تماشاگه راز در ‫۱۱ سال قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۰۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۳۰:

محسن چاوشی خوب خوانده بخشی از این غزل را.
به نظر من هر کس به طریقی نسل جوان را با این گنجینه آشنا کند کار بزرگی می کند.
به خصوص که مولانا هم این غزلها را در وجد و سرور عرفانی با همراهی ساز و هنگام سماع می سروده.
داستان موسی و شبان مثنوی را بخوانیم و بفهمیم ان شاالله - مولانا می خواهد همه وارد این گلستان شوند و هر کس هر جور می خواهد ازین گلستان گلی بچیند - شما را به خدا فصل نکنید وصل کنید.
وحی آمد سوی موسی از خدا
بندهٔ ما را ز ما کردی جدا
تو برای وصل کردن آمدی
یا برای فصل کردن آمدی
تا توانی پا منه اندر فراق
ابغض الاشیاء عندی الطلاق
هر کسی را سیرتی بنهاده‌ام
هر کسی را اصطلاحی داده‌ام
در حق او مدح و در حق تو ذم
در حق او شهد و در حق تو سم
ما بری از پاک و ناپاکی همه
از گرانجانی و چالاکی همه
من نکردم امر تا سودی کنم
بلک تا بر بندگان جودی کنم
هندوان را اصطلاح هند مدح
سندیان را اصطلاح سند مدح
من نگردم پاک از تسبیحشان
پاک هم ایشان شوند و درفشان
ما زبان را ننگریم و قال را
ما روان را بنگریم و حال را
ناظر قلبیم اگر خاشع بود
گرچه گفت لفظ ناخاضع رود
زانک دل جوهر بود گفتن عرض
پس طفیل آمد عرض جوهر غرض
چند ازین الفاظ و اضمار و مجاز
سوز خواهم سوز با آن سوز ساز
آتشی از عشق در جان بر فروز
سر بسر فکر و عبارت را بسوز
موسیا آداب‌دانان دیگرند
سوخته جان و روانان دیگرند
عاشقان را هر نفس سوزیدنیست
بر ده ویران خراج و عشر نیست
گر خطا گوید ورا خاطی مگو
گر بود پر خون شهید او را مشو
خون شهیدان را ز آب اولیترست
این خطا را صد صواب اولیترست
در درون کعبه رسم قبله نیست
چه غم از غواص را پاچیله نیست
تو ز سرمستان قلاوزی مجو
جامه‌چاکان را چه فرمایی رفو
ملت عشق از همه دینها جداست
عاشقان را ملت و مذهب خداست
لعل را گر مهر نبود باک نیست
عشق در دریای غم غمناک نیست

علیرضا در ‫۱۱ سال قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۳۲ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۷ - حکایت درویش با روباه:

بیت 8 : مصرع دوم : ” که بخشنده روزی فرستد زغیب ” من در فایل صوتی گوش کردم و می گوید که : ” که بخشنده روزی رساند زغیب ” حالا درستش کدام است ؟؟؟؟؟؟؟ روزی فرستد یا رساند ؟؟؟؟؟؟؟

علیرضا در ‫۱۱ سال قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۵۵ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۷ - حکایت درویش با روباه:

آدرس سایتی که فایل صوتی را از آن گوش کردم : پیوند به وبگاه بیرونی

علیرضا در ‫۱۱ سال قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۵۳ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۷ - حکایت درویش با روباه:

بیت 4 : مصرع دوم : ” بماند آنچه روباه از آن سیر خورد ” من در فایل صوتی گوش کردم و می گوید که : ” بماند آنچه روباه از او سیر خورد ” حالا درستش کدام است ؟؟؟؟؟؟؟ روباه از آن یا روباه از او ؟؟؟؟؟؟؟

علیرضا در ‫۱۱ سال قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۵۰ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۷ - حکایت درویش با روباه:

حالا کدام دست است ؟ که شیری در آمد یا بر آمد ؟؟؟؟

علیرضا در ‫۱۱ سال قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۴۹ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۷ - حکایت درویش با روباه:

در بیت 3 : مصرع دوم : ” که شیری برآمد شغالی به چنگ ” من در فایل صوتی گوش کردم و می گوید که : ” که شیری درآمد شغالی به چنگ ” حالا درستش کدام است ؟؟؟؟؟؟؟

علیرضا در ‫۱۱ سال قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۴۶ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۷ - حکایت درویش با روباه:

