چنین نقلست در اخبار کان روز
که برخیزد قیامت وان همه سوز
جوانی در میان آید مزیَّن
بگرد او هزاران مقرعه زن
زهر سو راه می‌جویند آنگاه
جهانی می‌دهند از بهر او راه
بخازن پس خطاب آید ز جبّار
که او را در فلان قصری فرود آر
دران قصرش فرود آرند دلشاد
همه حوران ز شوق او بفریاد
دریچه باشد آن قصر نکو را
هزار و دو هزار از هر سو او را
بهر درکان جوان می‌بنگرد راست
خدای خویش را بیند که آنجاست
هزاران درگشاید هر زمانی
زهر در ظاهرش گردد جهانی
ولی در هر جهان از مرد و زن او
نه بیند جز خدای خویشتن او
دوعالم را تمّنای وصالست
ولیک آن جمله سودای محالست
نه هر کس را رسد بوئی از آنجا
نه هر چوگان زند گوئی از آنجا
دلی باید ز حق ترسان و بریان
زبانی از رهش پُرسان و ترسان
ترا گر با توئی آنست پیشه
که می‌ترسی و می‌پُرسی همیشه
نهادت جمله این اندیشه گیرد
همه شهر دلت این پیشه گیرد
که تا یک لحظه بوی آن توان برد
ولیکن از مشام جان توان برد
ترا عمر حقیقی آن زمانست
که جانت در حضور دلستانست
وگر عمر تو بیرون زین حسابست
بهر دم در حسابت صد حجابست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در روز قیامت، جوانی صاحب معرفت به وسط می‌آید که به دور او مقربان زیادی جمع شده‌اند. او را به قصر زیبا و خوشبو می‌برند که حوران به شوق او فریاد می‌کشند. در این قصر، او خداوند را می‌بیند و در هر جا که نگاه می‌کند، تنها صادرکننده‌ی آن دیدار، خداست. اما با این حال، دریافت بوی وصال الهی برای هر کسی ممکن نیست و تنها افرادی که دل و جان خود را به پاکی و ترس از خدا آراسته‌اند، می‌توانند به این مقام برسند. زندگی حقیقی زمانی است که انسان در حضور محبوبش باشد وگرنه زندگی خارج از این آگاهی، پر از حجاب و مانع است.
هوش مصنوعی: در اخبار آمده است که در روز قیامت که برپا می‌شود، آن همه آتش و سوزش به وجود می‌آید.
هوش مصنوعی: جوانی زیبا و آراسته وارد می‌شود و دور او را هزاران نفر احاطه کرده‌اند و با صدای زنگ و نغمه‌ای شاد، او را می‌ستایند.
هوش مصنوعی: در هر سمت به دنبال او هستند و به خاطر او جهانی را عرضه می‌کنند.
هوش مصنوعی: پس از اینکه خداوند متعال به جوان صاحب معرفت فرمان می‌دهد، به خزانه‌دار الهی دستور می‌دهد تا او را به یک قصر خاص ببرند.
هوش مصنوعی: در آن قصر، دلشاد و خوشحال، همه حوران (دخ‌تران بهشتی) از شوق او به شادی و فریاد در آمده‌اند.
هوش مصنوعی: دریچه آن قصر زیبا به اندازۀ هزار و دو هزار در هر سمت به روی او باز است.
هوش مصنوعی: جوان در بهشت به سوی درهای مختلف نگاه می‌کند و در آنجا خدایش را می‌بیند که در حقیقت همان‌جا حضور دارد.
هوش مصنوعی: هر زمان که درخت معرفت و آگاهی از وجود جوانی رشد کند، هزاران در به روی او باز می‌شود و او در ظاهر، دنیای جدیدی را تجربه می‌کند.
هوش مصنوعی: در هر جهانی، چه مرد و چه زن، جز خداوند خود را نمی‌بیند و فقط حقیقت او را درک می‌کند.
هوش مصنوعی: آرزوی وصال و پیوستگی با خداوند در دنیای مادی و معنوی وجود دارد، اما این آرزو برای بسیاری از مردم در حقیقت غیرممکن و دست‌نیافتنی است.
هوش مصنوعی: نه هر کسی می‌تواند بویی از حقیقت و مقام قرب الهی ببرد و نه هر کسی که به ظاهر چیزی را از آن مقام نقل می‌کند، تجربه واقعی و عمیقی از آن دارد.
هوش مصنوعی: دل باید از ترس خدا خالی و بی‌خبر باشد و زبان باید از راه او پرسش کند و به همین خاطر ترس و احتیاط داشته باشد.
هوش مصنوعی: اگر با تو هستی (یعنی وجودت در ارتباط با خداوند است)، شغل تو همیشه این است که بترسی و دائم بپرسی (از او).
هوش مصنوعی: فطرت و ساختار وجودت تماماً تحت تأثیر این فکر قرار می‌گیرد و تمامی احساسات و عواطف درون قلبت به همین فکر معطوف می‌شود.
هوش مصنوعی: اگر یک لحظه از بوی آن (مهر و عشق الهی) بهره‌مند شوی، می‌توانی تا ابد آن را از جان خود بگیری و هرگز فراموش نخواهی کرد.
هوش مصنوعی: عمر واقعی تو زمانی است که روح و جانت در حضور معشوق و محبوب قرار دارد.
هوش مصنوعی: اگر عمر تو خارج از این محاسبه باشد، در هر لحظه از عمرت، موانع و حجاب‌های زیادی وجود دارد که تو را از حقیقت دور می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.