|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
در سر افتاده ست شوق باده ام
چون کنم در دام زهد افتاده ام
ساده لوحم همگنان دانند و من
در پی مه طلعتان ساده ام
هوش خواهد از من و من عقل و هوش
در خراباتی گرو بنهاده ام
از محبت می کنندم منع و من
خود ز مادر با محبت زاده ام
فاش کردی ای صفایی سرّ من
شرم کن از مصحف و سجّاده ام
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از شوق و عشق به باده سخن می‌گوید و خود را در دام زهد گرفتار می‌بیند. او به سادگی و بی‌خبری از دیگران اشاره می‌کند و از عشق و محبت که از کودکی در نهادش وجود دارد، حرف می‌زند. شاعر با اشاره به حماقت و هوش، می‌گوید که خود را در خرابات و میخانه قرار داده است. در پایان، او از صفا و پاکی وجود خویش سخن می‌گوید و به معانی عمیق‌تری چون عشق و ارتباط عرفانی اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: شوق نوشیدن شراب در دل من به شدت وجود دارد، اما چگونه می‌توانم از آن لذت ببرم در حالی که در دام زهد و پارسایی گرفتار شده‌ام؟
هوش مصنوعی: من آدم ساده‌ای هستم و دوستانم هم این را می‌دانند، اما من هنوز در جستجوی زیبایی چهره‌ات هستم.
هوش مصنوعی: من از دست هوش و فهم خود خسته‌ام و آن را در دیوانگی و بی‌خیالی سپرده‌ام.
هوش مصنوعی: من را از محبت منع می‌کنند، در حالی که من خود از محبت به دنیا آمده‌ام.
هوش مصنوعی: به طور واضحی، ای زیبایی، راز من را آشکار کردی. از قرآن و سجاده‌ام خجالت بکش.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از پی فردای خود تا زاده ام
استخوانی خویش را ننهاده ام
او ندا کرده که خوان بنهاده‌ام
نایب حقم خلیفه‌زاده‌ام
بر در میخانه مست افتاده ام
سر به پای خم می بنهاده ام
در خرابات مغان مستانه باز
خوش در میخانه را بگشاده ام
جانسپاری می کنم در راه عشق
[...]
راه روشن من ز ره افتاده ام
هم عنان خود به رهزن داده ام
طفل اشکی در کنار افتاده ام
مفکن از چشمم که مردم زاده ام
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.