عروس عافیت آنگه قبول کرد مرا
که عمر بیشبها دادمش به شیربها
چو کشت عافیتم خوشه در گلو آورد
چو خوشه باز بریدم گلوی کام و هوا
خروس کنگرهٔ عقل پر بکوفت چو دید
که در شب امل من سپیده شد پیدا
چو ماه سی شبه ناچیز شد خیال غرور
چو روز پانزده ساعت کمال یافت ضیا
مسیح وار پی راستی گرفت آن دل
که باژ گونه روی بود چون خط ترسا
ز مرغزار سلامت دل مراست خبر
که هم مسیح خبر دارد از مزاج گیا
مرا طبیب دل اندرز گونهای کرده است
کز این سواد بترس از حوادث سودا
به تلخ و ترش رضا ده به خوان گیتی بر
که نیشتر خوری ار بیشتر خوری حلوا
اسیر طبع مخالف مدار جان و خرد
زبون چارزبانی مکن دو حور لقا
که پوست پارهای آمد هلاک دولت آن
که مغز بیگنهان را دهد به اژدرها
مرا شهنشه وحدت ز داغگاه خرد
به شیب و مِقرعه دعوت همی کند که بیا
از این سراچهٔ آوا و رنگ دل بگسل
به ارغوان دِه رنگ و به ارغنون آوا
در این رصدگه خاکی چه خاک میبیزی
نه کودکی نه مُقامر، ز خاک چیست تو را؟
به دست آز مده دل که بهر فرش کنشت
ز بام کعبه ندُزدند مکّیان دیبا
به بوی نفس مکن جان که بهر گردن خوک
کسی نبُرَّد زنجیر مسجد اقصا
ببین که کوکبهٔ عمر خضروار گذشت
تو بازمانده چو موسی به تیه خوف و رجا
پریر نوبت حج بود و مهد خواجه هنوز
از آن سوی عرفات است چشم بر فردا
به چاه جاه چه افتی و عمر در نقصان
به قصد فصد چه کوشی و ماه در جوزا
برفت روز و تو چون طفل خرمی آری
نشاط طفل نماز دگر بود عذرا
چو عمر دادی دنیا بده که خوش نبود
به صد خزینه تبذُر به دانگی استقصا
دو رنگی شب و روز سپهر بوقلمون
پرند عمر تو را میبرند رنگ و بها
دو چشمهاند یکی قیر و دیگری سیماب
شب بنفشهوش و روز یاسمین سیما
تو غرق چشمهٔ سیماب و قیر و پنداری
که گرد چشمهٔ حیوان و کوثری به چرا
جهان به چشمی ماند در او سیاه و سپید
سپید ناخنه دارد و سیاه نابینا
ببر طناب هوس پیش از آنکه ایامت
چهار میخ کند زیر خیمهٔ خضرا
به صور نیم شبی درفکن رواق فلک
به ناوک سحری برشکن مصاف فضا
جهان به بوالعجبی تا کیاَت نماید لعب
به هفت مهرهٔ زرین و حقهٔ مینا
تو را به مهره و حقه فریفتند ایراک
چو حقه بیدل و مغزی چو مهره بی سر و پا
فریب گنبد نیلوفری مخور که کنون
اجل چو گنبد گل برشکافدت عمدا
ز خشک سال حوادث امید امن مدار
که در تموز ندارد دلیل برف هوا
چه جای راحت و امن است دهر پر نکبت
چه روز باشه و صید است و دشت پر نکبا
مگو که دهر کجا خون خورد که نیست دهانش
ببین به پشه که زوبین زن است و نیست کیا
مساز عیش که نامردم است طبع جهان
مخور کرفس که پر کژدم است بوم و سرا
ز روزگار وفا هم به روزگار آید
که حِصرم از پس شش ماه میشود صهبا
چه خوش بوی که درون وحشت است و بیرون غم
کجا روی که ز پیش آتش است و پس دریا
خوشی طلب کنی از دهر، ساده دل مردا
که از زکات ستانان زکات خواست عطا
سلاح کار خود اینجا ز بی زبانی ساز
که بی زبانی دفع زَبانیه است آنجا
چو خوشه چند شوی صد زبان نمیخواهی
که یکزبان چو ترازو بوی به روز جزا
در این مقام کسی کو چو مار شد دو زبان
چو ماهی اَست بریده زبان در آن ماوا
خرد خطیب دل است و دماغ منبر او
زبان به صورت تیغ و دهان نیام آسا
درون کام نهان کن زبان که تیغ خطیب
برای نام بود در برش نه بهر وَغا
زبان به مهر کن و جز به گاهِ لا مگشای
که در ولایت قالوا بلی رسی از لا
دو اسبه بر اثر لا بران بدان شرطی
