هر که هست التفات بر جانش
گو مزن لاف مهر جانانش
درد من بر من از طبیب من است
از که جویم دوا و درمانش
آن که سر در کمند وی دارد
نتوان رفت جز به فرمانش
چه کند بنده حقیر فقیر
که نباشد به امر سلطانش
ناگزیر است یار عاشق را
که ملامت کنند یارانش
وآن که در بحر قلزم است غریق
چه تفاوت کند ز بارانش
گل به غایت رسید بگذارید
تا بنالد هزاردستانش
عقل را گر هزار حجت هست
عشق دعوی کند به بطلانش
هر که را نوبتی زدند این تیر
در جراحت بماند پیکانش
نالهای میکند چو گریه طفل
که ندانند درد پنهانش
سخن عشق زینهار مگوی
یا چو گفتی بیار برهانش
نرود هوشمند در آبی
تا نبیند نخست پایانش
سعدیا گر به یک دمت بیدوست
هر دو عالم دهند مستانش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل دربارهٔ تسلیم عاشق در برابر معشوق است. دردِ عاشق از خود معشوق است و درمانی جز او ندارد. عاشق مانند بندهای گرفتار کمند است و سرزنش دوستان برای او مثل باران برای غریق دریاست. سعدی عشق را برتر از دلایل عقل میداند و هشدار میدهد که دعوی عشق دلیل میخواهد. در پایان به خود میگوید که یک دم بودن با دوست را با هر دو جهان عوض نکند.
هر کس که توجه به جان خود دارد، به او بگو: لاف و ادعای عشق جانان را مزن!
هوش مصنوعی: درد من از همان کسی است که باید طبیب من باشد، یعنی معشوق. پس درمان آن را از چه کسی بخواهم؟
هوش مصنوعی: کسی که سرش در کمند معشوق گرفتار است، جز به فرمان او نمیتواند به جایی برود.
AI: بنده ی کوچک و بیچیز چه کار میتواند بکند، اگر رییس و فرمانروا نباشد؟ (تصحیح AI: بندهٔ کوچک و بیچیز چه کار میتواند بکند، اگر گوش به فرمان رییس و فرمانروا نباشد؟)
هوش مصنوعی: عاشق از معشوق ناگزیر است و نمیتواند از او دست بکشد، هرچند دوستانش او را سرزنش کنند.
هوش مصنوعی: کسی که در دریای قلزم غرق شده، باران برایش چه فرقی میکند؟ عاشقِ غرق در عشق هم از سرزنش دیگران باکی ندارد.
AI: گل به اوج شکوفایی خود رسیده است، بگذارید تا از درد و رنج هزاران دست که به آن رسیدهاند، ناله کند. (تصحیح AI: گل به اوج شکوفایی خود رسیده است، بگذارید تا بلبل برای آن ناله کند.)
هوش مصنوعی: اگر عقل هزار دلیل هم بیاورد، عشق همهٔ آنها را باطل میشمارد.
هوش مصنوعی: هر کس یک بار تیر عشق به او خورده باشد، پیکان آن در زخمش باقی میماند و درمان نمیشود.
هوش مصنوعی: عاشق مانند کودکی ناله و گریه میکند که دیگران درد پنهانش را نمیدانند.
هوش مصنوعی: زنهار از عشق سخن مگو؛ یا اگر گفتی، دلیلش را هم نشان بده، یعنی با رنج کشیدن و جانبازی ثابت کن.
هوش مصنوعی: آدم خردمند تا ژرفا و انتهای آبی را نبیند، در آن پا نمیگذارد؛ یعنی کسی که پایان عشق را نسنجیده، نباید وارد آن شود.
هوش مصنوعی: ای سعدی، اگر در برابر یک دم دوری از دوست هر دو جهان را به تو بدهند، آن را نپذیر.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
غیرت حق گرفت دامانش
ریسمان شد زه گریبانش
کی رها می کنند خصمانش
که وزد باد بر گریبانش
آنچنان کن ز دیو پنهانش
که نبیند مگر سلیمانش
زینهار از دهان خندانش
و آتش لعل و آب دندانش
مگر آن دایه کاین صنم پرورد
شهد بودهست شیر پستانش
باغبان گر ببیند این رفتار
[...]
دشمن آدم است بچگانش
کو کسی کو نشد پریانش
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۶ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.