ای آفتاب کشور و ای ماه خرگهی
آخر نظر فکن به عنایت سوی رهی
سرگشته ذرهوار منم در هوای تو
تا کی چو خاک راه مرا در هوا دهی
مجروح گشت جان جهانی به تیغ هجر
وقتست کز وصال خودش مرهمی نهی
بیمار هجر را رمقی ماند از حیات
از دولت وصال تو رو گر برو نهی
دارد فراغت از من و از حال من نگار
ای دل مرا به باد بدادی ز ابلهی
ما کمترین بندهٔ درگاه تو شدیم
بنواز بنده را که فزاید تو را مهی
ما جان فدای عشق تو کردیم در جهان
از دام ما چو آهوی وحشی چرا رهی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل معشوقِ خورشیدروی را از سر بندگی خطاب میکند و از سرگردانی و زخم هجران مینالد. او وصال را تنها درمان جانِ بیمار خود میداند و دلِ خود را برای این دلدادگیِ نسنجیده سرزنش میکند. در پایان با یادآوری جانفشانی خود میپرسد که چرا معشوق چون آهوی وحشی از او میگریزد. واژهٔ «جهان» در بیت سوم و پایانی میتواند اشاره به نام خود شاعر نیز باشد.
هوش مصنوعی: ای که چون خورشیدِ این سرزمین و ماهِ درون خیمهای، سرانجام از سر لطف نگاهی به این بندهٔ خود بینداز.
هوش مصنوعی: من مانند ذره در هوای عشق تو سرگردانم؛ تا کی مرا چون خاک راه بر باد میدهی و پریشان و تباه میکنی؟
هوش مصنوعی: جانِ جهان (و نیز جانِ من، جهان) با شمشیر جدایی زخمی شده است؛ اکنون وقت آن است که با وصال خود بر این زخم مرهم بگذاری.
هوش مصنوعی: اگر از بخت وصال خود روی به سوی بیمارِ هجران کنی، هنوز اندک جانی در او باقی مانده است و زنده میشود.
هوش مصنوعی: معشوق از من و حال من آسوده و بیاعتناست؛ ای دل، تو از نادانی مرا بر باد دادی و به این روز انداختی.
هوش مصنوعی: ما کمترین بندهٔ درگاه تو شدهایم؛ این بنده را نوازش کن که این کار بر بزرگی و سروری تو میافزاید.
هوش مصنوعی: ما در این جهان جان خود را فدای عشق تو کردیم؛ پس چرا مانند آهوی رمیده از دام ما میگریزی؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای گشته یادگار ز کردار تو شهی
دیدار تو مبارک و گفتار تو بهی
از هر بهی بهی تو و بر هر سری سری
از هر مهی مهی تو و بر هر شهی شهی
یا دادنست و یا ستدن کار تو مدام
[...]
ای انوری تویی که به فضل و هنر سزند
احرار روزگار و افاضل ترا رهی
بودند در قدیم امیران و شاعران
واکنون شدت مسلم بر شاعران شهی
هستت خبر که هستم دور از تو ناتوان
[...]
ای سیرگشته از ما ما سخت مشتهی
وی پاکشیده از ره کو شرط همرهی
مغز جهان توی تو و باقی همه حشیش
کی یابد آدمی ز حشیشات فربهی
هر شهر کو خراب شد و زیر او زبر
[...]
ای پیک پی خجسته نسیم سحرگهی
لطفی کن از برای دل خسته رهی
بگذر بدانجناب که از لطف صاحبش
یا بی نشان خلد چو در وی قدم نهی
یعنی جناب حضرت شاهی که می نهد
[...]
ای پیک عاشقان اگر از حالم آگهی
روشن بگو حکایت آن ماه خرگهی
بگذر ز بوستان نعیم و ریاض خلد
ما را ز دوستان قدیم آور آگهی
وقت سحر که باد صبا بوی جان دهد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.