که رَخت نفکنی الّا به منزل الّا
مگر معاملهٔ لا اله الا الله
درم خریدِ رسول اللهت کند به بها
زبان ثناگر درگاه مصطفی خوشتر
که بارگیر سلیمان نکوتر است صبا
ثنای او به دل ما فرو نیاید از آنک
عروس سخت شگرف است و حجله نازیبا
سپید روی ازل مصطفی است کز شرفش
سیاه گشت به پیرانه سر، سر دنیا
فلک به دایگی دین او در این مرکز
زنی است بر سر گهوارهای بمانده دوتا
دمش خزینهگشای مجاهز ارواح
دلش خلیفهٔ کتّاب علّم الاسما
به پیش کاتب وحیش دوات دار، خرد
به فرق حاجب بارش نثار بار خدا
هزار فصل ربیعش جنیبهدار جمال
هزار فضل ربیعش خریطهدار سخا
زبان در آن دهن پاک گوئیا که مگر
میان چشمهٔ خضر است ماهیی گویا
دو شاخ گیسوی او چون چهار بیخ حیات
به هر کجا که اثر کرد اخرجالمرعی
نه باد گیسوی او ز آتش بهار کم است
که آب و گل را آبستنی دهد ز نما
عروس دهر و سرور جهان نخواست از آنک
نداشت از غم امت به این و آن پروا
از این حریف گلو بُر حذر گُزید حذر
وز این اَبای گلوگیر اِبا نمود اِبا
چهار یارش تا تاج اصفیا نشدند
نداشت ساعدِ دین یاره داشتن یارا
الهی از دل خاقانی آگهی که در او
خزینه خانهٔ عشق است در به مهر رضا
از آن شراب که نامش مفرح کرم است
به رحمت این جگر گرم را بساز دوا
ز هرچه زیب جهان است و هرکه ز اهل جهان
مرا چو صفر تهی دار و چون الف تنها
قنوت من به نماز و نیاز در این است
که عافنا و قنا شرّ ما قضیت لنا
مرا به منزل الّا الذین فرود آور
فرو گشای ز من طمطراق الشَعرا
یقین من تو شناسی ز شک مختصران
که علم توست شناسای ربّنا ارنا
مرا ز آفت مشتی زیاد باز رهان
که بر زنای زن زید گشتهاند گوا
خلاص ده سخنم را ز غارت گرهی
که مولعاند به نقش ریا و قلب ریا
به روز حشر که آواز لاتخف شنوند
به گوش خاطر ایشان رسان که لابُشری
چو کاسه باز گشاده دهان ز جوعالکلب
چو کوزه پیش نهاده شکم ز استسقا
اگر خسیسی بر من گران سر است رواست
که او زمین کثیف است و من سمای سنا
گر او نشسته و من ایستادهام شاید
نشسته باد زمین و ستاده باد سما
ور او به راحت و من در مشقتم چه عجب
که هم زمین بود آسوده و آسمان دَروا
سخن به است که ماند ز مادر فکرت
که یادگار هم اسما نکوتر از اسما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر درباره پند و اندرز در زندگی و مدح پیامبر اسلام است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و تشبیهات، انسان را به خودآگاهی و تفکر عمیق در مورد زندگی و مسیری که در پیش دارد، دعوت میکند. او به خطرات دنیا و فریبهای آن اشاره کرده و لزوم توجه به حقیقت و راستی را به مخاطب یادآور میشود. همچنین با تمثیلهایی از طبیعت، تأکید میکند که انسان باید از هوای نفس و طبع مخالف دوری کند و به خداوند رجوع کند. در نهایت، با ستایش پیامبر، شاعر بر اهمیت عشق و ایمان به خدا تأکید میورزد و از خواننده میخواهد که در این مسیر استقامت داشته باشد.
هوش مصنوعی: عافیت، شادابی و سلامت را به عنوان عروس در نظر گرفته و میگوید که وقتی عافیت مرا پذیرفت، به خاطر این بود که عمری باارزش را به بهایی شیرین و ارزشمند تقدیم کرده بودم.
هوش مصنوعی: عافیت مانند خوشهای است که وقتی به گلویم آمد، سبب شد که کام و خواستههایم را با بریدن آن خوشه برسانم، یعنی وقتی عافیت را به دست آوردم، باید آرزوها و تمایلات نفسانیام را کنار بگذارم.
