گنجور

رباعی شمارهٔ ۱۴۸

 
خیام نیشابوری
خیام » رباعیات
 

نتوان دل شاد را به غم فرسودن

وقت خوش خود بسنگ محنت سودن

کس غیب چه داند که چه خواهد بودن

می باید و معشوق و به کام آسودن

 

🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 حذف شماره‌ها | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

گروه میراث » خیام و میرزا عبدالله » مِی باید

گلهای رنگارنگ » شمارهٔ ۵۳۶ » (همایون) (۲۰:۴۶ - ۲۱:۲۴) نوازندگان: ارکستر گل‌هاترانه سرا: خیام نیشابوری خواننده ترانه: عهدیه آهنگساز: جواد معروفی تنظیم آهنگ: جواد معروفی مطلع شعر ترانه: نتوان دل شاد را به غم فرسودن

🎜 معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

تصاویر مرتبط در گنجینهٔ گنجور

نسخهٔ چاپی و مصور رباعیات خیام - تصحیح فروغی، تصاویر محمد تجویدی، خط جواد شریفی - امیرکبیر - ۱۳۵۴ » تصویر 70

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

مارشال در ‫۳ سال قبل، چهار شنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۰۶ نوشته:

اکثر پند و اندرز های حکیم در جهت خودسازی انسانیست بدون قید و بند ،همچون آزاده ،او میداند که از یک نقطه بی نهایت خط میگذرد و همه خطوط به سمت رهایی انسان از قید و بند هست ،بر کس مپسند انچه تو را نیست پسند ،اما چاشنییه ماندگاری آثارش زیبایی در حد اعلاست ،دو خط از یک نقطه مشترک مرکزی اگر چه در خلاف هم هستند اما منکر هم نمیشوند و با هم برخورد هم ندارند ،حق نداریم شادی کسی را به غم بدل کنیم ،حال خوش خود را کسی مخدوش نمیکنه ،همه این خطوط بایستی راست باشند و تنها مستی است که عقل را از پای اندیشه باز میکنه ،به انسانیت رسیدن تکلیف انسان هست ،خیام مرد آزاده رها شده در فضای بیکران هستی هست ،روحش شاد.

 

سینا ---- در ‫۱ سال و ۱ ماه قبل، دو شنبه ۱۶ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۵۴ نوشته:

چقدر از این چهارپاره خوشم می آید.

 

احمد نیکو در ‫۱ سال قبل، جمعه ۱۷ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۲۸ نوشته:

عبارت درست مصراع سوم چنین است :
در دهر که داند که چه خواهد بودن ؟

 

دکترنستوه ابراهیم نژاد در ‫۱۱ ماه قبل، سه شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۰۷ نوشته:

میتوان ازین ترکیب بندی دل شادرا به غم فرسودن چنین برداشت کرد که خیام هم چون حضرت مولانا به ذات درخشنده و بخشنده و باشنده و زیباپسند و طالب شادی دل آدمی معتقدبوده است (دل غم نخورد غذاش غم نیست
طوطی‌ست دل و عجب شکرخاست)و این نگرش در بسیاری از اشارات عرفانی مذاهب شرقی نیز بوضوح دیده می شود.

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.