گرچه بر ما روزگار تیره مشکل میرود
چون ترا دیدم درد عالم از دل میرود
کعبه معنی دری دارد ز محراب مجاز
هرکه این دریافت بیزحمت به منزل میرود
دیدن گلزار رویت میدهد دل را صفا
تیرهبخت آن کس کزین گلزار غافل میرود
من که میگردد سرم از جلوه رفتار او
هرکجا میبینم آن شکل و شمایل میرود
اهلی از آن روی چون آیینه جان یابد ولی
میشود بیجان چو بازش از مقابل میرود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه است دربارهٔ اثر دیدار معشوق که غم روزگار را از دل میبرد و دل را صفا میدهد. شاعر عشق مجازی را راهی به سوی حقیقت میداند و از سرگشتگی خود در برابر جلوهٔ رفتار یار میگوید. در پایان خود را به آینهای تشبیه میکند که با حضور معشوق جان میگیرد و با رفتن او بیجان میشود.
هوش مصنوعی: هرچند روزگار تیره بر ما سخت و دشوار میگذرد، همین که تو را دیدم همهٔ درد و غم جهان از دلم بیرون رفت.
هوش مصنوعی: کعبهٔ حقیقت و معنا دری دارد که از محراب مجاز، یعنی عشق به زیبایی ظاهری، به آن راه مییابد. هر کس این نکته را دریابد بیرنج به مقصد میرسد.
هوش مصنوعی: تماشای گلستان چهرهٔ تو دل را روشن و صاف میکند. بدبخت کسی است که از این گلستان بیخبر بگذرد و از دیدار تو بهره نبرد.
هوش مصنوعی: جلوه و ناز راه رفتن او سرم را به دوار میاندازد. هر جا آن قد و قامت و چهره را میبینم، بیاختیار دنبالش میروم.
هوش مصنوعی: اهلی مانند آینه از روبهرو شدن با آن چهره جان میگیرد. اما هر گاه او از برابرش دور شود، بیجان میشود، همانگونه که آینه پس از رفتن صورت از مقابلش خالی میماند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آن فروغ دیده و آن راحت دل میرود
رخت بردارید، همراهان، که محمل میرود
کاروان مشکل رود بیرون، کز آب چشم من
جمله را خر در خلاب و بار در گل میرود
ای که دیدی قتل من در پای آن سرو سهی
[...]
عمر سیرش کوته است ار جورت از دل میرود
چند گامی از ضرورت صید بسمل میرود
خواب غفلت بس که چشم کاروان عمر بست
بانگ باید بر جرسها زد که محمل میرود
کینهای ای کاش باعث میشدی بر قتل ما
[...]
از نظر یک دم که آن شکل و شمایل میرود
حاصل دریا و کان از دیده و دل میرود
در بیابانی که نعل شوق ما در آتش است
نقش پای ناقه پیشاپیش محمل میرود
کوچه باغ زلف اگر پایان ندارد گو مدار
[...]
او ز همراهان به محمل خفته غافل میرود
در پیش جان در پی جان دل پی دل میرود
جنس نازی گر به ما سودا کنی وقت است وقت
نقد فرصت میرود از کیسه عاقل میرود
ز آب چشم ماست کز دنبال محمل میرود؟
اینکه خلقی از قفایش پای در گل میرود
دل چو میرفت از قفای او وداع جان نکرد
ز آنکه میداند که جان هم از پی دل میرود
چون به بزمی بیندم اول مرا از صحبتی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.