گنجور

غزل ۲۹۴

 
سعدی
سعدی » دیوان اشعار » غزلیات
 

آمد گه آن که بوی گلزار

منسوخ کند گلاب عطار

خواب از سر خفتگان به دربرد

بیداری بلبلان اسحار

ما کلبه زهد برگرفتیم

سجاده که می‌برد به خمار

یک رنگ شویم تا نباشد

این خرقه سترپوش زنار

برخیز که چشم‌های مستت

خفتست و هزار فتنه بیدار

وقتی صنمی دلی ربودی

تو خلق ربوده‌ای به یک بار

یا خاطر خویشتن به ما ده

یا خاطر ما ز دست بگذار

نه راه شدن نه روی بودن

معشوقه ملول و ما گرفتار

هم زخم تو به چو می‌خورم زخم

هم بار تو به چو می‌کشم بار

من پیش نهاده‌ام که در خون

برگردم و برنگردم از یار

گر دنیی و آخرت بیاری

کاین هر دو بگیر و دوست بگذار

ما یوسف خود نمی‌فروشیم

تو سیم سیاه خود نگه دار

 


با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

حسین نوشته:

استاد سخن در دو بیت اخر بطور فوق العاده ای از صنعت التفات استفاده کره.حیفم اومد دوستان از درکش لذت نبرن

👆☹

بیژن نوشته:

این شعر بیشتر به ترجیع یا ترکیب‌بند شبیه است. آیا امکان دارد قسمتی از یک ترکیب یا ترجیع‌بند ناتمام باشد؟؟؟

👆☹

حسین،۱ نوشته:

بیژن جان
این شعر نه ترجیع و نه ترکیب بند است
غزل است .
زنده باشی

👆☹

بیژن نوشته:

سلام حسین عزیز، درست می‌فرمایید، البته این سوال ازآنجا به ذهن من خطور کرد که ترجیعاتی با این آهنگ و وزن داریم و هم اینکه در آخر غزل نشانی از تخلص سعدی نیست، و ابیات آخر، مانند بسیاری از ترجیع‌بندها، به نوعی به هم مرتبط هستند (شاید بتوان گفت موقوف‌المعانی). [البته رشته تحصیلی بنده ادبیات نیست و همیشه از نظر عزیزان در حاشیه اشعار بهره میبرم.] باتشکر از عزیزان گنجور.

👆☹

حسین،۱ نوشته:

بیژن جان
تَرجیع‌بَند از قالب‌های شعر فارسی است که از غزل‌های چند بیتی که هم وزن هستند تشکیل شده و برای اتصال این غزل‌ها به یکدیگر از یک بیت تکراری استفاده می‌نماید. بیت ترجیع با قافیه‌ای ویژه و لفظ و معنی یکتا تکرار می‌گردد
از ویکی پدیا
و اما ترکیب بند بیت تکراری ندارد، ابیات اتصال مستقل است
یک قسمت از ترکیب بند ” نیا “ را می آورم
::
یک عمر چو دل در دل این خانه تپیدى
صد نقش محبت ز سر مهر کشیدى
تاآتش عشق تودرین سینه گل انداخت
ناگاه چو پروانه ازین بام پریدى

من چشم به راه تو چنین زار، کجایى؟
….
رفتى که بمانم من و اندوه نهانى
اى یار که درسینه ى من جان جهانى
خاموش شد آن نغمه ی بلبل به سر دار
آنگه که گرفتم ز تو اى دوست نشانى

اى سایه ى سرو تو به گلزار، کجایى؟
زنده باشی

👆☹

در فهرست‌گذاری نسخه‌های خطی اشعار گنجور مشارکت کنید