سر تا قدم به آب حیاتت سرشتهاند
دلها مثال نقش تو بر جان نبشتهاند
گر زاهدان صومعه بینند صورتت
عاشق شوند بر تو وگر خود فرشتهاند
رویی چنین به حسن و لطافت ندیدهام
زین نوع گل دگر به جهان در نکشتهاند
چون آمدی به منزل دنیا که از بهشت
خوبان نازنین را بیرون نهشتهاند
مست شبانه بود همام از شراب عشق
آن صبحها که طینت آدم سرشتهاند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه در ستایش زیبایی معشوق است که او را سرشته از آب حیات و چنان زیبا میداند که حتی زاهدان فرشتهخو هم عاشقش میشوند. شاعر چهرهٔ او را بیمانند میخواند و میپرسد چنین زیبارویی چگونه از بهشت به دنیا آمده است. در پایان، همام عشق خود را ازلی میداند و میگوید از روز سرشتن آدم مست شراب عشق بوده است.
هوش مصنوعی: تو را از سر تا پا با آب حیات آمیخته و ساختهاند و دلها نقش و صورت تو را بر جان خود نوشته و نگاشتهاند.
هوش مصنوعی: اگر زاهدان گوشهنشین صومعه چهرهٔ تو را ببینند، عاشق تو میشوند، حتی اگر در پاکی و پارسایی مانند فرشته باشند.
هوش مصنوعی: چهرهای به این زیبایی و لطافت هرگز ندیدهام؛ گلی از این نوع دیگر در جهان نکاشتهاند.
هوش مصنوعی: شاعر با شگفتی میپرسد: چگونه به منزل دنیا آمدی، در حالی که زیبارویان نازپرورده را از بهشت بیرون نمیگذارند؟ یعنی تو از بهشت آمدهای و جای تو آنجاست.
هوش مصنوعی: همام از همان صبحهای ازل که سرشت آدم را میساختند، از شراب عشق مست بوده است؛ یعنی عشق در سرشت او از آغاز آفرینش نهاده شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آنی که از کرشمه و نازت سرشتهاند
نقشی چو تو ز کلک قضا کم نوشتهاند
جان سودهاند ریخته در چشمه حیات
تا زان خمیر مایه لعلت سرشتهاند
عنابهای ترک ازان میچکد نبات
[...]
خاک تو را ز آب لطافت سرشتهاند
در وی به غیر تخم سعادت نکشتهاند
جانهای عاشقان تو ز آنروی چون پری
دیوانه میشوند اگر خود فرشتهاند
بر صفحهٔ عذار تو خطی به دود دل
[...]
روز ازل که طینت آدم سرشته اند
بر صفحه دلم غم او را نوشته اند
عاشق شدی، هرآینه باید جفا کشید
بر می دهد بلی به زمین هر چه کشته اند
ای زاهدان چو منع من از عشق می کنید
[...]
ز آب حیات مشک خطا را سرشتهاند
گرد لب تو آیت رحمت نوشتهاند
من که و کاخ عیش، که خشت وجود من
از خاک رنج و چشمه محنت سرشتهاند
هرگز به آب و رنگ تو نشکفته غنچهای
[...]
خوبان که فرق تاقدم از جان سرشته اند
مردم کشند اگرچه بصورت فرشته اند
در کوی گلرخان پی خواری کشان عشق
یک گل زمین نماند که خاری نکشته اند
زخم بتی است هر سر مویم که بر تن است
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.