مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است
دو شب، دو روز، دو نرگس، به شاخ گل که شنیده؟
چرا ز تاب جمالت عرق گرفته عذارت؟
که روز روشن و بر برگ لاله ژاله چکیده
ز غیرت لب و روی تو کیست نا شده رسوا
شکر به آب نگشته است گل قبا ندریده
شهید زلف توام بوسه ای ببخش از آن لب
که میل شربت تریاک کرده مار گزیده
هوا عبیر فشان است و باد غالیه بار است
مگر به طره ی جانان نسیم صبح وزیده
ز جان هر دو جهان گلبنی به ناز سرشتند
در او ز عکس جلال و جمال نور دمیده
شکفت گل به درآورد و صد بهشت برین شد
تو آن درخت گلی نورسیده و نور دو دیده
چه غم به کوی تو گرد سر تو گشته «وفایی»
که عندلیب بهشتی به شاخ سدره پریده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در وصف زیبایی معشوق است. شاعر زلف و رو و چشم او را به شب و روز و نرگس، و عرق گونهاش را به شبنم بر لاله مانند میکند و از رشکی میگوید که شکر و گل از لب و روی او میبرند. سپس از لب او بوسهای چون پادزهر برای زخم زلف مارسان میخواهد و معشوق را گلبنی میداند که از جان دو جهان سرشته شده و پرتو جلال و جمال حق در آن پیداست. در پایان، وفایی بودن در کوی معشوق را همچون نشستن بلبل بهشتی بر شاخ سدره میداند.
هوش مصنوعی: از آن زلف و روی و چشم مست تو در حیرتم؛ چه کسی شنیده که بر یک شاخهٔ گل، دو شب (دو زلف)، دو روز (دو گونه) و دو نرگس (دو چشم) باشد؟
هوش مصنوعی: چرا از گرمی و تابش زیباییات بر گونهات عرق نشسته است؟ گویی در روز روشن بر برگ لاله شبنم چکیده است.
هوش مصنوعی: کیست که از رشک لب و روی تو رسوا نشده باشد؟ شکر (از رشک لبت) آب نشده و گل (از رشک رویت) جامه ندریده نیست؛ یعنی همه رسوا شدهاند.
هوش مصنوعی: من کشتهٔ زلف توام؛ از آن لب بوسهای به من ببخش، چون مارگزیده خواهان شربت پادزهر است. زلف به مار و بوسهٔ لب به تریاک مانند شده است.
هوش مصنوعی: هوا عطر عبیر میپراکند و باد بوی غالیه میآورد؛ گویا نسیم صبح بر زلف معشوق وزیده است.
هوش مصنوعی: از جان هر دو جهان، بوتهٔ گلی را با ناز آفریدند که در آن، پرتو جلال و جمال الهی نور افشانده است.
هوش مصنوعی: آن بوته شکفت و گل داد و صد بهشت برین پدید آمد؛ تو همان درخت گل تازهرسیده و نور دو چشم منی.
هوش مصنوعی: وفایی که در کوی تو گرد سرت میگردد و فدایت میشود، چه غمی دارد؟ او مانند بلبل بهشتی است که بر شاخهٔ درخت سدره پر کشیده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بخون نشست دلم، خار غم خلیده خلیده
بسیل داد مرا خون دل چکیده چکیده
براه عشق فتادم ز پا، دویده دویده
بجور خوی گرفتم ستم کشیده کشیده
تو نور چشم منی، جا درون دیده من کن
[...]
علاقه ام ز تو نگسسته وز حیات بریده
تو پا مکش ز سرم گر طبیب دست کشیده
لبت بروی کسی وا نمی شود به تبسم
نمک فروش باین نخوت و غرور که دیده
چنانکه سایه ز پرواز مرغ می رود از جا
[...]
شد از فراق توام قامت کشیده خمیده
هزار خار ملامت به پای دیده خلیده
شب گذشته به یاد رخ تو مردم چشمم
هزار قطره خون خورده تا سفیده دمیده
هزار بار دلم میزند به گرد سرت پر
[...]
فلک زجور تو خونم چکد زمردم دیده
ببین به دامن من خون که قطره قطره چکیده
ز ظلم های تو نسبت به اهل بیت رسالت
دلم زکف شده و، طاقتم به طاق رسیده
شهی که لحمک لحمی رسول کرد خطابش
[...]
مریز زینب محزون سرشک غم ز دو دیده
چرا که موسوم افغان و شیونت نرسیده
مکن ز فرقت من سینه را ز ناخن چاک
هنوز تیغ به روی حسین کسی نکشیده
هنوز بر رخ آل علی کس آب نبسته
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.