در بیت 6 : مصرع اول : " یقین، مرد را دیده بیننده کرد " من در فایل صوتی گوش کردم و می گوید که : " بقین دیده مرد بینتده کرد " حالا درستش کدام است ؟؟؟؟؟؟؟

فاطمه در ‫۱۱ سال قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۴۴ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب چهارم در تواضع » بخش ۲ - حکایت در این معنی:

زیبا زیبا زیبا

طربستان در ‫۱۱ سال قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۱۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۳۲:

تصنیف زیبای این شعر با صدای شهرام ناظری در سایت طربستان:
پیوند به وبگاه بیرونی

شعله در ‫۱۱ سال قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۰:۳۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۵۹ - داستان آن کنیزک کی با خر خاتون شهوت می‌راند و او را چون بز و خرس آموخته بود شهوت راندن آدمیانه و کدویی در قضیب خر می‌کرد تا از اندازه نگذرد خاتون بر آن وقوف یافت لکن دقیقهٔ کدو را ندید کنیزک را به بهانه به راه کرد جای دور و با خر جمع شد بی‌کدو و هلاک شد به فضیحت کنیزک بیگاه باز آمد و نوحه کرد که ای جانم و ای چشم روشنم کیر دیدی کدو ندیدی ذکر دیدی آن دگر ندیدی کل ناقص ملعون یعنی کل نظر و فهم ناقص ملعون و اگر نه ناقصان ظاهر جسم مرحوم‌اند ملعون نه‌اند بر خوان لیس علی الاعمی حرج نفی حرج کرد و نفی لعنت و نفی عتاب و غضب:

من پیشنهاد می‌کنم دوستان منتقد( محمد آقا و نازنین خانم) کل داستان را یکبار دیگر با دقت مطالعه بفرمایند. و تمرکز آنها بیشتر روی ابیاتی مانند " در ره نفس ار بمیری در منی / تو حقیقت دان که مثل زآن زنی" و یا دیگر ابیاتی که بقول خودشان ،کلمات نامتعارف در آنها بکار گرفته نشده است، باشد. صادقانه و صمیمانه عرض می‌کنم خود به اشتباه خود پی خواهند برد. با سپاس

محسن در ‫۱۱ سال قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۵۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴:

استاد سخن و استاد بزرگ عرفان چه خوش مدح میکنه آفریننده گردون رو
حقا که دنیا در مقابل اشعار مولانا سر تعظیم فرو میارد

سبحان در ‫۱۱ سال قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۰۸:۴۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۹۵:

صنما جفا رها کن

بهامین در ‫۱۱ سال قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۰۷:۵۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۶:

یا سخن دانسته گو ای مرد عاقل یا خموش
فکر کنم درستش این باشه:
یا سخن دانسته گو ای مرد "دانا" یا خموش

مهدی تیموری در ‫۱۱ سال قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۰۶:۵۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۱۵:

دوستان همه در اشتباهید برای فهم آنچه مولانا از آن سخن میگوید کتاب نیروی حال اثر اکهارت تول را مطالعه نمایید وان وقت خواهید فهمید منی که مولانا از آن سخن میگوید چیست و کیست

ناصر عبدرضایی در ‫۱۱ سال قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۰۶:۲۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۸:

در مورد بیت : مهر تو عکسی بر ما نیفکند " آئینه رویا" آه از دلت آه
لطفا توضیح بیشتر بدهید.. سپاسگذارم

پروین در ‫۱۱ سال قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۰۳:۵۲ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۷:

استاد شجریان به این شعر زیبای عرفانی وح ﺑﺨﺸﻨﺪﻩ است

عنقا در ‫۱۱ سال قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۰۳:۰۰ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۷ - حکایت:

تصحیح شود:
کزدحام = که از ازدحام

عنقا در ‫۱۱ سال قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۴۶ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۴ - گفتار اندر احسان با نیک و بد:

بیت اخر تصحیح شود:
ز ارزان فروشان ...

عنقا در ‫۱۱ سال قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۴۴ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۴ - گفتار اندر احسان با نیک و بد:

به نظرم صحیح بیت اول که در برخی از نسخه ها اومده این چنین است:
گره بر سر بند احسان مزن
که این زرق و شیدست و تزویر و فن.
زیرا بیت اول به دو موضوع متفاوت اشاره نمیکند که در مصرع دوم گفته شود:که این زرق و شیدست و ان مکر و فن!

عنقا در ‫۱۱ سال قبل، سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۲۸ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱ - سر آغاز:

بیت 11 اصلاح شود:
به دندان گزی ...