نشنیده‌ای که زیر چناری کدوبنی

بررُست و بردمید بر او بر، به روز بیست؟

پرسید از آن چنار که «تو چند ساله‌ای؟»

گفتا «دویست باشد و اکنون زیادتی است»

خندید از او کدو که «من از تو به بیست روز

برتر شدم بگو تو که این کاهلی ز چیست؟»

او را چنار گفت که «امروز ای کدو

با تو مرا هنوز نه هنگام داوری است

فردا که بر من و تو وزد باد مهرگان

آنگه شود پدید که از ما دو، مرد کیست»