جواد در ۱۱ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۸ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۳۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۲:
یکی از بهترین غزلهایی است که درباره تقابل عقل و عشق شنیده و خواندهام.
عباس فتحی در ۱۱ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۸ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۲۲ دربارهٔ هجویری » کشف المحجوب » بابٌ فی ذکر أئمَّتِهِم من اهل البیت » بخش ۳ - ۲ ابوعبداللّه الحسین بن علی بن ابی طالب، رضی اللّه عنهما:
درجریان سفر معاویه به مدینه هدایای زیادی به امام پیشکش شد ولی امام نپذیرفت ازطرفی معاویه بخشنامه داده بود سهم بیت المال ومواجب طرفداران ال علی قط ع شود شهادت امام حسن سب لعن علی عدم استخدام محبان علی همه زیر سر معاویه بود نه حقی ظاهر بود جزاسلام وارونه ونفاق نه ساحت واندیشه امام موافق اعمال معاویه بودچه برسد صره ای بپذیرد بااندک سواد تاریخی می شود پی به این حکایت بی اساس که دوران معاویه توسط جاعلان حرفه ای مزدور درست میشد برد جناب هجویری هم بدون تامل و ناخواسته طرفداری بدکرده است کدام امامی درجهان سراغ داریم همه چیزش را بخاطر خدافناکند
حسین ملیحی شجاع در ۱۱ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۸ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۰۸:۵۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۵ - ملاقات پادشاه با آن ولی که در خوابش نمودند:
اگر در قسمتهای گذشته داستان را دنبال کنید به راحتی در می یابید که مرتضی و مجتبی منظور طبیب بوده نه شصخ دیگر داستان به ایجا رسیده بود که طبیبان از معالجه کنیز ناتوان شده شاه فردی را در خواب میبیند که او از عهده علاج کنیز بر میاید پس از مدتی ان طبی حاذق را مییابد به همان شکل و هیاتی که در خواب دیده بود اکنون در حال وصف اوست در دو بیت عربی یعنی :مرحبا یا مجتبی یا مرتضی
ان تغب جاء القضا ضاق الفضا
انت مولیالقوم من لا یشتهی
قد ردی کلا لئن لم ینته
در حال گفتگو با اوست میگوید ان تغب یعنی اگر تو دور شوی ویا هلاک شوی جا اقضا یعنی قضا و بلا اسمانی میاید ضاقافضا یعنی فضا و هستی دچار ضاق و تنگی میشودمیشود انت مولیالقوم یعنی تو امیر قوم و قبیله هستی و عبارت " قد ردی کلا لئن لم ینته " ایه قرانی ایست ایه 15 سوره علق
سعید در ۱۱ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۸ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۰۵:۱۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۱۰:
این غزل زیبا در مورد امام زمان میباشد.
غلامرضا راوند در ۱۱ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۸ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۰۷ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۳۲:
وزن مصرع دوم بیت اول درست نیست.
هرکجا بخت خوش افتاد همانجاست بهشت
سید احمد مجاب در ۱۱ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۸ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۰۱:۴۶ دربارهٔ شاه نعمتالله ولی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۸۵:
خوش باشد اگر عمر عزیزت به سر آری
در بندگی سید و اخلاق حمیده
حافظ۲ در ۱۱ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۸ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۰۱:۳۲ دربارهٔ خیام » ترانههای خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » از ازل نوشته [۳۴-۲۶] » رباعی ۳۳:
در قدیم مردم تصور می کردند که سرنوشتشان را فلک (آسمان )تعیین می کند.که در اینجا حکیم به آنها یادآوری می کند که آسمان اسرنوشت خودش را در دست ندارد چه بزسد به سرنوشت ما
حافظ۲ در ۱۱ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۸ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۰۱:۲۶ دربارهٔ خیام » ترانههای خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » از ازل نوشته [۳۴-۲۶] » رباعی ۳۴:
در اینجا حکیم به ما تذکر می دهند که مشکلاتی که بر سر راهمان در زندگی قرار دارند ،نباید به گردن چرخ گردون گذاشت.باید انسان خودش مشکلات را حل کند و باید به عقل خودش رجوع کند و بهترین راه حل رابیابد.