هوش مصنوعی: خروس، نشانهٔ بیداری و هوشیاری، با صدای خود در واقع به قوهٔ عقل هشدار میدهد که وقتی شب آرزوها به پایان میرسد و صبح امید ظاهر میشود، باید آگاه و آماده بود.
هوش مصنوعی: وقتی که ماه در شبهای نامرئی خود کمنور و ناچیز میشود، این نشانهی غرور است؛ اما وقتی روز پانزدهم ماه میرسد، نور و کمال آن به اوج خود میرسد.
هوش مصنوعی: دل انسان اگر به راستگویی و صداقت متمایل باشد، همچون مسیح در جستجوی حقیقت خواهد بود، حتی اگر ظاهری ناپسند و نامناسب داشته باشد، مانند موجودی که در خطا به نظر میرسد.
هوش مصنوعی: دل من از مرغزار سلامت، خبر خوشی دارد که عیسی هم از حال گیاهان آگاه است.
هوش مصنوعی: طبیب دل به من نصیحت کرده است که از این زندگی پر از مشکلات و خطرات بترسم.
هوش مصنوعی: زندگی دنیا پر از تلخیها و شیرینیهاست؛ پس بهتر است به هر دو صورت آن، یعنی تلخیها و شیرینیها، راضی باشی. زیرا اگر زیاد به دنبال خوشی بروی، ممکن است آسیب بیشتری ببینی، حتی تا جایی که همان شیرینی را هم از دست بدهی.
هوش مصنوعی: اسیر طبع مخالف نشو و خودت را به خطر نینداز، زیرا در این دنیا نمیتوانی چهار زبان متفاوت داشته باشی و با دو حور زیبا نیز به کامیابی نخواهی رسید.
هوش مصنوعی: پارهای از پوست (که به شکل زودگذر و فانی است) باعث نابودی دولت کسی میشود که به ناحق، مغز و روح بیگناهی را به اژدهای خطرناک و خورنده میدهد. اینجا اشاره به این دارد که آسیب به افراد بیگناه میتواند به سقوط و زوال قدرت و حکومت منجر شود.
هوش مصنوعی: مرا پادشاه یکتایی که از مکانهای داغ و گرم میآید، با نشانهها و تقدیر به من دعوت میکند که بیایم.
هوش مصنوعی: از این مکان پُر از صدا و رنگ دلتنگیات را رها کن و به زیبایی و خوشنوایی ارغوان (رنگی معنادار) و آواز ارغنون (نوعی ساز) بپرداز.
هوش مصنوعی: در این زمین مادی که تو مشاهده میکنی، چه چیزی از خاک میبینی؟ نه کودکی و نه مقامری (تنبیهگر) وجود دارد؛ خاک برای تو چه ارزشی دارد؟
هوش مصنوعی: نباید دل را به دست آز و طمع بسپاری، زیرا مردم مکه که به دین و آیین خود اهمیت میدهند، از بام کعبه دزدی نمیکنند تا فرش معبد را خراب کنند.
هوش مصنوعی: به خاطر بوی نفس و هوای نفس خودت را زخمی نکن، زیرا برای کسی که در مسیر پستی و پلیدی میرود، زنجیر مسجد اقصی (که نماد پاکی و تقدس است) به کار نمیآید.
هوش مصنوعی: ببین که همچون عمر خضر (که در داستانهای ایرانی، عمر جاودانی دارد) سپری شده است، و تو همچنان مانند موسی در بیابان (تاهی) گرفتار ماندهای که در دلهره و امید به سر میبرد.
هوش مصنوعی: در این بیت بیان شده است که زمان حج (که یکی از فریضههای مهم اسلامی است) فرا رسیده است، اما هنوز خواجه (به معنای مقام یا شخص محترم) از سوی عرفات دور است و به آینده (فردا) چشم دوخته است. به نوعی احساس نگرانی یا امید به آینده در اینجا مشخص است.
هوش مصنوعی: اگر در جستجوی مقام و قدرت هستی، بدان که برتری و خوشحالیات در حال کاهش است. چرا که تلاش میکنی تا مشکلاتت را حل کنی، در حالی که زمان در حال گذر است و ماه در حال تغییر و کم شدن است.
هوش مصنوعی: روزها میگذرد و تو مانند یک کودک شاد و خوشحالی، اما خوشی کودکانه در نماز و عبادت چیز دیگری است و اهمیت بیشتری دارد.
