در آرزوی تو گشتم به هر دیار بسی
مرا ز روی تو هرگز نشان نداد کسی
وجود خاکی ما را به کوی دوست چه کار
که نیست لایق باغ بهشت خار و خسی
همیروم ز پی کاروان فقر مگر
به گوش ما رسد از دور ناله جرسی
به آتشی که در این شب ز دور میبینم
کجا رسم که به موسی نمیرسد قبسی
ندید منزل سیمرغ چشم شهبازان
خیال بین که تمنا همیکند مگسی
به باد رفت سر سرکشان در این سودا
هنوز در سر ما هست از این طلب هوسی
مگر که باد نسیمی بیارد از گلزار
که هست بلبل مسکین اسیر در قفسی
به جانم از نفس صبح میرسد بویت
زعمر خویشتنم هست حاصل آن نفسی
در اشتیاق تو خواهد همام جان دادن
که عاشقانت از این درد مردهاند بسی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عارفانه شرح جستوجوی بیحاصل عاشق در پی معشوقی است که هیچکس از او نشانی ندارد. شاعر خود را خار و خس و مگسی ناچیز در برابر درگاه دوست و جایگاه سیمرغ میبیند و یادآوری میکند که حتی موسی و شاهبازان نیز به مقصود نرسیدند. با این همه، هوس این طلب را رها نمیکند و به بوی معشوق در نسیم صبح دل خوش است. در پایان همام آماده است مانند عاشقان پیشین در اشتیاق معشوق جان بدهد.
هوش مصنوعی: در آرزوی دیدن تو بسیار به هر سرزمینی سفر کردم، اما هیچکس هرگز نشانی از چهرهٔ تو به من نداد.
هوش مصنوعی: وجود خاکی و ناچیز ما را با کوی دوست چه نسبتی است؟ همانگونه که خار و خاشاک شایستهٔ باغ بهشت نیست، ما نیز شایستهٔ درگاه او نیستیم.
هوش مصنوعی: به دنبال کاروان اهل فقر و درویشی میروم، به امید آنکه دستکم بانگ زنگ آن کاروان از دور به گوشم برسد.
هوش مصنوعی: به آتشی که در این شب از دور میبینم چگونه میتوانم برسم، در حالی که حتی موسی نیز نتوانست پارهای از آن آتش برگیرد؟ اشاره است به آتشی که موسی در وادی دید و به سوی آن رفت.
هوش مصنوعی: چشم شاهبازان بلندپرواز هرگز جایگاه سیمرغ را ندید؛ ببین که مگسی ناچیز چه خیال باطلی دارد و آرزوی رسیدن به آن را میکند. مقصود از مگس، خود شاعر است.
هوش مصنوعی: در این سودای عشق، سر گردنکشان و بزرگان بر باد رفت، اما هنوز در سر ما شوق این جستوجو باقی است.
هوش مصنوعی: امید است که باد نسیمی از گلزار بیاورد، زیرا بلبل بیچاره در قفس گرفتار است و راهی به گلستان ندارد. بلبل اسیر، خود شاعر است که از معشوق دور مانده.
هوش مصنوعی: بوی تو با نسیم صبحگاهی به جانم میرسد، و از همهٔ عمرم تنها همان دم برایم حاصل و ارزش دارد.
هوش مصنوعی: همام در شوق تو جان خواهد داد، چنانکه بسیاری از عاشقانت پیش از این از همین درد جان سپردهاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
اگر ز گردش جافی فلک همیترسی
چنین به سان ستوران چرا همیخفسی؟
وگر حذر نکند سود با سفاهت او
چنین ز نیک و بد او چرا همیترسی؟
چرا که باز نداری چو مردمان به هوش
[...]
مباش ممتحن زاد و بوم خود زخسی
اسیر خاک عطلت مشو ز کم هوسی
که در زمین غریبی و در سرای کسان
پدید گردد بر مرد ناکسی و کسی
که بیرفیق و حریفی نمانی از عالم
[...]
یا ساقی الراح خذ و امرلاء به طاسی
فلست املک صبر نوبةالکاس
و تابعالطاس مملوا بلا مهل
فان صحوت فهذا نوبة الیاس
و دوام السکر من کأس البقا مددا
[...]
همیزنم نفس سرد بر امید کسی
که یاد ناورد از من به سالها نفسی
به چشم رحم به رویم نظر همینکند
به دست جور و جفا گوشمال داده بسی
دلم ببرد و به جان زینهار میندهد
[...]
اگر چه سوختهام در بلای عشق بسی
به عمر خود دل ازین سان ندادهام به کسی
چه جان بکندم تا گوهری به دست آرم
که خاطرم متعلّق نمیشود به خسی
نهان ز خلق نیارم به هیچ کوی گذشت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.