علاقه ام ز تو نگسسته وز حیات بریده
تو پا مکش ز سرم گر طبیب دست کشیده
لبت به روی کسی وا نمیشود به تبسم
نمکفروش به این نخوت و غرور که دیده؟
چنانکه سایه ز پرواز مرغ میرود از جا
مرا ربوده ز جا از رخم چو رنگِ پریده
اگر ز درد اسیران خویشتن نشد آگه
چراست زلف تو را پیچ و تاب مارگزیده؟
کسی که دیدن دردی است روشنائی چشمش
ز میل خار مغیلان به دیده سرمه کشیده
ز درس و بحث چو کیفیتی نیافت، به جا بود
کتاب داده اگر شیخ شهر و باده خریده
ز کنجکاوی مژگان به چشم تو خوانم
کسی به غور سخن در جهان چو ما نرسیده
به این طریق خرد آزموده تیغ زبان را
که ربط محکم خود راز گفتگوی بریده
کلیم، نالهی ما کی رسد به گوش غرورش
کسی که زاری دلها ز زلف خود نشنیده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل گلایهٔ عاشقی است از معشوقی مغرور و بیاعتنا. عاشق از زندگی بریده، اما هنوز به معشوق دل بسته است و از او میخواهد بر بالینش بماند. در میانهٔ غزل نکتههایی دربارهٔ رنج، بیحاصلی درس و بحث شیخ، ژرفای سخن و ارزش خاموشی آمده است. در پایان، شاعر ناامیدانه میگوید معشوقی که نالهٔ دلهای گرفتار در زلف خود را نمیشنود، زاری او را هم نخواهد شنید.
هوش مصنوعی: من از زندگی دل کندهام، اما دلبستگیام به تو بریده نشده است. اگر پزشک هم از درمانم دست کشیده و ناامید شده، تو از بالینم پا پس مکش.
هوش مصنوعی: لب تو برای هیچکس به لبخند باز نمیشود. چه کسی نمکفروشی دیده که چنین مغرور باشد و نمکش را به کسی ندهد؟ نمک کنایه از ملاحت و شیرینی لب معشوق است.
هوش مصنوعی: همانگونه که سایه با پرواز پرنده از جایش میرود، مرا هم مانند رنگی که از چهرهام پریده، از جا ربودهاند و بیقرارم کردهاند.
هوش مصنوعی: اگر تو از درد گرفتاران خود خبر نداری، پس چرا زلفت مانند کسی که مار گزیده باشد پیچ و تاب میخورد؟ پیچ و تاب زلف نشان میدهد که درد اسیرانش را حس میکند.
هوش مصنوعی: کسی که روشنی چشمش در دیدن درد و رنج است، با میلهای از خار مغیلان به چشمش سرمه کشیده است؛ یعنی رنج را مایهٔ روشنی چشم خود کرده است.
هوش مصنوعی: چون شیخ شهر از درس و بحث هیچ حال و لذتی نیافت، اگر کتابش را داد و به جایش شراب خرید کار درستی کرد.
هوش مصنوعی: با نگاه جستوجوگر مژگانم، معنای چشم تو را میخوانم. در جهان هیچکس مانند ما به ژرفای سخن نرسیده است.
هوش مصنوعی: خرد تیزی شمشیر زبان را اینگونه آزموده است که آیا میتواند پیوند استوار خود را از گفتوگو ببرد؛ یعنی زبان تیز آن است که بتواند خاموش بماند.
هوش مصنوعی: ای کلیم، نالهٔ ما کی به گوش معشوق مغرور میرسد؟ او حتی زاری دلهایی را که در زلف خودش گرفتارند نشنیده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بخون نشست دلم، خار غم خلیده خلیده
بسیل داد مرا خون دل چکیده چکیده
براه عشق فتادم ز پا، دویده دویده
بجور خوی گرفتم ستم کشیده کشیده
تو نور چشم منی، جا درون دیده من کن
[...]
شد از فراق توام قامت کشیده خمیده
هزار خار ملامت به پای دیده خلیده
شب گذشته به یاد رخ تو مردم چشمم
هزار قطره خون خورده تا سفیده دمیده
هزار بار دلم میزند به گرد سرت پر
[...]
فلک زجور تو خونم چکد زمردم دیده
ببین به دامن من خون که قطره قطره چکیده
ز ظلم های تو نسبت به اهل بیت رسالت
دلم زکف شده و، طاقتم به طاق رسیده
شهی که لحمک لحمی رسول کرد خطابش
[...]
مریز زینب محزون سرشک غم ز دو دیده
چرا که موسوم افغان و شیونت نرسیده
مکن ز فرقت من سینه را ز ناخن چاک
هنوز تیغ به روی حسین کسی نکشیده
هنوز بر رخ آل علی کس آب نبسته
[...]
مرا تحیر از آن زلف و روی و نرگس مست است
دو شب، دو روز، دو نرگس، به شاخ گل که شنیده؟
چرا ز تاب جمالت عرق گرفته عذارت؟
که روز روشن و بر برگ لاله ژاله چکیده
ز غیرت لب و روی تو کیست نا شده رسوا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.