هوش مصنوعی: اگر عمر خود را به دنیا بدهی، به خاطر اینکه آن خوشایند نیست، از میان صد گنجی که در اختیار داری، صرف کردن آن بیهوده است و نتیجهاش فقط ضایع کردن است.
هوش مصنوعی: شب و روز مانند پرندهای دو رنگ، عمر تو را هدر میدهند و ارزش آن را کاهش میدهند.
هوش مصنوعی: دو چشمه وجود دارد، یکی قیر (سیاه) و دیگری سیماب (زنده و درخشان). در شب، چهرهٔ انسان شبیه بنفشه است و در روز، شبیه یاسمن (گل یاس) میشود.
هوش مصنوعی: تو در چشمهٔ سیماب و قیر غرق شدهای و گمان میکنی که در کنار چشمهای حیوانات در حال چرا هستی، در حالی که در واقع در دنیای دیگری قرار داری.
هوش مصنوعی: جهان، مانند چشمی میماند که در آن نه تنها رنگ سفید و سیاه وجود دارد، بلکه رنگ سفید بهگونهای است که ناخن هم دارد و رنگ سیاه بهطرزی است که نابینا است. این تصویر کنایه از تضادها و محدودیتهای دنیای مادی دارد.
هوش مصنوعی: قبل از آنکه روزگار تو را به سختی و مشکلات بیندازد، باید تمایلات و هوسهای خود را کنترل کنی و از آنها دوری کنی.
هوش مصنوعی: در دل شب، مانند تیری، کیهان را تزئین کن و با انرژی صبحگاهی (که به مانند تیری از کمان رها میشود) به عرصهی فضا نفوذ کن.
هوش مصنوعی: دنیا تا چه زمانی به شگفتیهایش ادامه خواهد داد و با هفت مهرهٔ زرین و حقهٔ مینا (که نماد تزویر و فریفتن است) بازی خواهد کرد؟
هوش مصنوعی: ایراک، تو را به بازی و حقههای ظاهری فریب دادهاند. مانند حقهای که بیدل و مغز است و چون مهرهای که بدون سر و پا تنها وجود دارد، تو نیز در این دنیا کم و کاستی داری.
هوش مصنوعی: فریب زیبایی ظاهری و دنیا را نخور، زیرا اکنون مرگ مانند گنبد آبی آسمان به سراغت میآید و به تو آسیب میزند.
هوش مصنوعی: به خاطر سالهای خشک و بلاها و حوادث، به امنیت امید نداشته باش، زیرا در تابستان (تموز) برف نمیبارد و این نشانهای بر عدم رحمت و آسایش است.
هوش مصنوعی: زندگی در این دنیا پر از بدبختی و دور از آسایش و امنیت است؛ حتی اگر روزها خوب و زیبا به نظر بیایند، در حقیقت سختیها و مصیبتها وجود دارند که همیشه در کمین هستند.
هوش مصنوعی: نگو که دنیا کجا در حال آزار و آسیب به انسانهاست، زیرا اگر به مگس نگاه کنی، متوجه میشوی که با نیش خود میتواند آسیب برساند، اما خودش چیز باارزشی نیست.
هوش مصنوعی: عیش و خوشی را فراموش کن، چون طبع جهان ناسالم و ناپایدار است. مانند کرفس، که پر از کژدم (خطر و آسیب) است، در این مکان و محیط زندگی مکن.
هوش مصنوعی: از روزگار وفا انتظار داشته باش که در نهایت، حصرم (مربای به دست آمده از انگور نارس) پس از شش ماه تبدیل به صهبا (شراب خوشطعم) میشود. این بیت به این معناست که در نهایت، روزگار صبوری نیز خوشیهایی به دنبال دارد.
هوش مصنوعی: بهترین و خوشایندترین حالتها در جایی شکل میگیرد که ترس و ناامیدی وجود دارد و ناملایمات در دل و برون انسان را احاطه کرده است. جایی را بگیر که بین آتش و دریا قرار دارد؛ این نشاندهندهٔ دشواریها و چالشهاست.
هوش مصنوعی: ای سادهدل، توقع خوشی از دنیا نداشته باش، زیرا از آنانی که زکات میگیرند، خودشان زکات نمیطلبند و چیزی نمیدهند.
هوش مصنوعی: برای انجام کار خود در این دنیا، بیزبانی را به عنوان سلاح انتخاب کن، زیرا در آنجا (در جهان آخرت) بیزبانی میتواند از زبانآوری و گفتوگو جلوگیری کند.
