دلم ز بس که جفا دیده و وفا کرده
ترا به هیچکسی چون من آشنا کرده
شدی چنان به من بیگناه، گرم عتاب
که شرمسار شدم از گناه ناکرده
زمانه بس که به وصل تو دید خرسندم
به صد هزار فریب از توام جدا کرده
تنم گداخته، جان خسته، دل شکسته، ببین
که این دو روزه جدایی به من چها کرده
اگر شکایت میلی به غیر کرده، چه غم
همین بس است که آن شوخ یاد ما کرده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از وفاداری خود در برابر جفای معشوق و از خشم بیدلیل او سخن میگوید که او را از گناه ناکرده شرمسار کرده است. سپس روزگار حسود را مقصر جدایی میداند و از اثر ویرانگر همین دو روز دوری بر تن و جان و دل خود مینالد. در پایان، با فروتنی عاشقانه، حتی شکایت معشوق از خود نزد دیگران را نشانهٔ یادکردن او میشمارد و به همان خرسند است.
هوش مصنوعی: دل من از بس جفا دید و باز هم وفادار ماند، تو را با عاشقی آشنا کرد که مانند من کسی را نخواهی یافت. یعنی هیچکس مانند من در برابر ستم تو وفادار نبوده است.
هوش مصنوعی: با منِ بیگناه چنان تند و پرخاشگر شدی که از گناهی که هرگز نکرده بودم شرمنده شدم.
هوش مصنوعی: روزگار چون دید که از وصال تو بسیار شادمانم، با هزاران نیرنگ مرا از تو جدا کرد.
هوش مصنوعی: تنم آب شده، جانم خسته و دلم شکسته است؛ ببین همین جداییِ کوتاهِ دو روزه با من چه کرده است.
هوش مصنوعی: اگر آن معشوق شوخ از میلی پیش دیگری شکایت کرده، غمی نیست؛ همین که ما را به یاد آورده و نام ما را بر زبان آورده، برای ما بس است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
زهی جلال تو از عرش متکا کرده
فروغ رای تو خورشید را سها کرده
قضا ز قدرت کلک تو مهره برچیده
فلک بخاک جناب تو التجا کرده
جهان بعهد تو نا ایمن از سپهر شده
[...]
مهی در آمده و در درونه جا کرده
برفته جان و به تو جای خود رها کرده
چه چشمها که به ره ماند بهر آمدنت
چه دیده ها که سمند تو زیر پا کرده
نبود قیمت یوسف ز هفده قلب فزون
[...]
مرا دلیست ره عافیت رها کرده
وجود خود هدف ناوک بلا کرده
ز جور چرخ ستم دیده و رضا داده
ز خوی یار جفا دیده و وفا کرده
به کار خویش فرو رفته مبتلی گشته
[...]
به ابروان تو زاهد چو چشم وا کرده
را به گوشه محراب ها دعا کرده
خدنگ ناوک غم عضو عضو ما چندان
که باز کرد: به هم نیغ او جدا کرده
بردن دل و دین خال را نشان داده
[...]
رسید یار طریق جفا رها کرده
گره ز ابرو و برقع ز روی وا کرده
نموده همچو گل از غنچه پیرهن ز قبا
هزار پیرهن صبر را قبا کرده
فشانده رشحه خوی از رخ و غبار از زلف
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.