هر که هست التفات بر جانش
گو مزن لاف مهر جانانش
درد من بر من از طبیب من است
از که جویم دوا و درمانش
آن که سر در کمند وی دارد
نتوان رفت جز به فرمانش
چه کند بنده حقیر فقیر
که نباشد به امر سلطانش
ناگزیر است یار عاشق را
که ملامت کنند یارانش
وآن که در بحر قلزم است غریق
چه تفاوت کند ز بارانش
گل به غایت رسید بگذارید
تا بنالد هزاردستانش
عقل را گر هزار حجت هست
عشق دعوی کند به بطلانش
هر که را نوبتی زدند این تیر
در جراحت بماند پیکانش
نالهای میکند چو گریه طفل
که ندانند درد پنهانش
سخن عشق زینهار مگوی
یا چو گفتی بیار برهانش
نرود هوشمند در آبی
تا نبیند نخست پایانش
سعدیا گر به یک دمت بیدوست
هر دو عالم دهند مستانش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان درد و رنج عاشقی میپردازد و به احساس نوعی حاکمیت بر عاشق و ضرورت تسلیم او به معشوق اشاره میکند. او از قدرت و تأثیر عشق بر عقل سخن میگوید و نشان میدهد که عشق میتواند بر تمام منطق غالب شود. شاعر همچنین به تنهایی و نیاز به محبت و دوستی اشاره میکند و میگوید که در حایت وجودش، بیدوستی معنا ندارد. او در نهایت بر این نکته تأکید میکند که عشق، با وجود تمام رنجها و مشکلات، از ضروریات زندگی است.
هر کس که توجه به جان خود دارد، به او بگو: لاف و ادعای عشق جانان را مزن!
هوش مصنوعی: درد من ناشی از درمانی است که پزشکم به من میدهد، پس باید از خود او درمانم را جستجو کنم.
هوش مصنوعی: کسی که در دام عشق او گرفتار است، نمیتواند بدون اجازه او از آنجا خارج شود.
AI: بنده ی کوچک و بیچیز چه کار میتواند بکند، اگر رییس و فرمانروا نباشد؟ (تصحیح AI: بندهٔ کوچک و بیچیز چه کار میتواند بکند، اگر گوش به فرمان رییس و فرمانروا نباشد؟)
هوش مصنوعی: یار عاشق، چارهای ندارد جز اینکه از سوی دوستانش ملامت و سرزنش شود.
هوش مصنوعی: کسی که در دریای عمیق و وسیع قلزم غرق شده، تفاوتی برایش ندارد که باران بر او ببارد یا نه.
AI: گل به اوج شکوفایی خود رسیده است، بگذارید تا از درد و رنج هزاران دست که به آن رسیدهاند، ناله کند. (تصحیح AI: گل به اوج شکوفایی خود رسیده است، بگذارید تا بلبل برای آن ناله کند.)
هوش مصنوعی: عقل اگر هزار دلیل و برهان داشته باشد، عشق آن را به نادانی و بیاعتباری میکشاند.
هوش مصنوعی: هر کس که تیر عشق به او اصابت کند، زخم این تیر همواره در او باقی میماند و اثرش فراموش نخواهد شد.
هوش مصنوعی: نالهای که مثل گریهٔ یک کودک است، از او به گوش میرسد، اما کسی نمیداند درد پنهانی که او دارد چیست.
هوش مصنوعی: در مورد عشق، مواظب باش که سخن نیاوری، یا اگر چیزی گفتی، دلیلی برای آن بیاور.
هوش مصنوعی: انسان عاقل و دانا نباید وارد وضعیتی شود که به نتیجهاش اطمینان ندارد، تا زمانی که پایان کار را نبیند یا نتایج آن را شفاف درک نکند.
هوش مصنوعی: سعدی، اگر به یک نفس، بدون دوست، هر دو جهان را به تو بدهند، باز هم خوشحالی و شادکامی را نخواهی داشت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
غیرت حق گرفت دامانش
ریسمان شد زه گریبانش
کی رها می کنند خصمانش
که وزد باد بر گریبانش
آنچنان کن ز دیو پنهانش
که نبیند مگر سلیمانش
زینهار از دهان خندانش
و آتش لعل و آب دندانش
مگر آن دایه کاین صنم پرورد
شهد بودهست شیر پستانش
باغبان گر ببیند این رفتار
[...]
دشمن آدم است بچگانش
کو کسی کو نشد پریانش
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۶ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.