هوش مصنوعی: هرچقدر که خوشههای گندم و موجودات دیگر زبانهای متعددی داشته باشند، تو به صد زبان نیازی نداری؛ زیرا مانند ترازو باید زبان یکدستی داشته باشی که در روز قیامت به کار آید و درست وزن کند.
هوش مصنوعی: در این موقعیت، کسی که مانند مار دو زبان دارد، در واقع به مانند ماهی است که زبانش بریده شده، و در این جا، او در مکانی قرار دارد که دیگر نمیتواند بهطور صحیح و صادقانه سخن بگوید.
هوش مصنوعی: عقل و درک خطیب در دل است و فکر او مانند منبری است که زبانش همچون تیغ برنده و حرفهایش آرام و بیخطر هستند.
هوش مصنوعی: زبان خود را در دل پنهان نگهدار و بر زبان نیاور، زیرا صادقانهها در سخنرانی خطیب برای نام نیک اوست و نه برای دعوا و جدال.
هوش مصنوعی: زبان را با محبت و مهربانی در خود نگهدار و جز در مورد لازم باز مکن، چرا که در سرزمین ایمان، به سبب شهادت مثبت و توافق، به طور حتم به نتیجهای نیکو خواهی رسید.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به مقام "لا اله الا الله" برسی، باید به دو اسب پروازی تعبیه کنی، و به شرطی که جز در منزل آرام نگیری و در هیچ جا کِیف و راحت نکنید.
هوش مصنوعی: آیا ممکن است معاملهای که «لا اله الا الله» به تنهایی در ازای خرید رسول الله (محمد) انجام میدهد، با ارزش و بها باشد؟
هوش مصنوعی: ستایش از درگاه مصطفی (پیامبر اسلام) بر زبان ستایندگان، بهتر است از بار داشتن سلیمان (پادشاه بزرگ و پیامبر) که بر او عیبی نمینشیند. به عبارتی، سخن گفتن در مدح پیامبر، ارزش والاتری دارد.
هوش مصنوعی: ثنای پیامبر (مصطفی) در دل ما جا نمیگیرد، زیرا او مانند عروسی بسیار زیبا و شگفتانگیز است، ولی حجلهاش (محل ازدواجش) نامتناسب و نازیبا به نظر میرسد.
هوش مصنوعی: چهرهٔ نورانی و سپید پیامبر اسلام، مصطفی، از ازل (آغاز) به وسیلهٔ شرافت و مقام والایش سبب شد که دنیا در پایان عمرش (پیرانه سر، یعنی در سالمندی) تا حدی در تاریکی و سیاهی فرو برود.
هوش مصنوعی: آسمان همچون مادری بر دین او پرورش میدهد و در این مرکز، گویی بر روی گهوارهای به دو قسمت تقسیم شده است.
هوش مصنوعی: وجود او، گنجینهای از معارف و علوم است که جانها را تقویت میکند و دلش جانشینی برای نویسندگان و فلاسفه بزرگ در یادگیری و نامگذاری است.
هوش مصنوعی: مردم باید در پیش کاتب وحی (پیامبر) با احترام و تقدس دوات خود را بیاورند و خرد و اندیشههای خود را در برابر او نثار بار خداوند کنند.
هوش مصنوعی: جمال او در بهار چون هزار فصل بهاری است که ویژگیهای زیبایی و جمال را در خود دارد، و سخاوت او نیز به قدری فراوان است که همچون هزار فضیلت بهاری، گسترده و قابل ملاحظه است.
هوش مصنوعی: زبان در دهان او به طرز پاک و خوشی است که گویی در میان چشمهی خضر، ماهی زیبایی وجود دارد. این تصویر به زیبایی و طراوت کلام او اشاره دارد.
هوش مصنوعی: دو شاخ گیسوی او مانند ریشههای چهار درخت زندگی است و هر جا که تاثیر بگذارد، چراگاه را سرسبز میکند.
هوش مصنوعی: باد گیسوی او به اندازهای قوی و دلپذیر است که آتش بهار را تحتالشعاع نمیگذارد، زیرا او زیبایی و شکوهی دارد که به زمین و زندگی رونق و باروری میدهد.
هوش مصنوعی: عروس روزگار و سرور جهان، به خاطر اینکه از غم و درد امت خود بیخبر بود، به هیچ چیزی اهمیت نداد.
هوش مصنوعی: از این رفیق خطرناک باید دوری کرد و از این دشمن سختگیر و خنجر به دستان پرهیز کرد.
