گنجور

 
سعدی شیرازی
 

ای چشم تو دلفریب و جادو

در چشم تو خیره چشم آهو

در چشم منی و غایب از چشم

زآن چشم همی‌کنم به هر سو

صد چشمه ز چشم من گشاید

چون چشم برافکنم بر آن رو

چشمم بستی به زلف دلبند

هوشم بردی به چشم جادو

هر شب چو چراغ چشم دارم

تا چشم من و چراغ من کو

این چشم و دهان و گردن و گوش

چشمت مرساد و دست و بازو

مه گر چه به چشم خلق زیباست

تو خوبتری به چشم و ابرو

با این همه چشم زنگی شب

چشم سیه تو راست هندو

سعدی به دو چشم تو که دارد

چشمی و هزار دانه لولو

 
حاشیه‌ها

تا به حال ۷ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

هادی جهانشاهی در ‫۱۲ سال و ۱۱ ماه قبل، سه شنبه ۳ دی ۱۳۸۷، ساعت ۲۰:۵۲ نوشته:

در آلبوم زیبای سعدی نامه سالار عقیلی، این شعر فوق‌العاده سعدی جلوه‌ی دوچندانی به خود گرفته است

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
Hadi F در ‫۶ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۱۳ شهریور ۱۳۹۴، ساعت ۱۵:۱۰ نوشته:

بیست تا کلمه چشم در نه بیت... آرایه تکرار در غزل!!

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
B.ali در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، یک شنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۶، ساعت ۲۲:۰۱ نوشته:

در تمام مصراع ها حداقل یک بار از کلمه ی چشم استفاده شده!!بیهوده نیست که به سعدی میگن استاد سخن

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
شعیب در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۲۰ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۰۷:۰۱ نوشته:

جانم استی

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
حمیدرضا در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۴ آذر ۱۳۹۶، ساعت ۱۹:۳۴ نوشته:

تکرار یک کلمه در تمام ابیات مصداق صنعت التزام است و نوعی اعنات محسوب می‌شود.

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
ایرانی در ‫۳ سال قبل، چهار شنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۳۹ نوشته:

در چشم منی و غایب از چشم
زآن چشم همی‌کنم به هر سو.

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
مجید۲۸ در ‫۱ سال و ۲ ماه قبل، سه شنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۱۴ نوشته:

فکر میکنم سعدی با این غزل که فقط برای چشم یار اینچنین میدانداری کرده مانند پهلوانی در عرصه شعر و ادب رجز خوانی کرده و حریف میطلبد غرش سهمگین او را در این غزل میتوان شنید که فریاد می زند و می گوید کدام مدعی توانایی دارد اگر دارد این گوی و این میدان.
هیچکس همینطوری و صرف علاقه نمی تواند به این درجه از توانمندی برسد بلکه ریاضت یک عمر را میطلبد.درود برتو و روحت شاد.

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.