سیاوش در ۱۱ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۸ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۳۷ دربارهٔ فرخی سیستانی » دیوان اشعار » قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید » شمارهٔ ۲۰ - همو راست:
بیت چهارم مصرع دوم
بنشستی و ببری خوش با چنان ستمگر
ببری درست نیست و ببردی درست است
تصحیح دبیر سیاقی
سیاوش در ۱۱ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۸ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۱۴ دربارهٔ فرخی سیستانی » دیوان اشعار » ترجیعات » شمارهٔ ۳ - در مدح ابوالحسن علی بن فضل بن احمد معروف به حجاج:
نمی دونم این اشتباه تایپی هست یا به مایکروسافت ورد به اشتباه تراز (؟) کرده
بعضی وقتها بین یک لعت فاصله ( اسپیس) اشتباه گذاشته شده که مخصوصن اگه خواننده با اون شعر و اون لغت خاص نا آشنا باشه باعث اشتباه می شه
مثلن در بیت سوم مصرع دومی
گلبن زرد آستین کر ته پر دینار کرد
که در لغت " کرته" به معنی پیرهن فاصله افتاده که می تونه گیج کننده باشه . در چند جای دیگر هم این غلط را دیده ام . اگر به نطر گردانندگان سایت احتیاج به ذکر بقیه این فاصله ها هست لطفا بفرماید
سیاوش در ۱۱ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۷ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۴۷ دربارهٔ فرخی سیستانی » دیوان اشعار » ترجیعات » شمارهٔ ۲ - در مدح امیرابو محمد بن محمود غزنوی:
با عنایت به ردیف کل اببات و دیوان به تصحیح دبیر سیاقی
سیاوش در ۱۱ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۷ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۴۶ دربارهٔ فرخی سیستانی » دیوان اشعار » ترجیعات » شمارهٔ ۲ - در مدح امیرابو محمد بن محمود غزنوی:
بیت سوم مصرع دوم
کنون ما را ز باد بامدادی بوی یار آمد
آمد اشتباه تایپیست و " آید" درست است
ناشناس در ۱۱ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۷ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۵۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۲:
بعد از آهنگ دراز (و) دارد
.M.FAHIM در ۱۱ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۷ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۱۹:۱۲ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۱۷:
ممنون صفحه گنجور هستیم که گنج بزرگ را در خدمت عزیزان قرار داده است
در این غزل مصراع پس و پیش شده است از یک بیت مصراع آن به بیت دیگر تایپ شده است که صحیح آن چنین است
باز درس خاشاکم سطر شعلهخوانیهاست
صفحه میزنم آتش عذر پرفشانیهاست
کیست ضبط خودداری تاکشد عنان من
خون بسمل شوقم ساز من روانیهاست
به همین قسم تا آخیر
تانیا در ۱۱ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۷ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۵۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۵:
هیچ اهل حالی مثل حافظ اینطور شاعرانه و هوس انگیز یه " اکس پارتی" کلاسیک و حتا یجورایی مدرن رو توصیف نکرده اونم در حالی که محتسب و شحنه(آمرین به معروف و گشت ارشاد) هر آن ممکنه بوده سر برسن : از آن افیون که ساقی در می افکند .....
حریفان را نه سر ماند و نه دستار!
مانا در ۱۱ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۷ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۲۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۲:
در جواب اقای محمد. به نظر من در بیت اول همان (پایت) است نه" کویت " با توجه به "هوایت "که در مصرع اول گفته شده "پایت " مناسب است.
در بیت آ خر که نظر دادند به جای روز بعد روز وصال است. و آقای دکتر گفتند بی معنی میشود خواستم عرض کنم： از نظر من هر دو واژه میتواند باشد و معنا داشته باشد... شاید منظور شاعر این بوده که از وقتی گفته بودی روز بعد روز دیدار است بر من روزها و شب ها گذشت...
کیدخت کیانپور در ۱۱ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۷ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۰۶ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » تکبیتهای برگزیده » تکبیت شمارهٔ ۳۸۰:
من در فهم این ذو بیتی اشکال دارم. کفاره به معنی جریمه است. پس اگر برای بذد مستی فاره باید داد. و کفاره اش قاعدتا باید مستانه میانه رندان باشد مستی ینعی عقل قذرت تصمیم درست گرفتن نداشته باش. وقتی مستی چگونه هشیار میان مستان می توان نشست؟
روفیا در ۱۱ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۷ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۴۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۴:
بیت :
به جان دوست که غم پرده بر شما ندرد
گر اعتماد بر الطاف کارساز کنید
حیرت انگیزه .
از اعتمادی میگه که در بحرانی ترین لحظات زندگی به کمکمون می یاد .
اصلا اگر خدا قابل اعتماد نباشه چه مشکلی از ما حل میشه ؟
اگه عدالت گاهی وقتا اجرا بشه و گاهی وقتا نشه ,
اگه بار کج گاهی به منزل نرسه و گاهی برسه ـ
اگه خدا گاهی با حق باشه و گاهی نباشه ـ
ما رو چی میتونیم حساب و برنامه ریزی کنیم .
مثل اینه که دو دو تا گاهی چهارتا بشه و گاهی پنج تا ـ
دیگه نه علمی قابل دستیابیه نه عدلی ـ
دنیای ترسناکی میشه ـ
فقط در اینصورت که ما اعتماد به یک حقیقت خطا ناپذیر بکنیم روی خوشی و شادی رو میبینیم .
محمد هادی مرادی در ۱۱ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۷ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۳۴ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب هشتم در آداب صحبت » حکمت شمارهٔ ۹:
این مضمون در دو بیت عربی چنین بیان شده :
أنت من الصمت آمن الزللِ ومن کثیر الکلام فی وجــل
لا تقل القول ثمّ تتبعـــــــه یا لیت ماکنت قلت لم أقل
عباس فتحی در ۱۱ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۸ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۴۳ دربارهٔ هجویری » کشف المحجوب » بابٌ فی ذکر أئمَّتِهِم من اهل البیت » بخش ۳ - ۲ ابوعبداللّه الحسین بن علی بن ابی طالب، رضی اللّه عنهما: