علی پور محمدی در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۱۹ دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۹:
در کشکول شیخ بهایی اینطور این امده است کردیم دلی راکه نبد مصباحش درگوشه عزلت از پی اصلاحش وز خرمن الخلق به ان خانه زدیم قفلی که نساخت قفلگر مفتاحش
عبی در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۱۷:۰۸ دربارهٔ عطار » تذکرة الأولیاء » بخش ۱ - ذکر ابن محمد امام صادق(ع):
اینکه عطار بعنوان یک نویسنده سنی مذهب اولین ذکر کتابش را به امام صادق اختصاص داده خود ادله ای برای محبت اهل سنت با خاندان حضرت رسول می باشد
سیاوش بابکان در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۵۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۷:
شکر خایی عشوهی شیرین توضیح واضحات است و از خواجه که سخن سنج تر از مایان بوده است بسیار بعید است.
علیرضا در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۳۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۰:
ُسلام - من با نظر ساناز موافقم . به نظرم بشیر به معنای جوان به مفهوم بیت نزدیکتره . در مصرع بعد هم از کلمه پیر (در مقابل جوان) استفاده شده است.
ضمنا" درود به پدر آواز ایران استاد بزرگ شجریان و پسر بزرگواش که الحق این غزل رو جاودانه اجرا کردند .
r-m در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۱۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۱۸:
این شعر با درون انسان بازی میکند
انجایی که میگوید
اگر جز تو سری دارم سزاوار سر دارم
وگر جز دامنت گیرم بریده باد دستم
بشستم دست از گفتن طهارت کردم از منطق
حوادث چون پیاپی شد وضوی توبه بشکستم
نجمی در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۱۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۴۷:
... مه که باشد با مه ما کز جمال طالعش ...
ابراهیم در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۴۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۶۴ - خدو انداختن خصم در روی امیر المؤمنین علی کرم الله وجهه و انداختن امیرالمؤمنین علی شمشیر از دست:
در بیت 12 یک اشتباه املایی دارد "در مروت خود کی داند کیستی" را باید به جای کی نوشت در مروت خود که داند کیستی"
نوشا در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۴۰ دربارهٔ وحشی بافقی » فرهاد و شیرین » بخش ۲ - در ستایش پروردگار:
به نظر میرسه بیت پنجم اینطوری درست تره:
یکی را ساخت شیرین کار و طناز
که شیرینی تو شیرین ناز کن ناز
حمید گیوه چی در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۱۰:۵۹ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۵۳ - بیان آنک حصول علم و مال و جاه بدگوهران را فضیحت اوست و چون شمشیریست کی افتادست به دست راهزن:
سلام، قضایای دولت اسلامی ( داعش ) را بیادم می آورد
احسان در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۰۸:۳۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۷۱:
در مصرع دوم بیت نهم شاهانه می "گدازی" صحیح تر به نظر می رسد
شباهنگ در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۰۱:۰۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۷:
خراسان مرز آبی نداشته و مکران بخشی از خراسان نبوده. شاعر شدت و حدت آب دیده را به سیلابی تشبیه کرده که قاصد به آن می تواند راه خشکی پارس تا خراسان را بجای اسب با کشتی طی کند
فریبرز در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۲۸ دربارهٔ رهی معیری » غزلها - جلد اول » آتش خاموش:
با درود
در بیت آخر، لطفا "باقبال" را به صورت "به اقبال" تایپ کنید. دیگران هم پیشنهاد کرده اند.
مرتضی در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۰۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۶:
اگر حافظ عزیز در این مصراع از مثلاً "می سه ساله و محبوب پانزده ساله" صحبت کرده بود، به خدا سوگند که باز هم کسانی پیدا می شدند که سه و پانزده را به شکلی به قرآن و دین و امامان بچسبانند! یعنی سخن به این واضحی نیاز به چنین تفسیرهای عجیب و غریبی دارد؟ دوستانی که همه چیز را به خدا و دین ربط می دهند، بهتر است کمی در پیش فرضشان تغییر ایجاد کنند.
س.صبح.م در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۵۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۰:
در مورد بیت زیر به نظر بنده باید اشتباهی در نسخه چاپی رخ داده باشد.چراکه تکرار دوباره قافیه "پروایی " عجیب به نظر می رسد...
شرح این قصه مگر شمع برآرد به زبان
ور نه پروانه ندارد به سخن پروایی
سخن غیر مگو با من معشوقه پرست
کز وی و جام میم نیست بوس پروایی
که به نظر بنده از لحاظ معنایی بهترین تعبیر به جایی کلمه "پروایی" در بیت دوم باید کلمه "ماوایی " باشد.
یعنی... که به جز از معشوقه و می جایی دیگر آغوش انس و محل آرامشی ندارم-.
امین کیخا در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۴۸ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۴:
سود را هود هم می توان دانست زیرا بیهوده یعنی بی سود .
مسعود کربلایی در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۲۰:۰۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۳:
عراق نام یکی از گوشه های موسیقی دستگاهی ایرانی اسا دوستان.
آرمان در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۴۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۹۵:
سلام.میشه یکی لطف کنه معنی ظاهری این شعر رو توضیح بده؟
داکتر ق. مصلح بدخشانی در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۱۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۷:
با درود بر سخن سنجان گرامی!
بیت با واژه ی "شیرین"، هیچ گونه عیبی ندارد، نه مشکل عروضی و نه هم نقص معنایی، در حالیکه در نسخه های معتبر هم با واژه ی "شیرین" آمده است و در اشعار شعرای دیگر نیز به همین ترکیب آمده است، نمونه ای از سوزنی:
ای شاهد شیرین شکرخا که تویی
وی خوگر جور و کین و یغما که تویی .
محمد در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۱۳ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۰۵:
در بیت پنج مصرع دوم کنایه از مرده است.در واقع شاعر آرزوی مرگ می کند.چون در دهان و گوش مرده پنبه می گذارند.
کاوه در ۱۱ سال و ۹ ماه قبل، یکشنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۳۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۵۵: