جوانی نیست
ز من فلک عوض عشوه عمر می خواهد
[...]
خوش است عمر دریغا که جاودانی نیست
پس اعتماد بر این پنج روز فانی نیست
درخت قد صنوبر خرام انسان را
مدام رونق نوباوهٔ جوانی نیست
گلیست خرم و خندان و تازه و خوشبوی
[...]
اگرچه یار مرا هیچ مهربانی نیست
ورا چو من به جهان هیچ بنده جانی نیست
فدای جان عزیزش هزار جان و جهان
مرا مودّت و عشق رخش نهانی نیست
یقین که در دل تو نیست مهربانی نیز
[...]
بقای عمر در این خاکدان فانی نیست
جهان پر از غم و امید شادمانی نیست
گل مراد از این آب و گل چه میجوئی
که در ریاض جهان بوی کامرانی نیست
برای صحبت یاران مهربان کریم
[...]
کدام زخم که بر من ز دلستانی نیست
کدام خاک کش از خون ما نشانی نیست
بخوشدلی نه که خاموشم از تو چون صورت
هزار غم ز تو دارم مرا زبانی نیست
مراست جانی و خواهم به پات افشاندن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.