شدهام خاک سر کوی تو ای سرو سهی
چه شود گر قدمی بر سر خاکم بنهی
ای صدت بستهٔ بی دل به کمند سر زلف
ای هزاران چو من خستهٔ سرگشته رهی
حلقه دام بلاییست سر زلفینش
ای دل غمزده مشکل تو ز دامش برهی
یا بده کام من خسته دل سرگردان
یا بکش یکسره تا از غم [ما] باز رهی
روز محشر چو سر از خاک لحد بردارم
دامنت گیرم اگر کام دل ما ندهی
من اگر بد کنم و دوست مکافات کند
پس چه باشد به جهان فرق بزرگی و کِهی
چون سر زلف بتان جان دلم شوریدهست
ای دل غمزده از جور جهان چون برهی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق خود را خاک کوی معشوق میداند و از او میخواهد که یا کامش را برآورد یا او را یکسره بکشد. زلف معشوق دامی است که صدها عاشق در آن گرفتارند و رهایی از آن دشوار است. شاعر معشوق را به دادخواهی در روز قیامت تهدید میکند و یادآور میشود که بزرگی در گذشت است، نه در تلافی بدی. غزل با شکوه از پریشانی دل و ستم روزگار به پایان میرسد.
هوش مصنوعی: ای یار بلندقامت و راستقامت مانند سرو، من خاک سر کوی تو شدهام؛ چه میشود اگر قدمی بر خاک من بگذاری؟
هوش مصنوعی: ای کسی که صدها عاشق بیدل در کمند زلفت گرفتارند و هزاران دلخستهٔ سرگشته مانند من بندهٔ تو هستند.
هوش مصنوعی: حلقههای زلف او دامی پر از بلاست؛ ای دل غمگین، بهدشواری میتوانی از این دام رها شوی.
هوش مصنوعی: یا آرزوی من دلخستهٔ سرگردان را برآور، یا یکباره مرا بکش تا از غم و گرفتاری ما آسوده شوی.
هوش مصنوعی: اگر کام دلم را ندهی، روز قیامت که از گور برخیزم، دامنت را میگیرم و از تو دادخواهی میکنم.
هوش مصنوعی: اگر من بدی کنم و دوست هم به همان اندازه تلافی کند، پس فرق بزرگ و کوچک در جهان چه خواهد بود؟ یعنی بزرگی آن است که بدی را با گذشت پاسخ دهد.
هوش مصنوعی: جان و دلم مانند زلف زیبارویان آشفته و پریشان است؛ ای دل غمگین، چگونه میتوانی از ستم روزگار رها شوی؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نه از اینجا نه از آنجا دل من برد مهی
زین گهر خنده نگاری و شکر بوسه شهی
زین جهانساز ظریفی و جهانسوز بتی
زین جگر خوار شگرفی و دلاویز مهی
مه که باشد که همی هر شب و هر روز کند
[...]
پیشوای علما خسرو دانشمندان
ای که بر اهل معانی بسزا پادشهی
لشکر فقر شود منهزم از ساحت دهر
چون کند خیل سخا از سر کلکت سیهی
آتشین شعله برآید به سر آب حیات
[...]
در کبودی فلک چون مه من نیست مهی
بر سر هیچ مهی نیست هلال سیهی
روشن از آه نشد ظلمت نومیدی ما
وه که مردیم و نبردیم به وصل تو رهی
چو ربودی دل و دینم عوضی کن بوصال
[...]
دیدهام مست و سرانداز و غزلخوان برهی
شاه مشرب پسری ترک وشی کج کلهی
نخل آتش ثمری سرو مرصع کمری
عالمافروز سهیلی علم افراز مهی
قدر بَهاینده جان چشم فریبندهٔ دل
[...]
عید قربان بود ای لعبت شوخ سپهی
راست خیز از پی احرام و بنه کج کلهی
وز صفا هر وله آموز بدان سرو سهی
رخ فرو سا بحجر تابری از وی سیهی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.