ای خوش آن دیده، که از اشک نگاری دارد
خوش تر آن دیده، که با روی تو کاری دارد
هر نفس می شود آشفته ز بیداد نسیم،
دل، که در چنبر زلف تو قراری دارد
روی و موی تو بود روز و شب مشتاقان
عالم عشق، عجب لیل و نهاری دارد
غالب آن است که تسخیر کند هفت اقلیم
هر غلامی که چنین شاه سواری دارد
دل اسیر است در آن زلف، نکو دارش از آنک،
هر اسیری سر و سامان و دیاری دارد
نشود تا نبری رنج فراق از پی وصل
چیدن گل، به چمن زحمت خاری دارد
با وجودت چه کنم، گر نکشم جور رقیب
نشئه باده ز پی رنج خماری دارد
من اگر عاشق روی تو شدم، خرده مگیر
شمع و پروانه و گل نیز هزاری دارد
هرکه او شاهد مستانه ما دید بگفت
افسر بی سر و پا طرفه نگاری دارد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه در وصف روی و زلف معشوق و رنجهای عاشقی است. شاعر روی و موی یار را روز و شب عاشقان میداند و رنج فراق و ستم رقیب را، همچون خارِ گل و خمارِ باده، بهای ناگزیر وصال میشمارد. در پایان عشق خود را طبیعی میخواند و میگوید که دیگران هم به زیبایی معشوق افسرِ بیسروپا اعتراف میکنند.
هوش مصنوعی: خوشا چشمی که از اشک، نقش و آرایشی دارد. خوشتر از آن چشمی است که با دیدن روی تو سروکار دارد.
هوش مصنوعی: دلی که در حلقهٔ زلف تو آرام گرفته، هر لحظه از ستم نسیم که زلف را به هم میریزد، پریشان میشود.
هوش مصنوعی: روی روشن تو روزِ عاشقان و موی سیاهت شبِ آنان است. جهان عشق شب و روز شگفتی دارد.
هوش مصنوعی: هر غلامی که اربابی چنین سوارکار و شاهوار داشته باشد، به احتمال زیاد هفت اقلیم را تسخیر میکند. عاشقِ بندهٔ چنین معشوقی، به همهچیز دست مییابد.
هوش مصنوعی: دل من در زلف تو اسیر است؛ با او به نیکی رفتار کن، زیرا هر اسیری خانه و کاشانه و دیاری داشته است و سزاوار مهربانی است.
هوش مصنوعی: تا رنج جدایی را تحمل نکنی، به وصال نمیرسی؛ چنانکه چیدن گل در باغ با زحمت خار همراه است.
هوش مصنوعی: به خاطر وجود تو چارهای جز تحمل ستم رقیب ندارم؛ همانطور که سرمستی شراب، رنج خماری را به دنبال دارد.
هوش مصنوعی: اگر عاشق روی تو شدهام، بر من ایراد مگیر؛ شمع هم پروانهای عاشق دارد و گل هم بلبلی شیدا.
هوش مصنوعی: هر کس معشوق سرمست ما را دید، گفت: افسرِ بیچیز و بیسروسامان، معشوق شگفت و زیبایی دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دل نصیب از گل رخسار تو، خاری دارد
خاطر از رهگذرت، بهره غباری دارد
دیده در خلوت وصل تو ندارد، راهی
کار، کار دل تنگ است، که باری دارد
غم ایام خورم، یا غم خود، یا غم دوست؟
[...]
سالها شد که دلم مهر نگاری دارد
نه به شب خواب و نه در روز قراری دارد
تنم از درد غباری شد و عیبم نکند
هر که بر دامن ازین گرد غباری دارد
هرکه مشغول توگشت از دو جهان باز آمد
[...]
هر که چون زانوی خود آینه داری دارد
روز و شب پیش نظر باغ و بهاری دارد
می کند جام علاجش به پف کاسه گری
هر سری کز خرد خام غباری دارد
چه شتاب است که در دیده من دارد اشک
[...]
هر دلی شاد نباشد که نگاری دارد
خرّم آن دل که چو من مثل تو یاری دارد
چشم مستت که بود باز به هر سو نگران
شاهبازیست که آهنگ شکاری دارد
ای قرار دل من خال دلم میدانی
[...]
ای خوش آن کس که چو تو طرفه نگاری دارد
با سر زلف درازت، سر و کاری دارد
حاجت شمع و چراغش، نبود در شب تار
هر که در خانه چو تو ماه عذاری دارد
ترک چشم تو گرفت است به کف، تیر و کمان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.