|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
یا ساقی الراح خذ و امرلاء به طاسی
فلست املک صبر نوبةالکاس
و تابع‌الطاس مملوا بلا مهل
فان صحوت فهذا نوبة الیاس
و دوام السکر من کأس البقا مددا
فحالة الصحو یأتی الف وسواس
بالله رأسک حرک هکذا طربا
حتی تقع قهوة حمرآء فی رأسی
بالروح تسقی وراء الغیب قهوتنا
یظل تدرک سقیاها بایناس
اذا سقاک بکأس الخلد فی نفس
تری حیاتک تبقی لا بانفاس
و تستلذ باقمار البقا طربا
و قهوة الخد تصبح ساقیا حاسی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر به وصف حالاتی می‌پردازد که بر اثر نوشیدن شراب به وجود می‌آید. او از ساقی می‌خواهد که نالهٔ زندگی را به او بدهد و در لحظات مستی و شوق، او را در دریای شیفتگی غرق کند. همچنین، شاعر به حالتی از باطنی و روحانی اشاره می‌کند که در آن سکر و هوش‌مندی را در کنار هم می‌بیند، و از لذت جاودانگی و طرب در این حالت سخن می‌گوید. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که با نوشیدن از این کاسهٔ ابدیت، زندگی او به نوعی ماندگار خواهد شد.
هوش مصنوعی: ای ساقی، باده را به من بده و آن را در جام بریز، زیرا من توانایی حبس نفس و تحمل از دست دادن لذت نوشیدن را ندارم.
هوش مصنوعی: گلابی را پر کن و بدون وقفه بنوش، زیرا اگر هوشیار شوی، این زمان، زمان ناامیدی است.
هوش مصنوعی: پایداری سرمستی ناشی از جام بقا، همچنان ادامه دارد؛ زیرا حالت هوشیاری در نهایت به هزار وسوسه و فکر فرامی‌خواند.
هوش مصنوعی: به خدا قسم، سرت را اینگونه به شور و شادی تکان بده تا اینکه قهوه‌ای سرخ در ذهنم بریزد.
هوش مصنوعی: ما با روح خود از پس پردهٔ غیب، قهوه‌ای می‌نوشیم که قوت آن را به‌عنوان حیات و زندگی درک می‌کنیم.
هوش مصنوعی: اگر تو را با جام بقایی سیراب کند، در خود زندگی‌ات را می‌بینی که بی‌آنکه به نفس کشیدن نیاز داشته باشد، باقی می‌ماند.
هوش مصنوعی: تو از شراب جاودانی لذت می‌بری و در شادی غمگینی، و قهوه‌ی چهره‌ات همچون ساقی مستی می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
اگر ز گردش جافی فلک همی‌ترسی
چنین به سان ستوران چرا همی‌خفسی؟
وگر حذر نکند سود با سفاهت او
چنین ز نیک و بد او چرا همی‌ترسی؟
چرا که باز نداری چو مردمان به هوش
[...]
مباش ممتحن زاد و بوم خود زخسی
اسیر خاک عطلت مشو ز کم هوسی
که در زمین غریبی و در سرای کسان
پدید گردد بر مرد ناکسی و کسی
که بیرفیق و حریفی نمانی از عالم
[...]
همی‌زنم نفس سرد بر امید کسی
که یاد ناورد از من به سال‌ها نفسی
به چشم رحم به رویم نظر همی‌نکند
به دست جور و جفا گوشمال داده بسی
دلم ببرد و به جان زینهار می‌ندهد
[...]
در آرزوی تو گشتم به هر دیار بسی
مرا ز روی تو هرگز نشان نداد کسی
وجود خاکی ما را به کوی دوست چه کار
که نیست لایق باغ بهشت خار و خسی
همی‌روم ز پی کاروان فقر مگر
[...]
اگر چه سوخته‌ام در بلای عشق بسی
به عمر خود دل ازین سان نداده‌ام به کسی
چه جان بکندم تا گوهری به دست آرم
که خاطرم متعلّق نمی‌شود به خسی
نهان ز خلق نیارم به هیچ کوی گذشت
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.