مهدی ضیایی در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۸:۱۱ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴:

در دو بیت آخر این غزل، سعدی با تشبیهی بدیع صورت شعر خود را به روبندی تزیین شده ومعنا ومفهوم آن را عروسی زیبا و دل ربا دانسته که درزیر نقاب لفظ پنهان است.واو از خواننده میخواهد تافقط در صورت زیبای شعر او مفتون نشده وبا کنار زدن آن نقاب از معشوق دل ربا وزیبای خود(معنا ومفهوم) برخوردار گردد

مهدی ضیایی در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۷:۰۱ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴:

یک بیت قبل از بیت آخر به نظر می رسد عبارت به جای عبادت صحیح باشد

حسین در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۶:۴۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۷:

امدن ماه نو خبر از گذشت عمر است یعنی روزی دیگر از عمر گذشت ماه نو مانند داسی است که عمر را درو میکندولی آدمها غافل از کشته خود هستند

حسین در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۶:۴۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۷:

ماه نو همان هلال ماه نو است که شبیه داس است

فرهاد در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۴:۴۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۰ - بیان آنک کشتن و زهر دادن مرد زرگر به اشارت الهی بود نه به هوای نفس و تأمّل فاسد:

امین کیخای گرامی، در حاشیه شماره 13 فرموده اید مولانه در اینجا "شالوده های گذر از خرد" را بیان کرده. با توجه به اینکه مولوی در باره کشتن بی دلیل زرگر تنها به این نکته اشاره میکند که الهام الهی بوده است، این "گذر از خرد" نیست، این ایمان است. همانگونه که ابراهیم در خواب دید خدا به او میگوید فرزندت را قربانی کن و او هم بر اثر ایمانی که دارد اقدام میکند. این ایمان است. تعجب میکنم چرا شما میگویید "گذر از خرد"، انگار که ایمان مرحله بعد از خردمندی است، در صورتی که چنین نیست. مگر اینکه منظور شما از "گذر" گذشتن و رها کردن باشد. که البته کسی که خرد را رها کند، کار خردمندانه ای انجام نداده است. توضیح بیشتر شما در این باره کمک میکند.
مثال از شیر گرفتن بچه ها را هم خود مولوی شبیهش را آورده: بچه میلرزد از آن نیش حجام ... اینگونه مثالها ممکن است برای اهل ایمان قابل قیاس باشد، اما برای خدا ناباوران یا آنها که به زندگی پس از مرگ باور ندارند، "قیاس مع الفارق" است. گرفتن جان از انسان، با گرفتن شیر از بچه قابل قیاس تیست. میبینید ایراد در کجاست؟
به همین دلیل اینگونه نوشته های مولوی و یا هر کس دیگر که مبتنی بر پذیرش خداوند و اراده او باشد تنها برای اهل ایمان مناسبند و برای همه کس پذیرفتنی نیستند.
به گمانم این را نیچه گفته است: اگر به دنبال آرامش قلبی هستنید، ایمان بیاورید. اما اگر میخواهید از جمله دلدادگان حقیقت باشید، پس بجویید و بپرسید.

امیدی در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۱۰ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۱۶ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱۹:

یعنی که خموش بیع کن ارزان است.

مهدی در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۱۰ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۲۱:۱۳ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۶ - ساز صبا:

یک شاهکار بسیار زیبا
ممنون

مهدی در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۱۰ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۲۰:۱۳ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۹ - حالا چرا:

وقتی این شعر رو میخونم فکر میکنم خودم سرودمش و من.شهریارم

سارای در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۱۰ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۵۵ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۲ - عاشق شدن پادشاه بر کنیزک رنجور و تدبیر کردن در صحت او:

سخن اینجاست که چون طبیبان به توان خود غره گشتند وازپیشنهادشاه ازخود بی خودشدند دردرمان از خدا استعانت نگرفتندوخداوند هم به عجز وناتوانیشان دچارکردچنان که سرکه انگبین که خود صفراوحرارت راپایین می آورد خود عامل تب شد وحتی آب هم به کمک آتش شتاقت

محمد یحیی طنین در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۱۰ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۵۲ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب هشتم در آداب صحبت » حکمت شمارهٔ ۲۵:

چیزی را که به خود نمی پسندی به دیگران نیز مه پسند. به نظر من کسی دیگری را بوم ساختن و خود را بلبل ساختن درست نیست

سید حسن مبارز در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۱۰ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۳۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۲:

در خوانش بیت دوم؛ کلمه ی « خدا » را عده ای همچون حسین آهی اینگونه می خوانند: کاروانی که بود بدرقه اش حفظ «خدای». از نظر وزنی هر دو صورت صحیح است. در نسخه غنی و قزوینی «خدا» ضبط شده است.

سید حسن مبارز در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۱۰ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۳۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۲:

در خوانش بیت دوم کلمه ی « خدا » را عده ای همچون حسین آهی اینگونه می خوانند: کاورانی که بود بدرقه اش حفظ «خدای». از نظر وزنی هر دو صورت صحیح است. در نسخه غنی و قزوینی «خدا» ضبط شده است.

امیر در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۱۰ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۱۱ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۱۲:

متن کامل این غزل در غزل شماره 1012 آمده پیشنهاد میشود حتما آنرا ملاحظه فرمایید
ضمنا احتمالا در مصرع دوم بیت اول "با دهان تشنه مردن بر لب دریا خوش است" درست تر باشد

عیسی پاشاپور در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۱۰ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۰۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۵:

سعدی، این پیغامبر بزرگ فارسی را بجهت سحر کلامش، سهل و ممتنع بودن شعر و ایجاز سروده هایش دوست دارم. این غزل را با آواز استاد شجریان به ذهن سپرده ام.

سلحشور در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۱۰ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۰:۳۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۹:

با سلام
در مصرع دوم بیت 4 نگردد هیچکس با دوست دشمن کلمه با نوشته نشده است

بابک خرم دین در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۹ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۵۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۴:

منظور خواجه آیین مهر پارسیان است.
گوش نامحرم نباشد جای پیغام سروش

اشکان در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۹ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۴۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۳۹:

سلام چرا مدیران محترم سایت به وسیله این حاشیه ها متن را اصلاح نمی کنند؟ مثلا در مورد (هین دفع اژدها کن)

آرین در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۹ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۵۴ دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » درد زندگی [۲۵-۱۶] » رباعی ۲۲:

وزن این شعر مفعول مفاعلن مفاعیلن فع (هزج مثمن اخرب مقبوض ابتر است)

آرین در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۹ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۵۴ دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » درد زندگی [۲۵-۱۶] » رباعی ۲۲:

وزن این شعر مفعول مفاعلن مفاعیلن فع (هزج مثمن اخرب مقبوض ابتر است

غلامعلی حامدبرقی در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۹ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۳۴ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۸۳:

با عرض سلام و احترام : با نفس پلید "و"جامه ی پاک چه سود؟