آنکه از پرسش یار است حجابآلوده
گوید از قهر سخنهای عتابآلوده
میرود تند و خبر میدهد از وعده غیر
هر طرف دیدن و رفتار شتابآلوده
بهر خاطر خوشی دشمن و خرسندی من
در سوالم کند اعراض جوابآلوده
دوش در بزم که بیدار نشستی، که کنون
نیمروز است و بود چشم تو خوابآلوده
دید سویم به غضب یار و ز بس نومیدم
داد خرسندیام آن لطف عتابآلوده
تا به کی بینم و نادیده کنم چون میلی
کآیی از صحبت اغیار، شرابآلوده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل به شیوهٔ مکتب وقوع، رفتارهای واقعی معشوق را با جزئیات وصف میکند: خشم و عتاب ساختگی، شتاب برای رسیدن به وعدهٔ رقیب و چشم خوابآلود پس از شبنشینی با دیگران. عاشق از شدت ناامیدی حتی به نگاه خشمآلود او هم دلخوش است. در پایان، میلی از اینکه باید بازگشت مستانهٔ معشوق از بزم اغیار را ببیند و نادیده بگیرد، گلایه میکند.
هوش مصنوعی: معشوقی که از احوالپرسیِ یار (عاشق) شرم و حجاب دارد، از سرِ خشم سخنانی آمیخته به سرزنش میگوید؛ یعنی شرمِ پرسیدن را با تندی پنهان میکند.
هوش مصنوعی: معشوق تند و شتابان میرود و نگاههایش به هر سو و رفتار پرشتابش خبر میدهد که با دیگری (رقیب) وعدهٔ دیدار دارد.
هوش مصنوعی: وقتی از او چیزی میپرسم، رویگردانیِ آمیخته به جواب نشان میدهد؛ این بیاعتنایی برای دلخوش کردن دشمن است و آن اندک جوابش برای خرسندی من.
هوش مصنوعی: شاعر با گلایه از معشوق میپرسد: دیشب در مجلس چه کسی بیدار نشسته بودی که اکنون نیمروز است و هنوز چشمت خوابآلود است؟ یعنی شب را با رقیب گذراندهای.
هوش مصنوعی: یار با خشم به من نگریست، اما چون بسیار ناامید بودم، همان لطفِ آمیخته به خشم (همین که دستکم نگاهی کرد) مرا خشنود کرد.
هوش مصنوعی: میلی خطاب به معشوق میگوید: تا کی ببینم که از همنشینی با بیگانگان و رقیبان مست و شرابآلود بازمیگردی و خود را به ندیدن بزنم؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دوش رفتم به در میکده خوابآلوده
خرقه تر دامن و سجّاده شرابآلوده
آمد افسوسکنان مغبچهٔ بادهفروش
گفت بیدار شو ای رهرو خوابآلوده
شست و شویی کن و آنگه به خرابات خِرام
[...]
سرگران گشتم ازان نرگس خوابآلوده
جگرم خون شد ازان لعل شرابآلوده
لبش آلوده به می گشت و حیاتم بخشید
جوهر جان که به یاقوت مذاب آلوده
گفتمش کوی تو آلود ز اشکم گفتا
[...]
زاهدا، به ز تو آن رند شرابآلوده
که بود از گنه خویش، حجابآلوده
میبرد راه به خمخانه عرفان، رندی
که بود مست و نباشد به شرابآلوده
ای خوش آن مستی و بیباکی و دردآشامی
[...]
چه شبی بود که آن نرگس خواب آلوده
دست در گردنم انداخت شراب آلوده
نکند طالع نامرد اگر کوتاهی
می کشم پرده ازان روی حجاب آلوده
باش تا پیش لب آرند ترا دلسوزان
[...]
سوی محراب شدم با می ناب آلوده
در بغل مصحف و دامن به شراب آلوده
دل سیه مست و خراب از اثر بادهٔ دوش
بی صفا می شود آیینهٔ آب آلوده
مجلس موعظه ام گرم نگردیده رسید
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.