هوش مصنوعی: تا زمانی که چهار یار (دوستان و هم فکران) به مقام و جایگاه والا نرسیدند، ساعد دین (دست یاری دین) نیاز به یار ندارد و نمیتواند از یاری بهرهمند باشد.
هوش مصنوعی: خاقانی از خدا میخواهد که از دل او باخبر باشد، زیرا در دل او گنجینهای از عشق وجود دارد که با محبت و رضایت او پر شده است.
هوش مصنوعی: از آن شراب که نامش «مفرح کرم» است، به لطف الهی، دل و جگر گرم من را درمان کن.
هوش مصنوعی: از تمامی زیباییها و نعمتهای جهان و از هر انسانی که در این عالم وجود دارد، من مانند عدد صفر خالی هستم و همچون حرف الف که تنهاست، احساس تنهایی میکنم.
هوش مصنوعی: پیش از هر چیز، در دعا و درخواست از خداوند، از او میخواهم که ما را در امان نگه دارد و از شر و بدیهایی که برای ما مقدر شده، دور کند.
هوش مصنوعی: مرا به منزل مبر، جز گروهی که در آن نزدیکی هستند، و از من عظمت و خودستایی شاعران را کنار بگذار.
هوش مصنوعی: تو به خوبی مرا میشناسی و شک و تردید به قدر اندکی در شناخت تو وجود ندارد، چرا که تنها علم توست که پروردگارمان را میشناسد و به ما نشان میدهد.
هوش مصنوعی: مرا از آسیبهای ناشی از گروهی که به فساد و فحشا دچار شدهاند، نجات بده؛ زیرا گوا، یعنی شاهد یا گواهان، در مورد زناکاریهای این افراد گواهی میدهند.
هوش مصنوعی: سخن مرا از دست غارتگرانی نجات بده که به زیباییهای دروغین و نقشههای فریبنده علاقهمند هستند.
هوش مصنوعی: در روز قیامت که صدای «نترس» به گوششان میرسد، به خاطرشان برسان که هیچ شادی و خوشحالی برای آنها نیست.
هوش مصنوعی: چنان که ظرفی که دهانش را برای خوراک باز کرده، به خاطر گرسنگی، مانند کوزهای است که برای نوشیدن آب، بر روی زمین گذاشته شده است.
هوش مصنوعی: اگر آدم بخیل و تنگنظر نسبت به من احترامی قائل نباشد، به راستگویی او ایرادی نیست؛ زیرا او در شأن و مقام پایینتری است و من مانند آسمانی هستم که نور و روشنی دارد.
هوش مصنوعی: اگر او نشسته و من ایستادهام، ممکن است که زمین آرام و بر جای خود ثابت مانده باشد، در حالی که آسمان در حال حرکت و تغییر است.
هوش مصنوعی: اگر او در راحتی و من در رنج و سختی هستم، چه عیبی دارد که زمین آرام باشد و آسمان شلوغ و پر اضطراب؟
هوش مصنوعی: سخن، بهتر است که از تأمل و اندیشه مادر به یادگار بماند، زیرا نامها و صفات الهی از دیگر نامها زیباترند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
به جمله خواهم یک ماهه بوسه از تو، بتا
به کیچ کیچ نخواهم که فام من توزی
دل مرا عجب آید همی ز کار هوا
که مشکبوی سلب شد ز مشکبوی صبا
ز رنگ و بوی همی دانم و ندانم از آنک
چنین هوا ز صبا گشت یا صبا ز هوا
درخت اگر عَلَم پرنیان گشاد رواست
[...]
بتی بروی چو لاله شکفته بر دیبا
تنم اسیر بلا کرد و دل اسیر هوا
دلم بصحبت او همچو پشت او شده راست
تنم ز فرقت او همچو زلف اوست دو تا
بدست دارد تیر و بغمزه دارد تیر
[...]
شب آمد و غم من گشت یک دو تا فردا
چگونه ده صد خواهد شد این عنا و بلا
چرا خورم غم فردا وزآن چه اندیشم
که نیست یک شب جان مرا امید بقا
چو شمع زارم و سوزان و هر شبی گویم
[...]
ایا ستارهٔ خوبان خَلُّخ و یغما
به دلبری دل ما را همی زنی یغما
چو تو نگار دل افروز نیست در خَلُّخ
چو تو سوار سرافراز نیست در یغما
غنوده همچو دل تنگ ماست دیدهٔ تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.