جامی بده که از دل و جانت دعا کنیم
چون جان خود وجود تو را بیبلا کنیم
ساغر بگیر و وسوسه عقل گو مباش
عقل آن بود که تکیه به لطف خدا کنیم
سهل است از شراب ریاسوز اجتناب
ای بیشعور توبه بیا از ریا کنیم
ناچار می بکش که ریا درد بیدوا است
باشد به این وسیلهاش از دل جدا کنیم
باشی تو هم همیشه جوان و شکفتهرو
با پیر میفروشت اگر آشنا کنیم
روشن ز خاک میکده کن چشم خویش را
تا بینیازت از هوس کیمیا کنیم
باشد ز آسمان و زمین قدر ما فزون
مردانه گر به عهد امانت وفا کنیم
تا شوق سلطنت نشود سدّ راه ما
باید در آستان تو خود را گدا کنیم
بگذار تا به پای تو افتاده جان دهیم
باشد نمازهای قضا را ادا کنیم
داریم در نظر نظر کیمیا اثر
باید که خاک پای تو را توتیا کنیم
مجذوب تا تو را همه یاران دعا کنند
باید که بیریا همگی را دعا کنیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با درخواست جام از ساقی آغاز میشود و شراب را درمان ریا و جایگزین عقل حسابگر میداند، عقلی که به جای لطف خدا به خود تکیه دارد. شاعر توبه از ریا را برتر از پرهیز از شراب میشمارد و خاک میکده و آشنایی با پیر میفروش را کیمیای حقیقی معرفی میکند. در ادامه از وفا به امانت الهی، گدایی بر درگاه معشوق و جانسپردن در پای او سخن میگوید و در پایان به دعای بیریا برای همگان سفارش میکند.
هوش مصنوعی: ای ساقی، جامی به ما بده تا از صمیم دل و جان برایت دعا کنیم و هستی تو را مانند جان خودمان از هر بلا دور بداریم.
هوش مصنوعی: جام را بگیر و به وسوسههای عقلِ حسابگر بگو که از میان برود؛ عقل واقعی آن است که به لطف خداوند تکیه کنیم.
هوش مصنوعی: دوری کردن از شرابی که ریا را میسوزاند کار آسانی است و هنری نیست؛ ای نادان، بیا به جای آن از ریا توبه کنیم.
هوش مصنوعی: ناگزیر شراب بنوش، زیرا ریا دردی است که درمان ندارد؛ شاید به وسیلهٔ این شراب بتوانیم ریا را از دل بیرون کنیم.
هوش مصنوعی: اگر تو را با پیر میفروش (مرشد و راهنما) آشنا کنیم، تو نیز همیشه جوان و شاداب و خندان خواهی بود.
هوش مصنوعی: چشم خود را با خاک میخانه روشن کن تا تو را از آرزوی کیمیا بینیاز کنیم؛ یعنی خاک میکده خود کیمیای حقیقی است.
هوش مصنوعی: اگر مردانه به پیمانی که دربارهٔ امانت الهی بستهایم وفا کنیم، ارزش و مقام ما از آسمان و زمین برتر خواهد بود؛ اشاره به امانتی که آسمان و زمین از پذیرفتنش سر باز زدند و انسان آن را پذیرفت.
هوش مصنوعی: برای آنکه آرزوی پادشاهی و سروری مانع راه ما نشود، باید خود را گدای درگاه تو کنیم.
هوش مصنوعی: اجازه بده در حالی که به پای تو افتادهایم جان بدهیم؛ شاید با این کار نمازهای فوتشدهمان را قضا کرده باشیم.
هوش مصنوعی: نگاهی کیمیااثر را در نظر داریم و آرزویش را داریم؛ پس باید خاک پای تو را سرمهٔ چشم خود کنیم.
هوش مصنوعی: ای مجذوب، برای آنکه همهٔ یاران برای تو دعا کنند، باید ما نیز بیریا برای همه دعا کنیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
برخیز تا به عهد امانت وفا کنیم
تقصیرهای رفته به خدمت قضا کنیم
بیمغز بود سر که نهادیم پیش خلق
دیگر فروتنی به در کبریا کنیم
دارالفنا کرای مرمت نمیکند
[...]
آن به که روز عید به می التجا کنیم
عیش گذشته را به صبوحی ادا کنیم
با پیر می فروش برآریم خلوتی
یک چند خانقاه به شیخان رها کنیم
از صوت نای و نی بستانیم داد عید
[...]
ما خاک راه را به نظر کیمیا کنیم
صد درد دل به گوشهٔ چشمی دوا کنیم
در حبس صورتیم و چنین شاد و خرّمیم
بنگر که در سراچهٔ معنی چهها کنیم
رندان لاابالی و مستان سرخوشیم
[...]
ای دل بیا بکوی خرابات جا کنیم
با پیر میفروش بجان اقتدا کنیم
بر آستان پیر خرابات سرنهیم
بر عهد بندگی و ارادت وفا کنیم
خود را ز قید زهد و ریایی برون بریم
[...]
برخیز تا زیارت ماتمسرا کنیم
جان را برای قطره اشکی فدا کنیم
بر مرهم مسیح بخندیم و بگذریم
هر درد را به حسرت دردی دوا کنیم
داغیم و کار ما سفر ملک سینههاست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.