حیدر آسا جان کافر کیش در روز مصاف
ذوالفقار روح را ایدل برآور از غلاف
همچو کرم پیله بر خود می تنی از حرص و آز
عنکبوتی نیستی در خانه دنیا مباف
باده صافی بنوش ای ساقیان صاف بین
تا شود آئینه دل از کدورت صاف صاف
آفتاب روی ساقی بین که جام می بکف
همچو خورشید است گرد بزم مستان در طواف
وه چه لطف است اینکه خاص و عام را ساقی روح
تا ننوشد از کف او می نمیدارد معاف
ایدل دیوانه تا یابی ز وصل او خبر
سینه را از درد جانان شرحه شرحه کن شکاف
کوهیا طاقت نداری تا به بینی آنجمال
در پس دیوار تا کی میزنی لاف و گزاف



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل عرفانی دل را به جنگ با نفس کافرکیش و بریدن از دام دنیا فرامیخواند. سپس از بادهٔ صافی سخن میگوید که آینهٔ دل را پاک میکند و از ساقیِ روح که لطفش به همه میرسد. راه وصال را سوختن و شکافتن سینه از درد عشق میداند. در پایان خود را سرزنش میکند که تاب دیدار ندارد و از پشت دیوار تنها لاف میزند.
هوش مصنوعی: ای دل، در روز نبرد مانند حضرت علی ذوالفقار روح را از نیام بیرون بکش و با آن جان کافرکیش، یعنی نفس سرکش، را از پا درآور.
هوش مصنوعی: تو از روی حرص و آز مانند کرم ابریشم به دور خود پیله میتنی و خود را زندانی میکنی. تو عنکبوت نیستی؛ در خانهٔ دنیا تار مبند و به آن دل مبند.
هوش مصنوعی: ای ساقیانِ پاکبین، بادهٔ صاف بنوشید تا آینهٔ دل از هر تیرگی و کدورت کاملاً پاک شود.
هوش مصنوعی: چهرهٔ خورشیدگون ساقی را ببین که جام می به دست دارد و مانند خورشید گرد مجلس مستان میچرخد.
هوش مصنوعی: چه لطفی است که ساقیِ روح هیچکس را، چه خاص و چه عام، معاف نمیکند تا از دست او می ننوشد؛ یعنی لطفش همه را دربر میگیرد.
هوش مصنوعی: ای دل دیوانه، اگر میخواهی از وصال او خبری بیابی، سینهات را از درد عشق جانان پارهپاره کن و بشکاف.
هوش مصنوعی: ای کوهی، تو تاب دیدن آن جمال را نداری. پس تا کی پشت دیوار ایستادهای و لاف و گزافه میگویی؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بادهام صافست و مطرب صاف و ساقی صاف صاف
با سه صاف این چنین کس در نیاید در مصاف
گفت مشاطه که: زلفش بافتم، حسنش فزود
زلف او از پر دلی در تاب شد، گفتا: مباف!
ما ازین غمها نمینالیم، ای جان و جهان
[...]
باده صاف و محتسب با باده نوشان در مصاف
یا غیاث المستغیثین نجنا مما نخاف
دم به دم گر خون دل پالایم از مژگان چه عیب
چون ننوشد مست ناز من به جز میهای صاف
شاهد معنی درون پرده عزت یکی ست
[...]
گر بگرد کعبه کوی تو باشد یک طواف
آن یکی بهتر ز صد حج پیاده بی گزاف
در هوای حور و جنت زاهد از دیدار ماند
با چنین جهلی ز دانش میزند بیهوده لاف
ذوق عشقت در نمی یابد مذاق زاهدان
[...]
نیست بر آیینه دُردیکشان گرد خلاف
میتوان چون جام می دیدن ته دلهای صاف
زان شراب لعل سرگرمم که کمتر قطرهاش
سوخت کام لاله آتش زبان را تا به ناف
باده بیدرد از میخانه دوران مجوی
[...]
صبحدم چون خسرو خاور کشد تیغ از غلاف
زیر خاک آرد سپاه هند را گرد مصاف
از دعای صبحخیزان چون جمال آفتاب
رو نماید فتح در آیینه دلهای صاف
عطرآیین بر ثریا پیچد از بازار چین
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.