اگر ز هستی ما نام بینشانی هست
در آشیان هما مشت استخوانی هست
جمال اختر بختم نمی شود زایل
چو شمع دایم در طالعم زیانی هست
تو بیزبانی ما را حریف حرف نئی
بداد ما برس ایشوخ تا زبانی هست
تهی ز لخت جگر نیست اشک ماهرگز
همیشه قافله را میر کاروانی هست
کسیکه مایل خونریزی است می فهمم
میانه دل و مژگان او نشانی هست
رود به سیر چمن برق بیشتر زسحاب
مگر بشاخ گلی از من آشیانی هست
سجود خاک درت با سر بریده خوشست
که هیچ باک نباشد چو پاسبانی هست
کلیم دل بهمین قرب بیوصال منه
چه شد که در پس دیوار گلستانی هست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از نابودی و بدبختی خود میگوید: از وجودش جز مشتی استخوان نمانده، طالعش چون شمع همیشه در سوختن و کاستن است و برق بلا در پی آشیانهٔ اوست. او از معشوقِ خونریز و پاسبانِ درگاهش سخن میگوید و سرانجام به خود هشدار میدهد که نزدیکی بیوصال ارزشی ندارد، همانگونه که گلستانِ پشت دیوار به کار کسی نمیآید.
هوش مصنوعی: اگر از وجود ما نشانی بینام و نشان باقی مانده باشد، همان مشتی استخوان است که در آشیانهٔ هما افتاده است؛ یعنی از ما جز استخوانی ناچیز نمانده و آن هم خوراک هماست.
هوش مصنوعی: زیبایی و روشنی ستارهٔ بخت من از میان نمیرود؛ اما مانند شمع که پیوسته میسوزد و میکاهد، در طالع من هم همیشه زیانی هست. روشنیام با کاستن و سوختن همراه است.
هوش مصنوعی: ای شوخ، تو در گفتوگو همآورد بیزبانی و خاموشی ما نیستی؛ پس تا هنوز زبانی برای ما مانده، به داد ما برس.
هوش مصنوعی: اشک ما هرگز از پارههای جگر خالی نیست، همانگونه که هر قافله همیشه سالاری پیشاپیش خود دارد؛ لختِ جگر پیشاهنگ کاروان اشک ماست.
هوش مصنوعی: من میفهمم چه کسی میل به خونریزی دارد؛ میان دل و مژگان معشوق نشانهای پیداست که از قصد خونریختن او خبر میدهد.
هوش مصنوعی: برق بیش از ابر به تماشای باغ میرود؛ گویا بر شاخ گلی آشیانهای از من هست که برق برای سوزاندنش میآید. اشاره به بدبختی شاعر است که بلا همیشه در پی اوست.
هوش مصنوعی: سجده بر خاک درگاه تو با سرِ بریده خوش است، زیرا وقتی پاسبان بر در هست، دیگر ترسی از جان باختن نمیماند؛ عاشق کشتهشدن به دست پاسبان را هم خوش میدارد.
هوش مصنوعی: کلیم، به همین نزدیکیِ بیوصال دل مبند؛ چه سود که پشت دیوار گلستانی هست، وقتی راهی به درونش نداری.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بدست تو ملکا ملک خسروانی هست
بدین جهانت فرمان و کامرانی هست
تو یادگار فریدون و آن جمشیدی
ز هر دو بر دل و دیدار تو نشانی هست
همه سعادت و تایید از آسمان خواهند
[...]
ز عشق اگر چه به هر گوشه داستانی هست
سری چنین نه همانا بر آستانی هست
بیا، که با گل رویت فراغتی دارم
ز هر گلی که به باغی و بوستانی هست
اگر بخوان تو از لاغری نه در خوردیم
[...]
ز بوی او به دل غنچه ارمغانی هست
ز داغ من جگر لاله را نشانی هست
به باغ رفتم و داغم چنان که پنداری
مرا به غنچه ز دلبستگی گمانی هست
گریزم از نفس خلق وقت دلتنگی
[...]
چو بگذری به تل عاشقان دکانی هست
در آن دکان چو نکو بنگری جوانی هست
یکی جوان که زآوازه نکوئی او
نهی چو گوش بهر کوچه داستانی هست
گمان مکن که چو آن عارض و چو آن قامت
[...]
بر آستان توام، شب چو شد، فغانی هست
که شب فغان سگی در هر آستانی هست
دلم پر است، دم نزع شکوه تا نکنم؛
بپرس حال مرا، تا مرا زبانی هست!
گمان این بمنت نیست کز تو شکوه کنم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.