|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت محبوبی اشاره دارد که با بوی گل و نازکی پیراهنش توصیف میشود. شاعر با ابراز احساسات عمیق خود، نشان میدهد که وجود محبوب، برای او همچون گل و هوای بهار است. او همچنین از ترس خود نسبت به شدت عشق و تأثیر نگاه محبوبش بر خودش سخن میگوید و در نهایت بیان میکند که بدون محبوب زندگی برایش معنایی ندارد.
هوش مصنوعی: پرندهای که بوی گل را میشناشد، در صبحگاه در دامن او پرواز میکند.
هوش مصنوعی: من گلی دارم که تماشای آن به اندازه چیدن آن زیبا و دلنشین است.
هوش مصنوعی: به عطر گل قسم، شما میتوانید از جسم زیبا و نازک او پیراهنش را بیرون بیاورید.
هوش مصنوعی: میترسم که سایهٔ مژگان او مانند رگ گل در وجودش جا بگیرد.
هوش مصنوعی: من بدون او هیچ وجودی ندارم، نتوانستم خود را بشناسم، اوست که مرا میسازد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ولی در هر جهان از مرد و زن او
نه بیند جز خدای خویشتن او
کشیدند از بدن پیراهن او
چو گل از غنچه عریان شد تن او
نمودی زیر ده پیراهن او
رگ جان از لطافت در تن او
فلک چون پشته ای پیراهن او
که گرد آمد ز گرد دامن او
زبس خشکست نی بست تن او
شرر آتش زنددر خرمن او
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.