عمر سیرش کوته است ار جورت از دل میرود
چند گامی از ضرورت صید بسمل میرود
خواب غفلت بس که چشم کاروان عمر بست
بانگ باید بر جرسها زد که محمل میرود
کینهای ای کاش باعث میشدی بر قتل ما
خون ناحق کشته، زود از یاد قاتل میرود
دهر اگر بحر پرآشوب است مستان را چه غم؟
کشتی من بیخطر دایم به ساحل میرود
چون زبان گنگ، باید در سخن خود را گرفت
راه باریک است، کار از طبع کاهل میرود
بر زبان دارد حدیث چشم توفانبار من
خامه معذور است، اگر با سینه در گِل میرود
جذب شوقم میبرَد، رهبر نمیخواهم کلیم!
هرکه سیلابش برَد، بیخود به منزل میرود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از ستم معشوق و ناتوانی دل عاشق در گریز از آن آغاز میشود و به غفلت آدمی از گذشت عمر میپردازد. شاعر آرزو میکند کشته شدنش دستکم از سر کینه باشد تا از یاد قاتل نرود، و از ایمنی مستان در دریای پرآشوب روزگار، خودداری در سخن و اشک فراوان خود سخن میگوید. در پایان، کشش شوق را چون سیلابی میداند که بینیاز از راهنما او را به منزل میرساند.
هوش مصنوعی: دلی که از ستم تو بگریزد راه درازی نمیرود و عمر رفتنش کوتاه است؛ مانند شکار نیمکشتهای که از ناچاری چند گامی برمیدارد و سپس میافتد.
هوش مصنوعی: خواب غفلت چنان چشم کاروان عمر را بسته است که باید بر خود زنگها فریاد زد که محمل در حال رفتن است. یعنی عمر میگذرد و حتی بیدارکنندگان هم غافلاند.
هوش مصنوعی: کاش دستکم کینهای سبب کشتن ما میشد، زیرا کشتهٔ بیگناه زود از یاد قاتل میرود. عاشق میخواهد کشته شدنش بیدلیل نباشد تا معشوق او را به یاد داشته باشد.
هوش مصنوعی: اگر روزگار دریایی پرآشوب باشد، مستان را از آن غمی نیست؛ کشتی من همیشه بیخطر به ساحل میرسد.
هوش مصنوعی: باید مانند زبان آدم گنگ در سخن گفتن خودداری کرد؛ راه باریک و پرخطر است و در آن، کار با آرامی و درنگ پیش میرود نه با شتاب.
هوش مصنوعی: قلم داستان چشم اشکبار و توفانی مرا بر زبان دارد؛ پس اگر در این سیل اشک تا سینه در گِل فرو رود و به دشواری پیش برود، معذور است.
هوش مصنوعی: کلیم خطاب به خود میگوید: کشش شوق مرا میبرد و به راهنما نیازی ندارم؛ هرکس را سیلاب ببرد، بیاختیار به مقصد میرسد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آن فروغ دیده و آن راحت دل میرود
رخت بردارید، همراهان، که محمل میرود
کاروان مشکل رود بیرون، کز آب چشم من
جمله را خر در خلاب و بار در گل میرود
ای که دیدی قتل من در پای آن سرو سهی
[...]
گرچه بر ما روزگار تیره مشکل میرود
چون ترا دیدم درد عالم از دل میرود
کعبه معنی دری دارد ز محراب مجاز
هرکه این دریافت بیزحمت به منزل میرود
دیدن گلزار رویت میدهد دل را صفا
[...]
از نظر یک دم که آن شکل و شمایل میرود
حاصل دریا و کان از دیده و دل میرود
در بیابانی که نعل شوق ما در آتش است
نقش پای ناقه پیشاپیش محمل میرود
کوچه باغ زلف اگر پایان ندارد گو مدار
[...]
او ز همراهان به محمل خفته غافل میرود
در پیش جان در پی جان دل پی دل میرود
جنس نازی گر به ما سودا کنی وقت است وقت
نقد فرصت میرود از کیسه عاقل میرود
ز آب چشم ماست کز دنبال محمل میرود؟
اینکه خلقی از قفایش پای در گل میرود
دل چو میرفت از قفای او وداع جان نکرد
ز آنکه میداند که جان هم از پی دل میرود
چون به بزمی بیندم اول مرا از صحبتی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.